ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΞΥΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ…

ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ ΜΕΤΑΞΥ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ…

…του Σήμερα και του Αύριο

 Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ

Στη στιγμή που βρισκόμαστε (απόγευμα 27ης Ιανουαρίου 2012), τα διλλήματα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Κυβέρνηση και οι Έλληνες πολίτες είναι οξύτατα και απαιτούν άμεσες και καθαρές απαντήσεις.

Ένα περιστατικό, που μόλις χθες (26 Ιανουαρίου 2012) έλαβε χώρα στην Πλατεία Συντάγματος, όπου παραγωγοί από τη Θήβα έστησαν αυτοσχέδιους πάγκους με προϊόντα από την περιοχή των Θηβών, τα οποία διένειμαν δωρεάν στους κατοίκους της Αθήνας, προκειμένου να αποδείξουν ότι είναι αγνά και υγιεινά και ότι δεν έχουν μολυνθεί από τα νερά του Ασωπού, έδωσε σε όλους πρωτόγνωρες εικόνες, αλλά και σκιαγράφησαν κατά τρόπο μοναδικό την σημερινή κατάσταση της φτώχειας που “δοκιμάζει” την Ελλάδα.

Η συμβολική κίνηση των αγροτών της Θήβας βρήκε εντυπωσιακή απήχηση στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου, αποδεικνύοντας παράλληλα τις διαστάσεις που έχει λάβει η οικονομική κρίση.

Μέσα σε 5 ώρες, πολλές εκατοντάδες Αθηναίοι πέρασαν από την αυτοσχέδια Λαϊκή Αγορά και πήραν 25 τόνους οπωροκηπευτικών, όπως πατάτες, κρεμμύδια, καρότα, λάχανα. σπανάκι κ.ά.

Η πλειονότητα των πολιτών που έσπευσαν να προμηθευτούν τα εν λόγω προϊόντα ήταν άνεργοι και συνταξιούχοι – κάποιοι ανάμεσά τους ήταν και μετανάστες. Όμως στο σύνολό τους ήταν πεινασμένοι Έλληνες πολίτες που είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας, γιατί στερούνται τροφής.

Η εικόνα της φτώχειας και ένδειας στις τάξεις των μέχρι σήμερα νοικοκυριών ήταν συγκλονιστική, ενώ – την ίδια ώρα – παιζόταν κορώνα-γράμματα το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για το PSI και τη νέα Δανειακή Σύμβαση από το οποίο είναι εξαρτημένη η σχετική έστω ανακούφιση της Ελλάδας που όμως είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει τις συνθήκες μιας άλλης εξευτελιστικής κατάστασης, γιατί πρόκειται να κινηθεί έναντι “ελαχίστων αργυρίων” μεταξύ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ και ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ της Ελλάδας και των Πολιτών της.

ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ και ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ.

Με βάση τις πληροφορίες που θέλουν τελικά να επιτυγχάνεται κάποιας μορφής Συμφωνία ανάμεσα στους Έλληνες και τους Πιστωτές τους, πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα υπάρξει ένας νέος βαρύς κύκλος Νέων Μέτρων, που θα επιζητηθεί από τις ξένες χώρες και τους πιστωτές της Ελλάδος και θα επιδιωχθεί με όλα τα μέσα να τηρηθεί απαρέγκλιτα από τους Έλληνες.

Όμως μια παρόμοια κατάσταση – που θα ζητήσουν οι νέοι πιστωτές της Ελλάδος θα φέρει μαζί της σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, την ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ της Ελλάδος και τον ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ των Ελλήνων.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι διαπραγματεύσεις για το PSI και τη νέα Δανειακή Σύμβαση (η οποία θα αφορά τουλάχιστο 10 νέα σημεία υποχρεωτικής εκτέλεσης από τους Έλληνες) κινούνται – με βάση τα σημερινά γνωστά δεδομένα – μεταξύ «Σκύλας και Χάρυβδης» γιατί οι Έλληνες καλούνται να διαλέξουν υποχρεωτικά είτε τη φτώχεια με ελπίδα κάποιας – πολύ αργότερα – ανάκαμψης, είτε την άμεση ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ και τον ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ, είτε και τα δύο, προκειμένου να επιβιώσουν φυσικά και κοινωνικά και να κρατηθούν εντός της Ευρωζώνης αλλιώτικα να επιλέξουν την άνευ ελπίδας δυστυχία.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) με βάση τα δεδομένα και τις ελπίδες της στιγμής εκτιμούν, ότι:

Πρώτον, η επιδιωκόμενη καλή για την Ελλάδα έκβαση και εκδοχή των διαπραγματεύσεων, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να μη σημάνει την “capitis deminutio”, μέχρι εξουθενωτικής ταπεινώσεως της Ελλάδος και των Ελλήνων, ενώ η κακ έκβαση και εκδοχή για τις Ελληνικές επιδιώξεις  θα σημάνει άφατη δυστυχία και απειλές και ταπεινώσεις κάθε είδους και για την Ελλάδα και για τους Έλληνες.

Δεύτερον, η έξοδος από τα οφθαλμοφανή ελαττώματα που θα σωρεύσουν νέα δεινά, δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς νέες θυσίες και ταπεινώσεις.

Εξάλλου, οποιαδήποτε κι αν θα είναι η έκβαση των πραγμάτων θα πρέπει να θεωρηθεί σχεδόν βέβαιο ότι όλα τα παραπάνω δεν επιτυγχάνονται στον χρονικό ορίζοντα που με παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας είχε συμφωνηθεί από τους Πολιτικούς Αρχηγούς με πιθανότερη την έστω ελάχιστη παράταση του χρόνου – πράγμα που ζητά η Αμερική – μέχρι το επόμενο Φθινόπωρο.

Τρίτον, και για την καλύτερη από τις δύο εκδοχές ή την ενδεχόμενη τρίτη μεικτή λύση, οι Ελληνικές προοπτικές και ελπίδες είτε δεν υπάρχουν καθόλου, είτε υπάρχουν με πολλές, πάρα πολλές θυσίες των Ελλήνων.

«ΚΟΡΩΝΑ – ΓΡΑΜΜΑΤΑ» το PSI     και

η «Νέα Δανειακή Σύμβαση»

…. όλα κρίνονται τις επόμενες Μέρες και Ώρες !!!

 Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Γενική είναι η αίσθηση ότι έχουμε φτάσει στην ώρα  μηδέν (0), για τη λήψη των αποφάσεων από όλες τις πλευρές πάνω στις εκκρεμότητες που έχουν ανοίξει, μετά την απόφαση της 26^ης/27^ης Οκτωβρίου 2011, της Συνάντησης Κορυφής της Ε.Ε., για το πρόβλημα της Ελληνικής Κρίσης Χρέους.

Όμως ενώ παλαιότερα υπολογιζόταν ότι ο χρόνος, που διέθετε η Ελλάδα ήταν μεγάλος, τώρα όλοι – πρώτη η Κυβέρνηση και οι Πολιτικοί Αρχηγοί – καταλαβαίνουν ότι ήδη φτάσαμε στην ώρα μηδέν (0).

Έτσι ο  Λ. Παπαδήμος κατά τη διάρκεια της εισήγησής του, στη χθεσινή διευρυμένη Κυβερνητική Σύσκεψη, τόνισε ότι η Χώρα βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση, αφού – όπως είπε – «εντός των επόμενων ολίγων ημερών κρίνεται η χρηματοδότησή της και το μέλλον της».

Ο κ. Λ. Παπαδήμος σημείωσε ότι οι διαπραγματεύσεις προχωρούν σε όλα τα επίπεδα και κάλεσε τους Υπουργούς του να βρίσκονται σε ετοιμότητα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, γιατί – όπως είπε – ανάλογα με τις εξελίξεις μπορεί να συγκληθεί εκ νέου το Υπουργικό Συμβούλιο.

Την ίδια στιγμή, Κυβερνητικές πηγές έλεγαν ότι ενδέχεται κατά τη διάρκεια του τριημέρου να συγκληθεί και το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, προκειμένου ο Πρωθυπουργός να συζητήσει μαζί τους το πλαίσιο της συμφωνίας για τη Νέα Δανειακή Σύμβαση, αλλά και να τους ζητήσει να υπάρξει πλήρης στήριξη των Κυβερνητικών αποφάσεων από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες και των τριών Κομμάτων.

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής Σύσκεψης, ο Πρωθυπουργός παρέδωσε στους Υπουργούς, που συμμετείχαν δεκασέλιδο σημείωμα με τις υποχρεώσεις, που απορρέουν για τη χώρα εν όψει της υπογραφής της Νέας Δανειακής Σύμβασης, χωρίς σ’ αυτή να περιλαμβάνονται συγκεκριμένα μέτρα, αλλά  μόνο οι γενικοί άξονες των πολιτικών που πρέπει να ακολουθηθούν.

Εξάλλου όπως έγινε ήδη γνωστό την ίδια ώρα κοινοποιήθηκαν προς τους Αρχηγούς των Κομμάτων, που στηρίζουν την Κυβέρνηση Παπαδήμου, δια επιστολής της ΤΡΟΪΚΑΣ τι αξιώνουν οι δανειστές από την Ελλάδα.

Στο δεκασέλιδο κείμενο περιλαμβάνονται νέα επτά (7) επώδυνα μέτρα, όπως μαζικές απολύσεις από το Δημόσιο, δραστικές περικοπές επικουρικών συντάξεων, αναδρομικές αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων κ.ά.

Εξάλλου η ΤΡΟΪΚΑ αξιώνει την πιστή και άμεση εφαρμογή των όσων έχουν ήδη συμφωνηθεί (Μεσοπρόθεσμο, Μνημόνιο 1) μεταξύ της Ελλάδας, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, αλλά και τη λήψη νέων μέτρων μέσα στο επόμενο εξάμηνο.

Στο δεκασέλιδο υπόμνημα των δανειστών μας με ημερομηνία 23 Ιανουαρίου 2012, που βρίσκεται από χθες στα χέρια των κ. Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη και αποκαλύπτεται σήμερα από Αθηναϊκές Εφημερίδες, δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην επιτάχυνση των ρυθμών υλοποίησης των μέτρων, που έχουν ήδη αποφασιστεί (και ψηφιστεί από τη Βουλή).

Ωστόσο, για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί, οι δανειστές ζητούν άμεσα μαζικές απολύσεις από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μείωση των επικουρικών συντάξεων και αυξήσεις στις αντικείμενες αξίες ακινήτων, οι οποίες μάλιστα να ισχύσουν και αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου.

Ειδικότερα, το νέο πακέτο μέτρων, που θα είναι το αντικείμενο της σύσκεψης των Αρχηγών με τον Πρωθυπουργό, που αναμένεται να γίνει εκτός απροόπτου αύριο, και η υιοθέτηση του οποίου αποτελεί το «διαβατήριο» για την εκταμίευση της δόσης των 89 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής:

• Αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων κατά 25 % έως την 1η Ιουνίου του 2012, αλλά με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου.
• Μαζικές απολύσεις από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μέσα από τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών.
• Μείωση των επικουρικών συντάξεων και δημιουργία ενός ταμείου επικουρικής ασφάλισης.
• ‘Αρση των νομικών εμποδίων που υπάρχουν για απολύσεις προσωπικού και μειώσεις μισθών στις τράπεζες.
• Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κοινές μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου, γεγονός που αποτρέπει την κρατικοποίησή τους.
• Κατάργηση των ρυθμίσεων (που έχουν ήδη ψηφιστεί) για τα ληξιπρόθεσμα χρέη στην εφορία.
• Πώληση δυο – τριών μεγάλων επιχειρήσεων του Δημοσίου, έως το τέλος Ιουνίου του 2012.
• Την καθιέρωση σε ετήσια βάση ελέγχου των περιουσιακών στοιχείων όσων εμπλέκονται στη φορολογική διοίκηση.
• Την εκδίκαση όλων των εκκρεμών δικών για οφειλές προς το Δημόσιο έως τον Μάρτιο του 2013.
• Την κατάργηση κάθε είδους ρυθμίσεων που παρέχουν φορολογική αμνηστία (όπως π.χ. περαίωση).

Οι Π.Π. – ΣΙΕ με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω – αλλά και όλα τα άλλα που κυκλοφορούν κύρια στο διαδίκτυο – εκτιμούν ότι :

Πρώτον είναι πραγματικά κρίσιμες οι επόμενες ώρες και μέρες, για την τύχη του Ελληνικού Χρέους και τον τρόπο αντιμετώπισής του.

Δεύτερον αυτή τη στιγμή τίποτε θετικό ή αρνητικό δεν μπορεί να διατυπωθεί κατηγορηματικά, είτε αυτό σημαίνει την αντιμετώπιση και  «θεραπεία» του Ελληνικού Χρέους, είτε αυτό σημαίνει την πτώχευση – καλυμμένη ή ανοικτή – της Χώρας.

Τρίτον όμως από την άλλη πλευρά εντός του ως άνω χρονικού διαστήματος πρέπει να φανεί ή έστω να διαφανεί προς τα πού κατευθυνόμεθα και τι ακριβώς προδιαγράφεται με την τύχη του Ελληνικού Χρέους και της Ελλάδας, δεδομένου ότι η μάχη των διαφόρων τύπου δανειστών μας ήταν πάντα, αλλά τώρα γίνεται κάθε μέρα και πιο άγρια! Είναι χαρακτηριστικά όλα όσα γράφει ο Ξένος ή και ο Ελληνικός Τύπος (και οι ειδικές Οικονομικές στήλες) και το διαδίκτυο.

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΟ «ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ» ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ;;;

…. η Κυβέρνηση και τα Κόμματα πάλι “ψάχνονται” ….

Η Κυβέρνηση στον “ΑΕΡΑ” ????

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Αν και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος διέψευσε τη φημολογία περί σκέψεων παραίτησης του Πρωθυπουργού μετά τις διαρροές, που καταγράφηκαν στη Βουλή και τόνισε ότι το μόνο που έχει στο μυαλό του ο κ. Παπαδήμος είναι το PSI και η «Νέα Δανειακή Σύμβαση», εντούτοις όλοι γνωρίζουν, ότι μετά τα αρνητικά συμβάντα στο Κοινοβούλιο σε σχέση με τις τροπολογίες, που δεν ψηφίσθηκαν ή που πήραν μικρό αριθμό ψήφων εξαιτίας του «χτυπήματος», που δόθηκε από τους Βουλευτές κατά της Κυβέρνησης και των τροπολογιών της η επόμενη κίνηση του Πρωθυπουργού έχει σχέση με εξήγηση προς τους πολιτικούς Αρχηγούς, που όμως εκ των προτέρων προεξοφλείται ότι έχει το χαρακτήρα «ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟΥ».

Το ερώτημα που όλοι πρέπει να αντιμετωπίσουν και να απαντήσουν είναι: «Τα Κόμματα της Συγκυβέρνησης στηρίζουν ή όχι την Κυβέρνηση;».

Γιατί, βαθύ προβληματισμό προκάλεσε στο Μέγαρο Μαξίμου η προχθεσινή ψηφοφορία κατά την οποία διαταράχθηκε η συνοχή των δύο βασικών κοινοβουλευτικών ομάδων που στηρίζουν την κυβέρνηση ( ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ.).

Ο κ. Λ. Παπαδήμος – αν και δεν ομολογείται κάτι τέτοιο – είναι βαθιά ενοχλημένος και θορυβημένος  από τη στάση αυτή των Βουλευτών και αναμένεται να εκθέσει το πρόβλημα στους τρεις Πολιτικούς Αρχηγούς, με τους οποίους εντός των αμέσως επόμενων 24ώρων θα πρέπει να επικοινωνήσει.

Ωστόσο, εκ των υστέρων οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού επιχειρούν να υποβαθμίσουν τη σημασία του προβλήματος, τονίζοντας ότι προέχουν οι διαπραγματεύσεις για το PSI και τη Νέα Δανειακή Σύμβαση.

Εικάζεται ότι στις επαφές που θα έχει ο κ. Παπαδήμος με τους τρεις Αρχηγούς, θα πρέπει να συμφωνηθούν οι προαπαιτούμενες δράσεις (prior actions), οι οποίες αφορούν τα Νέα Μέτρα και θα πρέπει να έχουν αποφασιστεί πριν από τη σύνοδο της 30ής Ιανουαρίου. Δίχως να αποκλείουν το ενδεχόμενο διά ζώσης σύσκεψης των τεσσάρων ανδρών ή τηλεφωνικών επικοινωνιών, συνεργάτες του Πρωθυπουργού τονίζουν ότι οι επαφές αυτές θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να έχουν ολοκληρωθεί πριν από την αναχώρηση του Πρωθυπουργού για τις Βρυξέλλες το μεσημέρι της Κυριακής.

Στο Μαξίμου τονίζουν ότι αυτή η διαδικασία, του PSI και οι λοιπές προετοιμασίες για τη Νέα Δανειακή Σύμβαση συνιστούν τις απόλυτες προτεραιότητες του κ. Λ. Παπαδήμου. Με αυτά τα ζέοντα ζητήματα ανά χείρας, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, ο κ. Παπαδήμος δεν μπορεί παρά να αποδώσει λιγότερη σημασία στην “Κοινοβουλευτική ανταρσία”.

Οι Π.Π. – ΣΙΕ εκτιμούν ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός :

Πρώτον είναι έτοιμος να αναλάβει αποφασιστικές πρωτοβουλίες μετά τις τάσεις που εκδηλώθηκαν στη Βουλή, προκειμένου να μην εξαφανιστεί εντελώς ή έστω να καταστεί “ανάπηρος” αυτός και η Κυβέρνησή του.

Έτσι σκοπεύει να προχωρήσει σε δράσεις ισοδύναμες με “ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ” στα Κόμματα που στηρίζουν την Κυβέρνηση. Και να επισημάνει την ανάγκη της αυξημένης πλειοψηφίας στα κρίσιμα Νομοσχέδια που έρχονται και στη Νέα Δανειακή Σύμβαση.

Αλλιώτικα δεν μπορεί να σταθεί ούτε στο Εσωτερικό, ούτε στο Εξωτερικό. Βρίσκεται στον “ΑΕΡΑ”.

Δεύτερον θεωρείται βέβαιο ότι κινείται προς την εκ νέου Σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό την Προεδρία του και τη συμμετοχή των 3 Αρχηγών των Κομμάτων, που αναμένεται να προσδιοριστεί χρονικά μετά την εξέλιξη των διαβουλεύσεων για το PSI. Mη αποκλειομένου του ενδεχομένου η πιο πάνω Σύσκεψη να λάβει χώρα κατά το προσεχές Σάββατο, ενώ είναι πιθανή η Συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου εντός των επομένων ημερών.

Τρίτον, επειδή τα περιστατικά της μη ψήφισης των Νομοθετικών Τροπολογιών θεωρούνται ενδεικτικά και δηλωτικά των γενικοτέρων τάσεων εντός των Κοινοβουλευτικών Ομάδων των Κομμάτων της Συγκυβέρνησης, δεν αποκλείεται ο Έλληνας Πρωθυπουργός να προχωρήσει και σε άλλες αποφασιστικές κινήσεις, όπως π.χ. θα ήταν ο Ανασχηματισμός ή η απειλή παραιτήσεώς του.

Οι Π.Π. –ΣΙΕ – που επανειλημμένα έχουν ασχοληθεί με την επισφαλή και ασταθή «πλειοψηφία», που προκύπτει από την συνένωση Δυνάμεων των 3 διαφορετικών Κομμάτων – θεωρούν ότι μόλις τώρα βρισκόμαστε στην πιο «λεπτή στιγμή» της συνολικής διαδρομής και εξέλιξης των Πολιτικών πραγμάτων, που άμεσα συνδέονται με την Οικονομική Κρίση, δεδομένου του γεγονότος ότι τόσο στο Εσωτερικό, όσο και στο Εξωτερικό της Χώρας όσοι ασχολούνται με το θέμα θεωρούνται «κουρασμένοι» και «εξαντλημένοι» από τις εν τω μεταξύ προσπάθειες για ολοένα νεότερα μέτρα για την αντιμετώπιση της Ελληνικής Οικονομικής Κρίσης.

ΤΡΟΪΚΑΝΙΚΟ και ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ «ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΙ» στην «ΚΑΜΠΟΥΡΑ της ΕΛΛΑΔΑΣ»

…. που πλέον απειλείται ακόμη και με «ανοικτή χρεοκοπία»!!!

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Ο ‘Ολι Ρεν και ο Βόλφανγκ Σόϊμπλε με “τελεσίγραφά” τους διεμήνυσαν προς την Ελλάδα ότι δεν δίνεται «διαβατήριο» για την είσοδο στην ασφαλή για την πορεία της χώρας “νέα δανειακή σύμβαση”, χωρίς νέες υπογραφές πριν από τις Εκλογές, από τους Πολιτικούς Αρχηγούς, που στηρίζουν την Κυβέρνηση Παπαδήμου.

Αυτό κατέστη σαφές προς τους κ. Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη πρόσφατα.

Παρουσιάστηκε δε με ενάργεια από τον Πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο στην προ ημερών σύσκεψη με την «τρόικα» των πολιτικών αρχηγών στο Μέγαρο Μαξίμου, η οποία δεν αποκλείεται να επαναληφθεί πριν από το Σαββατοκύριακο.

Το σίγουρο είναι ότι οι δανειστές μας ζητούν και πάλι – όπως για την έκτη δόση – έμπρακτες δεσμεύσεις για τη νέα δανειακή σύμβαση-μαμούθ των κοντά 100 δισ. τον Μάρτιο, προκειμένου να εξασφαλίσουν την υπογραφή για την εφαρμογή τους. Πληροφορίες σχετικά με τα παραπάνω λένε ότι η τρόικα εκτιμά πως χρειάζεται σαφές και εξασφαλισμένο πλάνο και για μετά τις εθνικές εκλογές, ώστε να προλάβουν αρνητικές εξελίξεις ή «ανατροπές» στον σχεδιασμό για την υλοποίηση του νέου Μνημονίου.

Είναι, δε, σχεδόν… γνωστό ότι η συζήτηση με τους επικεφαλής της τρόικας προϊδεάζει για ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα, για καταργήσεις οργανισμών και θέσεων εργασίας στο Δημόσιο.

Την ίδια μέρα και  ώρα σχεδόν ταυτοχρόνως στο εσωτερικό των Κομμάτων της Ελληνικής Βουλής, που στηρίζουν την Κυβέρνηση Παπαδήμου εκδηλώθηκε μετά από ΑΝΤΑΡΣΙΕΣ …. πραγματική ΒΑΒΕΛ, γιατί με αφορμή μια μικρής σημασίας τροπολογίες  –  σημειώθηκαν ανταρσίες ενδεικτικές  πια του κλίματος απειθαρχίας, που από δω και πέρα προβλέπεται να επικρατήσουν – εξαιτίας του γεγονότος ότι τα διαφαινόμενα νέα βάρη πολύ δύσκολα, θα αναληφθούν από τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που πλέον κινούνται στη γραμμή … “Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΩ ΣΩΘΗΤΩ”.

Έτσι αλαλούμ, έλλειψη συντονισμού και χάος στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ έδειξε η «τυφλή» Κοινοβουλευτική «ανταρσία» περίπου 40 βουλευτών του κόμματος, οι οποίοι κατά τη χθεσινοβραδινή ονομαστική ψηφοφορία που ζήτησε το ΚΚΕ δήλωσαν «παρών» ή καταψήφισαν τρία βασικά άρθρα του πολυνομοσχεδίου, με αποτέλεσμα η ρύθμιση για την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων να μην «περάσει».

Κι αυτό γιατί επί 253 ψηφισάντων, 101 ψήφισαν «ναι», 65 «όχι» και 87 «παρών», με αποτέλεσμα τα «ναι» να μη συγκεντρώνουν την απόλυτη πλειοψηφία επί των ψηφισάντων, δηλαδή τους μισούς συν έναν.

Και η ΝΔ, πάντως, επιστράτευσε “ψήφο τακτικής” με μικροκομματικούς υπολογισμούς (δήλωσε «παρών» στην επίμαχη ρύθμιση, για να εκθέσει την πλειοψηφία) και τελικά εκτέθηκε από την… άτακτη φυγή 16 βουλευτών της κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, προκειμένου να μην… παρεκκλίνουν της κομματικής γραμμής καταψηφίζοντας το άρθρο 6,  που προβλέπει τη δημιουργία δικηγορικών εταιρειών σε όλη την επικράτεια.

Ο ΛΑΟΣ υπερψήφισε όλα τα άρθρα και καταψήφισε τη ρύθμιση για τα φαρμακεία, ενώ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν όλα τα άρθρα.

Αργά τη νύχτα, κύκλοι του Μεγάρου Μαξίμου, σχολιάζοντας την ψηφοφορία, ανέφεραν πως «η σημερινή (χθεσινή) εικόνα δείχνει πόσο δύσκολη είναι η περαιτέρω πορεία της Χώρας – με οδηγίες της ΤΡΟΙΚΑΣ και του ΔΝΤ –  προκειμένου να εξασφαλιστεί νέος Δανεισμός, αλλά  ταυτόχρονα και Κομματικά  και Βουλευτικά “παιχνιδάκια” .

Η δυσφορία από το Μέγαρο Μαξίμου αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, πολύ άμεσα να επισημανθεί με πιο έντονο τρόπο, αφού, όπως επισημαίνεται από κυβερνητικούς κύκλους, η κυβέρνηση διαθέτει ισχυρότατη πλειοψηφία και αυτό πρέπει να αποτυπώνεται και στο Κοινοβούλιο με τις κρίσιμες ψηφοφορίες.

Κυβερνητικοί παράγοντες, πάντως, έκαναν λόγο για «κίνημα λαϊκισμού» από την πλευρά πολλών βουλευτών που θέλουν με τις αντιδράσεις τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να διαφοροποιηθούν από τις κυβερνητικές επιλογές.

Το αλαλούμ στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, δεν αποτυπώθηκε μόνο στο άρθρο 29 για τα φαρμακεία, αφού το «όχι» ή το «παρών» ακούστηκε από την «πράσινη» πτέρυγα και για πολλά άρθρα του πολυνομοσχεδίου, με πιο ηχηρά τα άρθρα 6 και 24 για τη δημιουργία δικηγορικών εταιρειών σε όλη την επικράτεια αλλά και για την περικοπή των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα για όσους παίρνουν σύνταξη και είναι κάτω των 60 ετών. Με τον τρόπο αυτό φάνηκε πως δεν… ακούστηκε στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ η επίκληση του Ευ. Βενιζέλου να ψηφιστούν απ’ όλες τις πλευρές που στηρίζουν την κυβέρνηση τα άρθρα του πολυνομοσχεδίου, την ψήφιση του οποίου χαρακτήρισε «ζήτημα εμπιστοσύνης» για την κυβέρνηση.

Οι Π.Π. – ΣΙΕ με αφορμή τα πιο πάνω, σχεδόν ταυτόχρονα περιστατικά – που αποτελούν μηνύματα εκ του Εξωτερικού ή του Εσωτερικού της Χώρας – επισημαίνουν ότι :

Πρώτον την πιο κρίσιμη και αποφασιστική στιγμή για την ολοκλήρωση των συνεννοήσεων για το PSI και τη νέα Δανειακή Σύμβαση, εκδηλώνονται σχεδόν ανυπέρβλητες δυσκολίες εκτός και εντός Ελλάδας, δεδομένου ότι αφενός μεν το PSI στο επίπεδο και τη βάση, που είναι αναγκαία – διαγραφή τουλάχιστον το 75% των χρεών της Ελλάδας προς τρίτους – είναι προβληματικό και ίσως ανέφικτο, συνεπώς κινδυνεύει η Ελλάδα από «ανοικτή πτώχευση» – αφετέρου δε η νέα δανειακή σύμβαση κινδυνεύει όσο ποτέ να μην γίνει αποδεκτή από το  Ελληνικό Κοινοβούλιο, ανεξάρτητα ή  εξαρτημένα από  την υπογραφή των Πολιτικών Αρχηγών, που ίσως μετά τις πιέσεις της ΤΡΟΪΚΑΣ θα υπάρξει.

Δεύτερον, η χθεσινή μέρα απέδειξε ότι η βάση στήριξης της Συγκυβέρνησης για τη στήριξη Λ. Παπαδήμου, είναι “σαθρή”, γιατί την ίδια ώρα «παίζονται» όλων των ειδών τα παιχνίδια και από τους παράγοντες του Εξωτερικού (της ΤΡΟΪΚΑΣ και του ΔΝΤ) και από τους παράγοντες του Εσωτερικού (Κόμματα και Βουλευτές), με αποτέλεσμα ίσως να προδιαγράφεται η κατάρρευση των προσπαθειών, που είναι αναγκαίες για να ολοκληρωθούν τα προαπαιτούμενα του PSI  και της Δανειακής Σύμβασης και συνακόλουθα της εξοικονομήσεως των νέων Κεφαλαίων, που έχουν προβλεφθεί από τις αποφάσεις της 26^ης – 27^ης Οκτωβρίου 2011.

Τρίτον, ποτέ στο πρόσφατο παρελθόν δεν είχε σημειωθεί ένα παρόμοιο  «αλαλούμ» στις προσπάθειες, που είναι αναγκαίες, προκειμένου να μην οδηγηθεί η Ελλάδα σε «ανοικτή χρεοκοπία» και αυτό βεβαίως κύρια οφείλεται στην αναξιότητα της Ελληνικής Πολιτικής Ηγεσίας… των “ΠΥΓΜΑΙΩΝ” που τη συναπαρτίζουν.

Μετά τα πιο πάνω από δω και μετά τίποτε δεν αποκλείεται και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται ακόμη και η «ανοικτή χρεοκοπία».

ΒΡΩΜΙΚΟ ΄89

ΑΘΛΙΟ ΄12

Γράφει: Ο Δρ. Αριστείδης Δ. Πάνος, Πολιτειολόγος

Για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την Μεταπολίτευση ο όρος νοσταλγοί είχε πολιτικογραφηθεί ως συνώνυμο ολίγων μεν, αλλά που υπήρξαν δε, Ελλήνων που είχαν συνεργασθεί με το χουντικό καθεστώς της επταετίας και νοσταλγούσαν την επάνοδό του.

Ο όρος όμως είναι ευρύτερος και λειτουργεί αμφίσημα και ποικίλα.

Νοσταλγοί είναι κατά τεκμήριο όσοι έχασαν προνόμια και οφέλη σε διάφορες εποχές της πολιτικής διακυβέρνησης του τόπου.

π.χ. Οι Μαυραγορίτες κατά την Κατοχή.

Τα Λαμόγια στην περίοδο της Μεταπολίτευσης

Π.χ. Φοροφυγάδες και Φοροκλέπτες.

Οι Ραδιουργοί και οσφυοκάμπτες στην περίοδο του βρώμικου ΄89.

Οι ανεύθυνοι της Αριστεράς επίσης το ’89.

Όλοι αυτοί συνήθως, ή κατά κατηγορία, συναθροίζονται σε έκρυθμες περιόδους και κοριβαντιούν, προβοκάρουν, φωνασκούν, δείχνουν με το δάχτυλο, ανεξαρτήτως.

Το μόνο ενδιαφέρον τους είναι να διατυπώσουν «άποψη», να «καταγγείλουν», να κερδίσουν «δημοσιότητα» και όλα αυτά χωρίς συναίσθηση ευθύνης, χωρίς αυτό που λέει και η λαϊκή θυμοσοφία, ΦΙΛΟΤΙΜΟ.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό τους επίσης είναι αυτό που έχει περιγράψει με πολλή ενάργεια ο αείμνηστος πολιτικός, καθηγητής Κοινωνιολογίας και Ακαδημαϊκός Γρηγ. Κασιμάτης, σε ένα δοκίμιο του στο Βιβλίου του «η Ελλάς και ο Κόσμος», δηλαδή η αμετροέπεια. Γράφει ο Κασιμάτης για όλους αυτούς που χαρακτηρίζονται για την υποκρισία και το ψεύδος που τους διακατέχει, ότι «…διακηρύσσουν την παρθενία τους, όπως οι πό…ες και την νοικοκυροσύνη τους, όπως οι …σουσουράδες».

Οι σκέψεις αυτές γεννήθηκαν εξαιτίας της πρόσφατης «συζήτησης» που δημιούργησε η αποστολή από τον οικονομικό εισαγγελέα κ. Πεπόνη πορίσματός του, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με το οποίο ζητεί να διερευνηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες των κ.κ. Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου για πιθανή τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος του 2009, δηλαδή λόγω των περιβόητων στατιστικών στοιχείων του 2009 για το χρέος της χώρας μας.

Στα πλαίσια ενός κειμένου, που αναρτάται σε μια ιστοσελίδα, δεν μπορεί να γίνει αναλυτική παράθεση όλων των δεδομένων, ούτε μπορεί να αναφερθεί κανείς στα στοιχεία που διαρρέουν, χωρίς απόλυτη γνώση της δικογραφίας. Ήδη διαρρέουν απόψεις, ότι ο κ. Πεπόνης απέστειλε τον φάκελο στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς να έχει πάρει κατάθεση από τον Επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), όπως είναι τα αρχικά της πλέον.

Θα προσπαθήσουμε να μείνουμε σε δύο μόνο αντικειμενικά στοιχεία και στη συνέχεια θα δούμε την πολιτική διάσταση του θέματος.

Στοιχείο Πρώτο: Η προσφυγή στο Μνημόνιο προηγήθηκε των τελικών ποσοστών που ανέβαζαν το έλλειμμα του Ελληνικού Δημοσίου στο 15,5%.

Στοιχείο Δεύτερο: Το έλλειμμα 15,5% είναι απόληξη της EUROSTAT, δηλαδή της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας. Αυτά προς το παρόν για την πολιτική ουσία του θέματος.

Τώρα, όσον αφορά την στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης – γιατί προς το παρόν η ΝΔ είναι δεύτερο κόμμα στη Βουλή – δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι μια ενέργεια όπως αυτή του Κ. Μητσοτάκη να στείλει τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο για να γίνει Πρωθυπουργός, όπως γράφει και ο ανακριτής και μετέπειτα μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου κ. Σπ. Σπύρου στο Βιβλίο του «Να γιατί αθωώθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου» κλπ. σελ. 38, από την πλευρά του κ. Αν. Σαμαρά και όσων των περιστοιχίζουν, δεν θα είναι πολιτική αστοχία, θα είναι ΛΑΘΟΣ. Θα είναι ένα πισωγύρισμα, για να θυμηθούμε την έκφραση του Αν. Παπανδρέου, της πολιτικής ζωής του τόπου. Ένα νέο βρώμικο ΄89,το οποίο οι πρωταγωνιστές του  έχουν αποκηρύξει (Φλωράκης, Κύρκος, Μητσοτάκης κλπ.) δεν ωφελεί σε τίποτα. Και πρέπει να προσέξουν γιατί αν αυτή τη στιγμή ανεύθυνοι ωθούν στα άκρα δεν πρέπει να ξεχνούν ότι αν το ΠΑΣΟΚ άρει την εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, τότε πάει και το PSI (δηλαδή το κούρεμα του χρέους) και η νέα δανειακή  σύμβαση και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Και  μια «Ελλάδα της δραχμής» δεν θα υπάρχει στον παγκόσμιο χάρτη», όπως σωστά επισημαίνει ο επικεφαλής του Διεθνούς Ευρωπαϊκού τμήματος Μακροοικονομικών ερευνών της Goldman Suchs, Φραντσέσκο Γκαρτζαρέλι,  στο ΒΗΜΑ της 22.1.2012

Γράφει ο Δρ. Αριστείδης Δ. Πάνος – Πολιτειολόγος

Ένα ύπουλο, υποκριτικό όσο και διαβρωτικό παιχνίδι παίζεται αρκετό καιρό στη Χώρα μας και ιδιαίτερα εις βάρος της πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού.

Αυτό οφείλεται σε πρώτο επίπεδο στην ανεύθυνη πολιτική τακτική και συμπεριφορά μιας μερίδας του Ελληνικού Πολιτικού προσωπικού, όπως και στα «καρκινώματα» της Ελληνικής Κοινωνίας, τα οποία έχουν εμφυλοχωρήσει και διαβρώσει εν πολλοίς την Ελληνική ζωή με αποτέλεσμα εξ’ αιτίας αυτής της εγκληματικής συμπεριφοράς ανήθικων στοιχείων σε εφορίες, τελωνεία, τράπεζες, πολεοδομικά γραφεία, διωκτικές αρχές, εμπόριο, υπηρεσίες κλπ., να υποφέρει οικονομικά και να διασύρεται Διεθνώς η Χώρα μας και η πλειοψηφία του έντιμου Ελληνικού Λαού, ο οποίος κατά την κοινή έκφραση «πληρώνει για τα σπασμένα».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η λίστα, που επιτέλους δημοσιοποιήθηκε, των οφειλετών των 14 δις €, τα οποία οφείλονται εδώ και μερικές δεκαετίες από ένα ολιγιστότατο  ποσοστό ανεύθυνων φοροφυγάδων, που κερδοσκοπούν εις βάρος του Ελληνικού Λαού.

Και ενώ η Χώρα εδώ και μερικά χρόνια ζει με το φάσμα της χρεοκοπίας και τον κίνδυνο του αφανισμού, και ο Ελληνικός Λαός στην πλειοψηφία του βιώνει την φτώχεια, την ανέχεια, την ανεργία, την ανασφάλεια και τον εξευτελισμό, μια ασυνείδητη δράκα πολιτικών και άλλων τιμαριούχων ή χρυσοκάνθαρων παίζουν με το δράμα του, επιδιώκοντας και ενδιαφερόμενοι αυτοί, με το ατομικό τους συμφέρον, είτε πολιτικό, είτε οικονομικό.

Για του λόγου το αληθές θα αναφερθούμε σε δύο πρόσφατες «συμπεριφορές» που αφορούν τη στάση του Πολιτικού Προσωπικού. Υποτίθεται, και γράφουμε υποτίθεται γιατί άλλα κάνουν στην πράξη, και άλλα λένε στα λόγια, ότι τα τρία κόμματα με ποσοστό Βουλευτών περισσότερο του 80% στη σημερινή Βουλή δεσμεύτηκαν να στηρίξουν την Κυβέρνηση Παπαδήμου. Ενώ αυτό υποστηρίζουν στα λόγια στην πράξη άλλα δείχνουν  και αυτό αποδεικνύεται από τη δραματική έκκληση του Υπουργού Οικονομικών κ. Βενιζέλου, ο οποίος μιλώντας στη Βουλή επί του Πολυνομοσχεδίου για τη φορολογία χρειάστηκε να κάνει έκκληση για να ψηφιστεί  το Πολυνομοσχέδιο, τη στιγμή που το Οικονομικό Επιτελείο της Κυβέρνησης μετέχει ως Υφυπουργός και το στέλεχος της Ν.Δ. Καθηγητής κ. Μουρμούρας στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά.

Είναι χαρακτηριστικό  της δραματικότητας των στιγμών και της σημασία του εν λόγω Πολυνομοσχεδίου, αλλά και της πολιτικής Ιανού που παρουσιάζει η Ν. Δ.

Ο κ. Βενιζέλος μιλώντας στη Βουλή επεσήμανε : «ή μετέχετε ή δεν μετέχετε. Θα αναλάβετε την ευθύνη της πολιτικής σας συμμετοχής στη διαχείριση του Εθνικού προβλήματος. Αυτό το παιχνίδι του μέσα – έξω, της συμπολιτευόμενης -  αντιπολίτευσης και αντιπολιτευόμενης – συμπολίτευσης δεν θα συνεχιστεί. Δεν σας καλώ – τόνισε με  ιδιαίτερη δραματικότητα – αλλά σας παρακαλώ στο όνομα της Πατρίδας να σηκώσουμε μαζί με σοβαρότητα και συναίνεση αυτό το βάρος». Και ενώ από την πλευρά του ο εισηγητής της Ν.Δ. κ. Χατζηδάκης, με ιδιαίτερη ευθύνη δήλωνε, ότι αποτελεί «υπέρτατο καθήκον αυτή τη στιγμή να σταθεί όρθια η Πατρίδα και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στην ανόρθωση της». Την ίδια στιγμή οι Κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της Ν.Δ. κ. Εμ. Κεφαλογιάννης και Κ. Μαρκόπουλος με περισσή ανευθυνότητα μιλούσαν για «εικόνα διάλυσης» αξιώνοντας «να τελειώνουμε για να πάμε μια ώρα αρχύτερα σε Εκλογές» διαμηνύοντας «ότι δεν δόθηκε καμία λευκή επιταγή» σε μια Κυβέρνηση στην οποία μετέχει το Κόμμα τους με δύο Αντιπροέδρους κ.κ. Δήμα και Αβραμόπουλο, ενώ για τις Εκλογές, ο κ. Σαμαράς έχει δηλώσει, ότι δεν κοιμάται και με το ημερολόγιο αγκαλιά!

Άλλο ένα ενδεικτικό στοιχείο ανευθυνότητας και συμμετοχής της Πολιτείας στην άμβλυνση των ηθών.

Πριν από λίγο καιρό συνελήφθη επιχειρηματίας στην συμπρωτεύουσα με χρέη 19 εκ. € στην εφορία, οδηγήθηκε στο αυτόφωρο. Κανείς δε γνωρίζει τι έγινε. Δικάστηκε, καταδικάστηκε, φυλακίστηκε, του δεσμεύτηκε η περιουσία, τι έγινε?

Πλήρωσε την εφορία, τις οφειλές στο Κράτος?

Δημοσιοποιήθηκε η λίστα των οφειλετών των 14 δις €. Τι έχει γίνει με έναν εξ’αυτών που οφείλει 950 εκ. €. Γιατί τόσο καιρό ατιμώρητος?

Ανεύθυνο Πολιτικό προσωπικό, διαβρωμένο,  στελεχιακό δημόσιο προσωπικό.

«Παντέρμη Ελλάδα» που θα γράφαμε παραλλάσσοντας τη φράση του Νίκου Καζαντζάκη !

“ΜΑΛΩΝΟΥΝ”  για τη ΣΩΤΗΡΙΑ της ΕΛΛΑΔΟΣ…και “ΑΓΡΙΕΥΟΥΝ” για  την ΠΛΗΡΩΜΗ τους…

…αλλιώς δεν έχει λεφτά…

 Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αποφάσισαν την εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων με τους ιδιώτες για την οριστικοποίηση των επιτοκίων των νέων ομολόγων κάνοντας λόγο για ουσιαστική και εποικοδομητική συζήτηση για το PSI και το νέο Δανειακό Πρόγραμμα.

Τελικός χρονικός ορίζοντας είναι μια Συμφωνία για το PSI ως την Σύνοδο Κορυφής και η υποβολή οριστικής δημόσιας πρότασης από την Ελλάδα στους πιστωτές μέχρι 13 Φεβρουαρίου. Παράλληλα οι Ευρωπαίοι ενέτειναν τις πιέσεις για ανάληψη σαφών πιέσεων από τα Κόμματα, που συμμετέχουν στην σημερινή Κυβέρνηση, ότι θα εφαρμοστούν τα μέτρα του νέου Μνημονίου από την Μετεκλογική Κυβέρνηση, υπενθυμίζοντας πως η υλοποίηση του PSI και της νέας Δανειακής Σύμβασης είναι αλληλένδετα.

Βέβαια, από το σύνολο της διαπραγμάτευσης μέχρι αυτή τη στιγμή προκύπτει ότι η Ελλάδα θέλουν να μείνει στο ευρώ. Όμως, από τη μεθόδευση που μετέρχονται προκύπτει καθαρά το συμπέρασμα ότι αν δεν υπάρχουν ρητές δεσμεύσεις από τους Πολιτικούς Αρχηγούς για νέα βαριά μέτρα ούτε PSI  θα προκύψει, ούτε νέα χρήματα θα δοθούν.

Την πάγια θέση του Eurogroup ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι στην Ευρωζώνη, επανέλαβε από τις Βρυξέλλες ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, μετά από τη λήξη των εργασιών του Συμβουλίου Eurogroup και ζήτησε να υπάρξει Συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τρόικας το συντομότερο δυνατόν. Παράλληλα, παρά τις διαψεύσεις ορισμένων παραγόντων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο «κείμενο εργασίας» της Τρόικας προς την Κυβέρνηση Παπαδήμου αναφέρονται σαφέστατα ότι  ο 13ος και 14ος μισθός , οι μισθολογικές ωριμάνσεις, οι ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, αλλά και περιορισμοί στις απολύσεις, θα  αποτελούν όρους «sine qua non» για την πρόοδο των συνομιλιών.

Κατά τα λοιπά, επιδιώκεται συμφωνία το συντομότερο δυνατό και επεξεργασία των παραμέτρων, ώστε να επιτευχθεί η δέσμευση της Ελλάδας για μείωση του ελλείμματος. Αυτό  ζήτησαν στο Eurogroup οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, σύμφωνα με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

«Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση και την Τρόικα να καταλήξουν σε Συμφωνία το συντομότερο δυνατό σχετικά με τις βασικές παραμέτρους του νέου φιλόδοξου οικονομικού προγράμματος προσαρμογής  του προϋπολογισμού».

Ακόμη, το Eurogroup αποφάσισε να συνεχιστούν οι διαβουλεύσεις της Ελλάδας με τον ιδιωτικό τομέα, επιδιώκοντας να διαμορφωθεί άμεσα το PSI και ανάμεσα στους βασικούς στόχους θα πρέπει να είναι η περαιτέρω μείωση του επιτοκίου των νέων Ελληνικών ομολόγων. «Οι Υπουργοί θέλουν χαμηλότερο επιτόκιο» δήλωσε Αξιωματούχος της Ευρωζώνης. Το επιτόκιο ανέρχεται σήμερα στο 4%.

Χαμηλότερο επιτόκιο ζήτησε το Eurogroup

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, όσο και ο Επίτροπος Οικονομίας, Ολι Ρεν, τόνισαν ότιο η συμφωνία θα πρέπει να βασίζεται στην απόφαση της 26ης – 27ης Οκτωβρίου και να ικανοποιεί το στόχο της, σύμφωνα με το οποίο το Ελληνικό χρέος να μειωθεί στο 120% του ΑΕΠ ως το 2020. Τόνισαν επίσης, ότι η Συμφωνία θα πρέπει να γίνει σε εθελοντική βάση.

Πιέσεις για άμεση Συμφωνία με την Τρόικα

Παράλληλα, οι δύο Αξιωματούχοι εξέφρασαν την πεποίθησή τους, ότι σημειώνεται πρόοδος στις συνομιλίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Αθήνα με την Τρόικα, για το δεύτερο πρόγραμμα δανειοδότησης της Ελλάδας και πως τις επόμενες εβδομάδες θα υπάρξουν αποτελέσματα.

Ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις απαιτεί η Τρόικα

Εκτός των άλλων, η Τρόικα επιδιώκει τις ανατροπές στις αμοιβές του ιδιωτικού τομέα και των ΔΕΚΟ και τα σημεία της εργατικής νομοθεσίας που πρέπει να τροποποιηθούν, τα οποία και περιλαμβάνει αναλυτικά στο «κείμενο εργασίας» της Τρόικας προς την Κυβέρνηση Παπαδήμου.

Για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας προτείνουν όπως :  όλες οι συλλογικές συμβάσεις που λήγουν να μετατρέπονται αυτομάτως σε ιδιωτικές, ειδικά  σε περίπτωση που παρέλθουν έξι μήνες και δεν ανανεωθούν.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) παρατηρούσαν:

Πρώτον, ότι για άλλη μια φορά η Τρόικα μετέρχεται τη γνωστή τακτική της, προκειμένου να επιβάλει μέτρα,  που αντιστοιχούν σε νέες θυσίες των χαμηλότερων εισοδηματικών τάξεων, είτε στον τομέα των αμοιβών, είτε στους τομείς των εργασιακών σχέσεων.

Δεύτερον, ενόψει του γεγονότος, ότι με την παρέλευση του χρόνου μεγαλώνουν οι ανάγκες της Ελλάδος σε νέο δανεισμό η άμεση πρώτη συνέπεια στις αξιώσεις της Τρόικας είναι να είναι – αυτό είναι το πιθανότερο – άμεση  και αναντίλεκτη υποχώρηση και αποδοχή των όρων και προϋποθέσεων,  που αυτή τάσσει για τη συνέχιση του δανεισμού.

Τρίτον, και μετά την ενδεχομένως ικανοποιητική κατάληξη του PSI, οι πιέσεις,  που θα ασκούνται από την Τρόικα στην Ελλάδα δεν πρόκειται να μειωθούν,  ούτε τα επίπεδα ζωής των μεγάλων αριθμών του Ελληνικού Λαού, πρόκειται να ανακουφισθούν ή να βελτιωθούν.

Οι Π.Π.-Σ.Ι.Ε. μετά τα πιο πάνω δεν αναμένουν βελτίωση του κλίματος που επικρατεί ανάμεσα στον Ελληνικό Λαό,  είτε απέναντι στην ΤΡΟΪΚΑ , είτε απέναντι στην Ελληνική Εξουσία , παρά το γεγονός, ότι – ή έτσι ή αλλιώς – βρισκόμαστε λίγο πριν ή κατά τον χρόνο των επόμενων Εκλογών.

PSI και νέα Δανειακή Σύμβαση, νέες “αγχόνες” για το Λαό;;;

…θα μεγαλώσουν τα συνολικά βάρη στις πλάτες του Λαού;;;

 Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Σειρά νομικών και τεχνικών ζητημάτων παραμένουν ως και αυτή τη στιγμή σε εκκρεμότητα με την υπογραφή Συμφωνίας αναχρηματοδότησης του Ελληνικού Χρέους (PSI+). Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν μέχρι τις τελευταίες ώρες της ολοκληρώσεως αυτού του σημειώματος, αν και από το Σάββατο ήταν τηλεφωνικές καθώς ο Επικεφαλής του IIF Τσαρλς Νταλάρα – που εξακολουθεί να θεωρεί ότι το PSI τελικώς θα υπογραφεί – έπρεπε να βρει λύσεις κατά συμβιβασμό και με τις δύο πλευρές και είχε ανάγκη συνεχών τηλεφωνημάτων, προκειμένου να βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τους πιστωτές της χώρας.

Ο κ. Νταλάρα κατά την παραμονή του στην Αθήνα και την εμφάνισή του σε τηλεόραση των Αθηνών εμφανίστηκε σίγουρος για το ότι θα μετατραπεί σε Συμφωνία η πρόταση απομείωσης του Ελληνικού Χρέους, την οποία παρέδωσε στην Ελληνική Κυβέρνηση.

«Τα βασικά κομμάτια έχουν ήδη μπει στο παζλ», ανέφερε χαρακτηριστικά, ωστόσο δεν έδωσε λεπτομέρειες για το περιεχόμενο της πρότασης.

Ιδιαίτερη εντύπωση, όμως προκάλεσε το σαφές μήνυμά του που έστελνε προς πολλές κατευθύνσεις (Αθήνα, Βρυξέλες, Βερολίνο και ΔΝΤ) να δεχθούν την πρόταση των Ιδιωτών με το δίλλημα «εθελοντική αναδιάρθρωση ή χρεοκοπία»;;;

Οι πολιτικοί παρατηρητές, παρατηρούσαν πως ανεξαρτήτως των διαρροών που γίνονται εκατέρωθεν, η τελική έκβαση των συζητήσεων δεν αναμένεται να γίνει γνωστή νωρίτερα από σήμερα το απόγευμα, όταν είναι προγραμματισμένη να ξεκινήσει η Συνεδρίαση του Eurogroup.

Τότε θα διαπιστωθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια αν έχει υπάρξει τελικώς Συμφωνία και σε τι συνίσταται αυτή.

Το κύριο «αγκάθι» της διαπραγμάτευσης ήταν και παραμένει το επιτόκιο των νέων ομολόγων, που θα προκύψουν από το «κούρεμα» με το ΔΝΤ και τη Γερμανία να πιέζουν να είναι το χαμηλότερο δυνατό.

Εκτιμήσεις οικονομικών κύκλων ανέφεραν, ότι μεσοσταθμικά και με βάση τις τελευταίες προτάσεις που έπεσαν στο τραπέζι των συζητήσεων προέκυπτε, ότι το ύψος του επιτοκίου διαμορφωνόταν λίγο πάνω, ή λίγο κάτω του 4%.

Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα εν προκειμένω ήταν αν και αυτό το κόστος χρήματος – οποιοδήποτε τελικά κι αν είναι – μπορεί να αναληφθεί από Ελληνικής πλευράς με βάση την υπολογιζόμενη Ανάπτυξη των προσεχών ετών και μέχρι το 2020. Πολλοί υποστηρίζουν, ότι αυτό δεν είναι δυνατό.

Ένα άλλο μεγάλο ζητούμενο παραμένει το εάν και κατά πόσο μετά το τέλος της διαδικασίας και μετά το κούρεμα του 50% – που υπό προϋποθέσεις φτάνει στο 68% – το χρέος που θα απομείνει είναι διαχειρίσιμο.

Υπολογίζεται ότι θα διαμορφώνεται σε πάνω από 110 δις ευρώ και δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν, πως και πάλι δεν είναι ικανοποιητικό για τον σκοπό που επιδιώκεται.

Για αυτό αυτοί τουλάχιστο πιέζουν είτε για μεγαλύτερο «κούρεμα», είτε για συμμετοχή και της ΕΚΤ στη διαδικασία.

Όμως, η ΕΚΤ οπωσδήποτε θα αναγκαστεί να δώσει το παρόν στην περίπτωση που ενεργοποιηθούν τα CAC’s (ρήτρες συλλογικής δράσης), γιατί τότε δε θα μπορούν να αποφύγουν τις συνέπειες της οργανωμένης πτώχευσης.

Επίσης ένα ζητούμενο εξακολουθεί να παραμένει αυτό των επιπλέον μέτρων που φέρεται να απαιτεί το ΔΝΤ, το οποίο βλέπει ότι οι στόχοι, που θέτει το νέο πρόγραμμα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθούν.

Κατά συνέπεια η όλη προσπάθεια δεν αποκλείεται τελικά να τιναχθεί στον αέρα, ακόμη και αν τυπικά ολοκληρωθεί το «κούρεμα» και αναληφθούν όλες οι απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα περνούν μέσα και από τη λήψη νέων σκληρών μέτρων, για τα οποία πλέον οι Έλληνες Πολίτες βρίσκονται σε απόλυτη αδυναμία να ανταποκριθούν.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.), σημείωναν ότι στο σημείο που βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις και με τις πιέσεις οι οποίες εκατέρωθεν ασκούνται, προκειμένου κάθε πλευρά να «περάσει» τις θέσεις της στην άλλη, τα τελικά «σφάγια» της τελετής του “κουρέματος” το πιθανότερο είναι να ‘ναι οι Έλληνες, που δε διαθέτουν μηχανισμούς απάντησης ιδιαίτερα γιατί η Ελληνική Κυβέρνηση αφενός μεν μέχρι σήμερα μετήλθε πολιτική της σχολής «σφάξε με αγά μου να αγιάσω», αφετέρου δε διότι προσέρχεται «ικέτης δανεισμού» που απέναντί του έχει το δέλεαρ του «κουρέματος» – που ίσως φτάσει και περάσει τα 100+ δις ευρώ – όμως αποτελεί πρόκληση και δέλεαρ για συγκατάθεση από αυτή την Κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή είναι αναγκαία και απαραίτητη στην Ελληνική πλευρά, προκειμένου να εξοικονομηθούν οι υπόλοιπες τρέχουσες ανάγκες σε ρευστό των Ελλήνων δια νέου δανεισμού και νέων δεσμεύσεων, που όμως θα διανύσουν “περίοδο χάριτος” κάποιων ετών μέχρι την πλήρη ικανοποίησή τους.

ΣΗΜΙΤΗ «QUO VADIS»????

….. για να ολοκληρώσουν την ΠΑΡΑΔΟΣΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ???

 Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Ο Κ. Σημίτης παίρνοντας αφορμή την πρόσκλησή του για παρουσία  στο Ίδρυμα Heinrich Boll και το Freie Universitat στη Γερμανία, μίλησε με θέμα «Ελλάδα QUO VADIS?» και ανέφερε τις απόψεις του για την Κρίση στην Ελλάδα και τον τρόπο αντιμετώπισής της, όμως ταυτόχρονα έδωσε αφορμή και βάση σε αιτιάσεις πολιτικών παρατηρητών κατά τις οποίες με αυτόν τον τρόπο εκδήλωσε το δικό του ενδιαφέρον, για επαν-είσοδο του στην Ελληνική και Ευρωπαϊκή σκηνή.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πολιτικοί παρατηρητές έλεγαν ότι ο Σημίτης πρέπει όμοια να απαντήσει και στο ερώτημα : ΣΗΜΙΤΗ «QUO VADIS»????

Ο ομιλητής αναφερόμενος στο ερώτημα που βάζει για το «προς τα πού βαδίζει η χώρα», καθώς η ομιλία του τιτλοφορείται «Ελλάδα, quo vadis;», επιχειρεί την «ακτινογραφία» της Ελληνικής Κρίσης εντός του Ευρωπαϊκού πλαισίου, και σπεύδει να διαπιστώσει «μοιραία» πολιτικά λάθη και παραλείψεις στη σύνταξη του Μνημονίου.

Εκτιμά ότι για την αποκατάσταση της ισορροπίας στην ανταγωνιστικότητα του Ευρωπαϊκού Βορρά και του Νότου δεν αρκούν μόνον οι αλλαγές στην αγορά εργασίας και οι διαρθρωτικές αλλαγές, και θέτει ως προϋπόθεση να αποφευχθούν «επαναλαμβανόμενες κρίσεις» και προτείνει σα «θεραπεία» των προβλημάτων που τον απασχολούν τη «φυγή προς τα εμπρός» προς μια κοινή οικονομική διακυβέρνηση και πολιτική ενοποίηση.

Για τον Σημίτη – σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του – «η ΟΝΕ δεν είναι μια παρέα προηγμένων χωρών, που έχουν κοινά συμφέροντα αντίθετα προς εκείνα των χωρών που υστερούν», αλλά είναι ένα «κοινό σχέδιο προόδου», που «οφείλει να εντάσσει στο σχεδιασμό, τόσο τους πιο ισχυρούς με τις δυνατότητές τους όσο και τους πιο αδύνατους με τις αδυναμίες τους».

Για αυτό και υποστηρίζει ότι «Το Ελληνικό πρόβλημα δεν ήταν μία ατυχία στην πορεία της Ένωσης, η παρεκτροπή, που ανέτρεψε ένα καλά σχεδιασμένο εγχείρημα. Ήταν ο καταλύτης που ανέδειξε τις αδυναμίες της μέχρι τώρα οικονομικής διακυβέρνησης, την ανάγκη ενός νέου προσδιορισμού της».

Έτσι ο Σημίτης εντοπίζει τα προβλήματα της Ευρωζώνης στην πολιτική και οικονομική φιλοσοφία που επικράτησε στη σχέση των πιο αναπτυγμένων με τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες της Ε.Ε.

«Η αλληλεγγύη είναι ένας όρος που δεν είναι αρεστός σε ορισμένες χώρες της Ένωσης. Θεωρούν ότι υποδηλώνει μια υποχρέωση συμπαράστασης προς άλλους που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Συνεπάγεται μια μονόπλευρη δέσμευση. Όμως τα πράγματα επιβάλλουν την αμοιβαία σύμπραξη και συμπαράσταση», καταλήγει ο φιλο – Γερμανός Σημίτης.

Η αποστροφή του ότι οι αναπτυγμένες χώρες της ΟΝΕ «δεν επιβαρύνονται μόνον αλλά αποκομίζουν και σημαντικά κέρδη χάρη στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τους και τις εξαγωγές τους» είναι μια καθαρή υπόμνηση στο εσωτερικό της Γερμανίας, ότι οι ωφέλειες από τη συμπόρευση δεν είναι αμελητέες.

Ο Σημίτης φαίνεται να λαμβάνει αποστάσεις από την «κυρίαρχη άποψη στην πρακτική της ΟΝΕ» ότι η επίλυση του προβλήματος των διαφορών επιπέδου ανταγωνιστικότητας Βορρά και Νότου απαιτεί κυρίως προώθηση αλλαγών στις αγορές εργασίας και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. «Αυτά δεν αρκούν. Χρειάζεται και στήριξη των οικονομιών του Νότου με επενδύσεις και διεύρυνση των εξαγωγών τους προς το Βορρά»  υπογραμμίζει και επιπρόσθετα θα αναφέρει ότι «είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συνολική οικονομική πολιτική αντίληψη για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη».

Μια Οικονομική Διακυβέρνηση, που δεν θα περιορίζεται όπως σήμερα μόνο σε τρέχοντα προβλήματα, αλλά θα φροντίζει για την ισόρροπη κατανομή των ωφελειών της στην ΟΝΕ, είναι σε θέση να διαχειριστεί πολύ καλύτερα το ευρύτερο θέμα της Ανάπτυξης.

Ο Σημίτης υποστηρίζει ότι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στην Ε.Ε., «χρειάζεται η διαμόρφωση ενός νέου τρόπου αντιμετώπισης των ανισοτήτων μεταξύ του αναπτυγμένου κεντρικού πυρήνα της Ευρωζώνης και της λιγότερο ανεπτυγμένης περιφέρειάς της» και προβλέπει ότι «αν αυτό δεν συμβεί τότε θα υπάρξουν και στο μέλλον επαναλαμβανόμενες κρίσεις».

Ο Σημίτης για το Μνημόνιο

Τα μοιραία λάθη που έγιναν

‘Ελλειψη ικανοποιητικής προετοιμασίας, που οδήγησε σε παραλείψεις τις οποίες και χαρακτηρίζει «πολιτικά μοιραίο λάθος», καταλογίζει ο Σημίτης εμμέσως πλην σαφώς στην Κυβέρνηση Παπανδρέου αναφορικά με τη σύνταξη του Μνημονίου. «Η συμφωνία μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση», εκτιμά ο Σημίτης.

Εξηγώντας περαιτέρω την άποψή του, ο κ. Σημίτης θεωρεί και αποκαλεί «πολιτικά μοιραίο λάθος» το γεγονός ότι «οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις». Το αποτέλεσμα αυτής της παράλειψης είναι, σύμφωνα με τον ομιλητή, «να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση».

Οι Π.Π. ΣΙΕ  σε σχέση με τα πιο πάνω – και σε συνέχεια όλων όσων παρατήρησαν στην ανάρτηση της Παρασκευής (20-1-2012) με τον τίτλο «Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ»   ….. στον “ΠΟΛΕΜΟ των ΣΠΙΘΑΜΙΑΙΩΝ” πρόσθεταν και τα κάτωθι:

Πρώτον, ότι τίποτε ή σχεδόν τίποτε από όσα πιο πάνω σήμερα παρατηρεί ο Σημίτης, δεν είχε από την πλευρά του παρατηρηθεί ή σημειωθεί έγκαιρα, όταν ήταν η ώρα να διατυπωθούν οι απόψεις του. Όλα όσα σήμερα λέει αποτελούν “ΟΨΙΜΕΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ” και για τα δικά του ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ και ΜΟΙΡΑΙΑ….

Οπωσδήποτε οτιδήποτε αναφέρεται στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ έμεινε τότε ασχολίαστο και σχολιάζεται από αυτόν σήμερα , προκειμένου να παραστήσει τον «διαμαρτυρόμενο αντι – μνημονιακό !!! » – κατά το πώς το ζητά η μόδα της εποχής.

Δεύτερον, επειδή αισθάνεται ότι δεν έχει πια δεσμεύσεις ή εμπόδια προς αυτούς εναντίον των οποίων τώρα βάλλει (του Στρατοπέδου της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ)  – που αποτελούσαν κατά την εποχή της συνοδοιπορίας τους το έτερον ήμιση του στον ψευδώνυμο «ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ» τους – μπορεί άφοβα να παριστάνει τον κατήγορο των προ ή μετά το Μνημόνιο καταστάσεων, χωρίς όμως, όπως οφείλει, να αναφέρεται στις πρωταρχικές πολιτικές και ιδεολογικές του επιλογές  και ιδεοληψίες – που εγκατέλειψαν – από όλη την «συνοδοιπορούσα παρέα μαζί» την Πατρίδα και το Έθνος – Κράτος και όλα όσα άλλα θεμελιώδη αφορούν ή αφορούσαν το μέχρι τότε Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, προτάσσοντας το «ΟΡΑΜΑ» της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ και του «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ», που είχε τότε λανσάρει η «παρέα», που ενέμετο τον Κόσμο, με «λάβαρο» τον ΑΓΡΙΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, στον οποίο καλούσε τους πάντες να προσέλθουν και να υποταχθούν αμαχητί.

Τρίτον, παλαιότερη πλάνη και ψεύδος του ΨΕΥΤΟ – ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ  αποτελούσε ο «σαθρός ισχυρισμός» του ότι, στο όνομα των νέων εποχών η Ελλάδα μετακινήθηκε προς τον Ηγετικό «σκληρό πυρήνα» της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. και για αυτό τάχα δεν είχε πια ανάγκη ούτε από Αμυντικούς Μηχανισμούς, ούτε από Πολιτική Προστασίας της Πατρίδας.

Έτσι στους Ηγεμονικούς κύκλους και τάξεις των πιστών του Σημιτικού Στρατοπέδου, προπαγανδιζόταν και προς τα μέσα και προς τα έξω , ότι πλέον αμετάτρεπτα έχουμε εισέλθει και ζούμε στην περίοδο που η Οικουμένη και ολόκληρος ο Κόσμος αποτελεί πια ένα δικό μας «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΩΡΙΟ» και για αυτό προς όλες τις κατευθύνσεις διασάλπιζαν και διαλαλούσαν το γνωστό Ευαγγελικό του Άφρονος….. «ψυχή μου φάε, πείνε, ευφραίνου !!! », παραθεωρώντας την Πολιτική σοφία που γνωρίζει καλά ότι μετά τον κύκλο των «παχέων αγελάδες» έρχεται η σειρά των  «ισχνών αγελάδων»  και πρέπει ο σοφός Ηγήτορα  να φροντίζει εκ των προτέρων.

Τέταρτον, η “Παγκοσμιοποίησή” τους, στην οποία είχαν «άκριτα και τυφλά παραδοθεί» – που σαν βάση ξεκίναγε από τον Μονοπολισμό εκείνης της εποχής, που είχε αντικαταστήσει τον Διπολισμό της προηγούμενης εποχής, μετά την Πτώση του Σοβιετικού Μπλοκ 1989/1990 – σταδιακά έδινε τη θέση της στον σημερινό Πολύ-Πολισμό, με πολλά «Κέντρα Δύναμης», που όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο καθένα “εστίασε” την προσοχή του στην υπεροχή και κατίσχυση των βασικών πραγματικών Εθνικών Πυρήνων, στους οποίους βασιζόταν, και όχι σε μικρές «δορυφικές Δυνάμεις Συνοδείας » και αδύναμες  Αλλοεθνείς Ομάδες – όπως η Ελλάδα – που εν τω μεταξύ πάρα πολύ δύσκολα επιβιώνουν και επιζούν.

Πέμπτον, ο Ψευτο – Εκσυγχρονισμός και ο Σημίτης – που ανένδοτα ισχυριζόταν, ότι είναι «Αριστερός και Σοσιαλιστής»  με άφατη χαρά και ευχαρίστηση, παραδόθηκε στον ΑΚΡΟ – ΝΕΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ- και παν-πρόθυμα παρέδωσε το «μαστίγιο» της Δύναμης στις Αγορές και τα Αφεντικά τους.

Αλλά και μετά ταύτα ούτε μια στιγμή δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ελέγξει ή να περιορίσει την καινούργια «κακούργα Δύναμη» των Αγορών – και του Άγριου Καπιταλισμού – με την παρεμβασιακή παρεμβολή του Κράτους και της Δύναμής του υπέρ των φτωχοτέρων κατηγοριών και τάξεων των ανθρώπων.Για όλα αποφάσιζαν οι Νόμοι της Αγοράς και τα Αφεντικά τους.

Για το Σημίτη εξαίρεση δεν αποτέλεσαν ούτε τα Εθνικά Συμφέροντα ή τα Κυριαρχικά Δικαιώματα της Χώρας.

Έκτον, όμως το μέγιστο των εγκλημάτων των «εθελόδουλων» του Ψευτο – Εκσυγχρονισμού, που πάσχουν από αθεράπευτη “πνευματική και πολιτική μυωπία” αποτελεί το γεγονός – όπως κατά πλάνη ή ψεύδος  πιστεύουν και προπαγανδίζουν- ότι μέσα από μια «κούφια αντεπίθεση» του Άγριου Καπιταλισμού  στην περιοχή της Ε.Ε. είναι δυνατόν να αποκρουστούν οι παντός είδους απειλές κατά της Ελληνικής Κοινωνίας, του Ελληνικού Λαού και του Ελληνικού Έθνους και για αυτό από άγνοια ή αγνόηση διαγράφει και παραθεωρεί μερικά ατράνταχτα νέα Πολιτικο – Οικονομικά δεδομένα, που συγκροτούν στο είδος τους άμυνα και αντεπίθεση κατά της αφανιστικής για τους ανθρώπους και τους Λαούς απειλής  – την πραγματική «ασπίδα» προστασίας  τους – απέναντι στην κακούργα λειτουργία των Αγορών και την οποία οι σημερινοί  Ακρο – Νέο – Φιλελεύθεροι ονοματίζουν σαν «άνοδο του Κρατικού Καπιταλισμού», που σύμβολο για αυτούς δεν έχει τον Κέϊνες αλλά τον Λένιν.

Υ.Σ. Όμως για αυτά και άλλα πολλά που συνδέονται με τις επιδιώξεις, που επανεμφανίζουν τον Σημίτη σαν νέο Πολιτικό Παράγοντα  πολύ σύντομα – όταν μετά το «QUO VADIS ΕΛΛΑΔΑ» του Σημίτη, θα εμφανιστεί στη ζωή και τη δράση των Ελλήνων το «QUO VADIS ΣΗΜΙΤΗ» θα επανέλθουμε. Το πιο πάνω το εγγυάται το πλαίσιο της επανεμφάνισης του Σημίτη στην Πολιτική – που διανύει την εποχή των  “ΠΥΓΜΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ” της  και οι οποίοι αμετανόητα και αποφασισμένα επιμένουν να εμφανίζονται προκειμένου να ολοκληρώσουν την παράδοση των ανθρώπων στον ΑΓΡΙΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ και των ΕΛΛΗΝΩΝ σε ΞΕΝΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!!!

Ο Πολιτικός που δεν έχει «ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΟ» ……

«Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ»   ….. στον “ΠΟΛΕΜΟ των ΣΠΙΘΑΜΙΑΙΩΝ”

…. δεν αντέχει τις εποχές των «ΙΣΧΝΩΝ ΑΓΕΛΑΔΩΝ»

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Ασφαλώς θα έπρεπε να αναμένεται νωρίτερα. Όμως ποτέ δεν είναι αργά όταν το κύριο κίνητρο των πράξεων είναι η Σωτηρία του εαυτού μας.

Αυτό συνέβη και με τους παλιούς «Συντρόφους» στο αυτό «υπο – στρατόπεδο» των περίφημων «Εκσυγχρονιστών» της Ακρο – Νέο – Φιλελεύθερης Αντίληψης της Παγκοσμιοποίησης.

Ο π. Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης καταφέρθηκε κατά του διαδόχου του – παραλήπτου του περίφημου «δακτυλιδιού» διαδοχής – Γ. Παπανδρέου.

Αυτό συνέβη όταν ο Κ. Σημίτης στην ομιλία που ετοιμάζει – και ανακοίνωσε ήδη δημόσια αποσπάσματά της – για να εκφωνήσει σε Συνέδριο του Ιδρύματος Heinrich Bell και του Freie Universitat του Βερολίνου, με θέμα «Η Ελλάδα σε κρίση. Προοπτικές στον Ευρωπαϊκό δρόμο», όπου σύμφωνα με τα αποσπάσματα του λόγου του μεταξύ άλλων λέει τα εξής :

Κατά το ξεκίνημα στην ομιλία του ο κ. Σημίτης θα αναφερθεί στις Ελληνικές παραμέτρους της Κρίσης, θέτοντας τις στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και θα αναλύσει τα μείζονα πολιτικά ζητήματα που ανέκυψαν στο Ευρωπαϊκό «οικοδόμημα» στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας με την εφαρμογή της ΟΝΕ. Θα αναφερθεί, ιδιαίτερα, στις αιτίες της κρίσης, στο Ελληνικό Μνημόνιο, στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση για την αντιμετώπιση της Κρίσης.

Και συνεχίζει «Πολιτικά μοιραίο λάθος είναι η παράλειψη συνάρτησης των στόχων του Μνημονίου με τις πραγματικές εξελίξεις και την όξυνση της Ύφεσης».

Στην πιο κάτω ομιλία – με τον τίτλο “Ελλάδα quo vadis” όπου ο  Κώστας Σημίτης θα είναι ο κύριος ομιλητής στο Συνέδριο, ενώ συνομιλητής του θα είναι ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υποστηρίζει ακόμη τα εξής : «η συμφωνία μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση».

Και συνεχίζει «Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση Ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος», εκτιμά ο πρώην πρωθυπουργός και σημειώνει πως «η παράλειψη» αυτή, «είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την Ύφεση, που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την Ύφεση».

Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στην Ε.Ε., υποστηρίζει, «χρειάζεται η διαμόρφωση ενός νέου τρόπου αντιμετώπισης των ανισοτήτων μεταξύ του ανεπτυγμένου κεντρικού πυρήνα της Ευρωζώνης και της λιγότερο ανεπτυγμένης περιφέρειάς της» και προβλέπει ότι «αν αυτό δεν συμβεί, τότε θα υπάρξουν και στο μέλλον επαναλαμβανόμενες κρίσεις».

Πρότασή του είναι ότι η «έξοδος από την κρίση επιβάλλει “τη φυγή προς τα εμπρός” δηλαδή στην κατεύθυνση μιας Οικονομικής Διακυβέρνησης και μιας Πολιτικής Ενοποίησης. Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει με σοβαρότητα και επιμονή να επιδιώξουμε». «Το Ελληνικό πρόβλημα δεν ήταν μία ατυχία στην πορεία της Ένωσης, ή  παρεκτροπή που ανέτρεψε ένα καλά σχεδιασμένο εγχείρημα. Ήταν ο καταλύτης που ανέδειξε τις αδυναμίες της μέχρι τώρα Οικονομικής Διακυβέρνησης, την ανάγκη ενός νέου προσδιορισμού της», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.

«Η αλληλεγγύη -αναφέρει ο πρώην Πρωθυπουργός- είναι ένας όρος που δεν είναι αρεστός σε ορισμένες χώρες της Ένωσης. Θεωρούν ότι υποδηλώνει μια υποχρέωση συμπαράστασης προς άλλους που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Συνεπάγεται μια μονόπλευρη δέσμευση. Όμως τα πράγματα επιβάλλουν την αμοιβαία σύμπραξη και συμπαράσταση. Κατά την κυρίαρχη άποψη στην πρακτική της ΟΝΕ η επίλυση του προβλήματος των διαφορών επιπέδου ανταγωνιστικότητας Βορρά και Νότου απαιτεί κυρίως προώθηση αλλαγών στις αγορές εργασίας και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτά δεν αρκούν. Χρειάζεται και στήριξη των Οικονομιών του Νότου με επενδύσεις και διεύρυνση των εξαγωγών τους προς το Βορρά. Επιπρόσθετα είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συνολική Οικονομική Πολιτική αντίληψη για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη. Μια Οικονομική Διακυβέρνηση, που δεν θα περιορίζεται όπως σήμερα μόνο σε τρέχοντα προβλήματα, αλλά θα φροντίζει για την ισόρροπη κατανομή των ωφελειών της στην ΟΝΕ, είναι σε θέση να διαχειριστεί πολύ καλύτερα το ευρύτερο θέμα της ανάπτυξης».

Οι Π.Π – ΣΙΕ  σε σχέση με τα γνωσθέντα αποσπάσματα παρατηρούσαν ότι :

Πρώτον, ο κ. Σημίτης αποφεύγει συστηματικά να αναφερθεί στα δικά του λάθη – στα οποία αυτοί θα αναφερθούν σε πρώτη ευκαιρία –  τα οποία παρακάμπτει «έντεχνα», προκειμένου να δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν ευθύνεται η δική του θεώρηση και θεωρία της εποχής του “Εκσυγχρονισμού” του , για οποιοδήποτε εκ των προβλημάτων έχουν μετά ταύτα εμφανιστεί στη Χώρα και την Ευρώπη, εντός των οποίων έπαιζε – όπως ο ίδιος επίμονα ισχυριζόταν – ρόλο «πυρήνα» των Κρατών, που έπαιρναν τις αποφάσεις. Μάλιστα δεν τον απασχολεί καθόλου το μέγεθος της εποχής και των ηγητόρων της – πολλοί εκ των οποίων ήταν ή είναι “ΣΠΙΘΑΜΙΑΙΟΙ”.

Δεύτερον, ο κ. Σημίτης επίμονα αποφεύγει – μέσα από τη θεωρία της «αντεπίθεσης» -να αναφερθεί στα προβλήματα των Εθνών – Κρατών της Ε.Ε., ιδιαίτερα των μικρότερων από αυτά, για τα οποία προφανώς δεν αναπτύσσει – το ίδιο έκανε και ως Πρωθυπουργός – οποιαδήποτε «φροντίδα επιβίωσης».

Τρίτον, ο κ. Σημίτης παρασυρμένος από το γεγονός ότι άσκησε Πρωθυπουργική Εξουσία σε εποχή «παχέων αγελάδων», ουδέποτε  ασχολήθηκε – ούτε σήμερα ασχολείται – με τα Διαρθρωτικά και Διαχειριστικά προβλήματα των Εθνών – Κρατών σε εποχή «ισχνών αγελάδων», όταν το σύνολο των Θεσμών του Κράτους, όπως ο Λαός, η Κοινωνία και το Έθνος αξιώνουν – για το οποίο ουδέποτε ενδιαφέρθηκε – αν και ασκούσε την Υπέρτατη Εξουσία, εξ’ ονόματός τους – και υποτίθεται – κατ’ εντολή τους, για την επιβίωση και ευημερία τους.

Υ.Σ. Όμως επειδή η πιο πάνω εγγραφή γίνεται «επί του πιεστηρίου», πρόκειται να επανέλθουμε με περισσότερα στο πιο πάνω θέμα στο άμεσο μέλλον αναφερόμενοι συστηματικά στον “ΠΟΛΕΜΟ των ΣΠΙΘΑΜΙΑΙΩΝ”.