ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ;

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ;

Γράφει ο Δρ. Αριστείδης Δ. Πάνος, Πολιτειολόγος

Όταν ακόμη  στην συνείδηση των ανθρώπων η έννοια του Κράτους-Έθνους πρωτοστατούσε, ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης (1862-1924) είχε γράψει το γνωστό ποίημά του «Τι είναι η πατρίδα μας;», που το μαθαίναμε από τα χρόνια  θήτευσής μας στο Δημοτικό Σχολείο, όπως τότε ονομαζόταν. Τώρα έχουμε πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Και ήταν κατά τον ποιητή μεταξύ άλλων «… και κάτι που ‘χουμε μες στην καρδιά και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα…».

Σήμερα μας μαυρίζει την καρδιά, για να το γράψουμε και λίγο ποιητικά, η υπερκέραση της Πατρίδας αυτό το νέο φάντασμα που πλανάται πάνω από τον Πλανήτη, την Ευρώπη, την Πατρίδα μας, το φάντασμα της Παγκοσμιοποίησης, όπως θα έγραφε ο Μαρξ για τον Κομμουνισμό.

Τι είναι όμως η Παγκοσμιοποίηση και ιδιαίτερα ο σιδηρούς βραχίονάς της, δηλαδή οι Aγορές;

Σήμερα όλα τα Μ.Μ.Ε., οι Κυβερνήσεις και τα Kράτη κανοναρχούν στους ρυθμούς των Αγορών.

Νευρικές οι Αγορές, σταθερές οι Αγορές και ανάλογα με το τι συμβαίνει με τις Αγορές οι Λαοί, οι Άνθρωποι, οι Πολίτες συμπιέζονται, συνθλίβονται και τελικά συντρίβονται!

Είναι όμως κάτι απρόσωπο οι Αγορές; Σε ερώτηση-απορία μου, Οικονομολόγος και έγκριτος Δημοσιογράφος απήντησε ότι δεν μπορεί να απαντήσει, δεν έχει εξειδίκευση στο αντικείμενο.

Στο ερώτημα για τις Αγορές και για την κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, κοντολογίς για την κρίση του καπιταλισμού, έστω στο κομμάτι του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως θέλουν να πιστεύουν και υποστηρίζουν όσοι είναι εξειδικευμένοι οικονομολόγοι, αποδίδουν μόνο την Κρίση. Όμως, υπάρχει μια απάντηση-ερώτηση, έτσι και αλλιώς!

Αυτές οι Αγορές είναι κάτι το απρόσωπο, το αόρατο, το άυλο;

Θυμίζει το ερώτημα, την διαμάχη μεταξύ του πολιτειολόγου Ραλφ Μίλλιμπαντ (πατέρα των δυο πολιτικών της Αγγλίας αδελφών Μίλλιμπαντ Προέδρου και Στελέχους – πρ. Υπουργού του Εργατικού Κόμματος αντίστοιχα) και του δικού μας Νίκου Πουλαντζά για την έννοια και το ρόλο του Κράτους στο Καπιταλιστικό σύστημα, μέσα από το αγγλικό περιοδικό New Left Review (1969-1973).

Ο Πουλατζάς υποστήριζε, ότι η σχέση αστικής τάξης και κράτους στον σύγχρονο καπιταλισμό είναι αντικειμενική. Άποψη που αντίκρουσε ο Μίλλιμπαντ με βάση διάφορες αναλύσεις, σύμφωνα με τις οποίες υποστηρίζει ότι η λειτουργία του καπιταλιστικού κράτους εξυπηρετεί τα συμφέροντα τις αστικής τάξης, επειδή το κράτος, εν προκειμένω οι αγορές στελεχώνονται από αστούς, οι οποίοι γαλουχήθηκαν από αστικές συνήθειες, θεωρίες, τρόπους ζωής, οικογενειακές προελεύσεις, κατόχους χρήματος.

Δεν είναι λοιπόν προσδιορισμένος ο ρόλος των Αγορών αντικειμενικά. Γιατί υπάρχει η συμβολή του υποκειμενικού στοιχείου στη διαμόρφωση μιας κατάστασης, εν προκειμένω των Αγορών.

Οι Αγορές λοιπόν είναι κάτι συγκεκριμένο, κάτι χειροπιαστό, κάτι απτό.

Είναι ο Σόρος, είναι ο Μπάφετ, είναι οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών, είναι οι ίδιοι που έχουν δημιουργήσει τους οίκους αξιολόγησης, είναι τα πολιτικά πρόσωπα που λόγω (Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου) εξάρτησης, από τα οικονομικά συμφέροντα λειτουργούν υπέρ αυτών. Είναι όλα τα παραπάνω και άλλα που εμφανίζονται ως Fund και Hedges, διαμορφώνοντας την Παγκόσμια πραγματικότητα. Η οποία είναι η σύνθλιψη του μικρότερου, του αστενέστερου. Άρα στην πολιτική βούληση εναπόκειται να τα οριοθετήσει όλα αυτά είτε είναι υποκείμενα, είτε είναι θεσμοθετημένοι φορείς. Τους οποίους τελευταίους, νομοθετικά, κατοχύρωσαν οι πολιτικοί.

About these ads