cebbceb2

Ο Γραμματέας της ΠΝΥΚΑΣ και τ.Υπουργός – Βουλευτής Ελευθέριος Βερυβάκης σχολιάζει την επικαιρότητα


Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Τι έρχεται μετά το Pittsburgh και … μετά την έξοδο από το τούνελ.

Οι G20 και… τελικά ποιος και πως θα πληρώσει τα «σπασμένα»?

Κερδισμένοι… η Ανατολή και τα GOLDEN BOYS

_46438731_pittsb512

1)Η διήμερη Σύνοδος Κορυφής του τρίτου δεκαημέρου του Σεπτέμβρη στο Pittsburgh των ΗΠΑ, που ολοκληρώθηκε στις 25 του μήνα (και αφού… στο προαύλιό της, οι «κουκουλοφόροι της Λαϊκής Αριστεράς» αποκρούστηκαν…… από τους «κουκουλοφόρους του κατεστημένου»), κατέληξε σε «στρογγυλεμένες και συναινετικές θέσεις», που απέβλεπαν στο να γίνουν «κοινά αποδεκτές» από όλους όσους συμμετείχαν, δεδομένου, ότι είναι εμφανής η προσπάθεια του Παγκόσμιου Κεφαλαίου να προσδιοριστεί και «εγκατασταθεί»στη θέση των παλαιών G8 το νέο G20 σαν ο «Οικονομικός Εγκέφαλος» και η καρδιά της Υφηλίου στο μέλλον.E-eu_fags_608342252

Το G20 αποκτά πλέον κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της νέας οικονομικής τάξης πραγμάτων για την παγκόσμια οικονομία. Είναι εμφανές ότι σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων η Ανατολή (Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία κλπ.) θα μοιραστεί με τη Δύση (ΗΠΑ, ΕΕ, Καναδάς κλπ.) το 50-50% του διεθνούς οικονομικού σχεδιασμού και επιρροής στην Υφήλιο, στην προσπάθεια, που από παντού καταβάλλεται να βρεθούν νέες, πιο συμβατές διαστάσεις με τα ζωντανά δεδομένα της οικονομίας, ισορροπίες.

Βέβαια διακηρυγμένος στόχος των G20 για το μέλλον θα είναι η «βιώσιμη και ισορροπημένη ανάπτυξη» σε όλο τον πλανήτη. Ο money-thumb-largeπραγματικός όμως σκοπός των πιο πάνω νέων κατανομών είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, η εκκαθάριση του παγκόσμιου τοπίου από ασύμβατες καταστάσεις, που σήμερα ενοχοποιούμενες θεωρούνται σαν υπαίτιες οικουμενικών κρίσεων σαν αυτή, που ακόμη βιώνουμε και η οποία από πολλούς αποδίδεται στο ανισοζύγιο, που επικρατούσε ανάμεσα στις κυρίαρχες οικονομικο-πολιτικές ομάδες του σύγχρονου κόσμου, που δεν είχε όμως εκσυγχρονιστεί και συντονιστεί αρμονικά με όσα δεδομένα της ζωντανής πραγματικότητας έδιναν τον τόνο σε οικονομική κλίμακα στο οικονομικό πεδίο.

ινασιο λουλα βραζιλιαΈτσι τώρα – ουσιαστικά με αυτό «καταπιάστηκε» και προώθησε το Pittsburgh – η αναβάθμιση των χωρών χου ζινταοσαν η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Βραζιλία και το «ξαναμοίρασμα της πίτας» των κατανομών εντός του ΔΝΤ (Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) και της Διεθνούς Τράπεζας, θεωρείται πως θα συμβάλλει στην καλύτερη ισορροπία των Διεθνών Οικονομικών.

2)Όμως η Σύνοδος του Pittsburgh, που βέβαια αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τα πρώτα συμπεράσματα του τι Εικόνα 010επιδιώκει καθένας από τις κύριες Παγκόσμιες οικονομικο-πολιτικές δυνάμεις μετά τη λήξη της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης – που όπως είναι γνωστό και πολλές φορές ειπωμένο, υπήρξε «μοχλευμένη» – και η οποία δεν θεωρείται πια, ότι θα υπερβεί το 2010, ξεκίνησε διαφορετικά τουλάχιστο μέσα στο «Ευρω-ατλαντικό στρατόπεδο», όπου η τακτική αλλά κυρίως η στρατηγική ήταν διαφορότροπα εστιασμένη με κύριους άξονες αφενός μεν τους Γαλλογερμανούς – που έδιναν έμφαση στα πριμ των GOLDEN BOYS και τον έλεγχο και περιορισμό των Τραπεζών – αφετέρου δε στους Αγγλοσάξονες – που έδιναν έμφαση στις στρατηγικές κατανομές σε ολόκληρη την Υφήλιο – και επεδίωκαν την αντικατάσταση των G8 από τους G20, που απεικονίζουν σήμερα καλύτερα τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα κέντρα οικονομικο-πολιτικής εξουσίας στον Κόσμο.

Με agenda που ξεκίνησε από τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος, μέχρι την αναζήτηση νέου αναπτυξιακού μοντέλου, αλλά και… θέματα κλιματικής αλλαγής και πυρηνικής τρομοκρατίας είχε κατά την πρώτη μέρα ξεκινήσει στο Pittsburgh των ΗΠΑ την 24η Σεπτεμβρίου 2009, η νέα συνάντηση των G20 καταλείποντας στους παρατηρητές την εντύπωση, ότι τελικά για πολλούς και διάφορους λόγους δεν μπορεί να πετύχει πολλά πράγματα, σε πείσμα των μεγάλων προσδοκιών, που οι επενδυτές σε όλη την Υφήλιο είχαν κρεμάσει πάνω της. Εξάλλου η «γαρνιτούρα» της AGENDAS και από μια μικρή δόση … περιβάλλοντος και ελέγχου πυρηνικών, αποθάρρυνε τις ελπίδες.

Image.ashxΗ Γερμανο-γαλλική επιδίωξη – χαρακτηριστική είναι η δήλωση της Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, που τώρα έχει εκλογές – για την αυστηροποίηση των ελέγχων των χρηματοπιστωτικών αγορών δεν έγινε, παρά μόνο «επιδερμικά» αποδεκτή, χωρίς να προχωρήσουν για αυτήν σε βάθος γιατί αλλού βρισκόταν το κέντρο βάρους της Συνόδου. Στη ΝΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΞΗ μετά την Κρίση.

3)Παρά τα ανωτέρω η Ευρωπαϊκή Ηγεσία πρόταξε τους ελέγχους στις Τράπεζες. Για αυτό το τελευταίο είναι χαρακτηριστική η δήλωση της Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ – μεθαύριο έχει εκλογές – που προσπαθεί να φανεί άτεγκτη προς τις τράπεζες με προτάσεις για την αυστηροποίηση των ελέγχων των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Εικόνα 012

«Πρέπει να καταστήσουμε σαφές, ότι πήραμε μαθήματα από την κρίση και να εξασφαλίσουμε, ότι δε θα επαναληφθεί ότι συνέβει στο παρελθόν. Το Pittsburgh μπορεί και πρέπει να έχει αποφασιστική σημασία για τον καθορισμό αυτού του θέματος. Το θέμα της ρύθμισης των χρηματοπιστωτικών αγορών θα πρέπει παραμείνει στο επίκεντρο. Για μας είναι το πιο σημαντικό θέμα της Συνόδου». Όμως «φωνή βοώντος εν τη… Ερήμω».

sarkoziΒέβαια σε αυτήν την θέση, που τη συντροφεύει και ο Γάλλος Σαρκοζί, δε συμφωνεί ο Πρόεδρος Ομπάμα, που δεν επρόκειτο να είναι τόσο αυστηρός για τα πριμ των GOLDEN BOYS σε πείσμα των όσων μέχρι σήμερα έλεγαν – σε αυτό συμμετείχε και ο ίδιος – οι διάφοροι υπεύθυνοι. Ο λόγος είναι ότι οι ΗΠΑ θεωρούν ότι εκείνο που προέχει είναι κατάσταση των ισορροπιών στην παγκόσμια αναπτυξιακή διαδικασία και για αυτό ρίχνουν όλο το βάρος τους προκειμένου να την αλλάξουν.

Ειδικότερα οι ΗΠΑ επιζητούν όπως το βάρος που μέχρι σήμερα φέρνουν οι Αμερικανοί καταναλωτές στην τροφοδότηση και obama-210x160ανάπτυξη της παγκόσμιας αγοράς να επιμεριστεί και σε άλλες αγορές που θα πάρουν ένα μέρος από την μεγάλη κατανάλωση που είναι αναγκαία για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας. «Μην περιμένετε όλοι να πουλήσετε τα προϊόντα σας στους αμερικανούς καταναλωτές», είπε ο Ομπάμα.

4)Ο διχασμός του ευρωατλαντικού μετώπου στο Pittsburgh των ΗΠΑ ήταν από μιας αρχής εμφανής και καθοριστικός για την αντιμετώπιση της συνολικής στρατηγικής εξόδου από την κρίση και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της ανάπτυξης. Οι ευρωπαίοι θεωρούν ότι η ενδημική απειλή του συστήματος είναι οι εκτροπές του διεθνούς τραπεζικού συστήματος εξαιτίας του γεγονότος, ότι αυτό λειτουργεί αρρύθμιστα, δηλαδή ανεξέλεγκτα. Την ίδια ώρα οι ΗΠΑ ξεπερνούν το αίτιο και πηγαίνουν κατευθείαν στο αιτιατό. Θεωρούν ότι αν η διεθνής οικονομική κοινότητα και κυρίως οι νέες μεγάλες οικονομικές δυνάμεις, που έχουν σχηματιστεί από την παγκοσμιοποίηση των αγορών- ίδε Κίνα και Ινδία – αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, το σύστημα θα μπορεί αυτόματα στο μέλλον να «αυτό-διορθώνεται» από τις όποιες ανισορροπίες το απειλούν.

Εικόνα 008

Όμως οι πιο πάνω διαφωνίες και οι αντίστοιχοι «καυγάδες» δεν επρόκειτο να έχουν ορατή επίδραση στις σχέσεις των συμμετεχόντων, αφού δεν επρόκειτο να έχουν οποιαδήποτε επιρροή στα μεταξύ τους μοιράσματα για τα οποία είναι σαφές ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον αλλά έλλειψη πρακτικής έκφρασής τους, αφού οι ΗΠΑ και η Βρετανία, που υπερβαίνουν το 70% της παγκόσμιας κατανάλωσης την ίδια ώρα, που η ιδιωτική κατανάλωση στην Κίνα ανέρχεται μόνο στο 3%, τίποτε δεν μπορούν να κάνουν για να μεταβάλλουν πρακτικά την κατάσταση αμέσως. Συμπληρωματικά αξίζει να σημειωθεί ότι τα κινεζικά νοικοκυριά αποταμίευσαν πέρυσι το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους, ενώ στις ΗΠΑ η αποταμίευση ανέρχεται σε μόλις 3%.

Εικόνα 0055)Ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, στις τελευταίες του προγνώσεις για την πορεία της κρίσης εμφανίστηκε πιο αισιόδοξος από τις προηγούμενες, τονίζοντας ότι το 2009 μέχρι και το τέλος του θα έδινε συρρίκνωση της παγκόσμιας οικονομία – 1,4%, αλλά το 2010 δίνει ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας +2,5%. Έτσι το υπόλοιπο 2009 μέχρι το τέλος του 2010 αποτελεί καλή περίοδο για την ανάκαμψη και την αύξηση της διεθνούς παραγωγής.

ΔΝΤ

Την ίδια ώρα ο κύριος Μπερνάκι υποσχέθηκε για ακόμη μια φορά τη διατήρηση των χαμηλών επιτοκίωνmpernaki στο 0% με 0,25%, ενώ πολλοί από τους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους όπως ο Πωλ Κρούγκμαν από τις στήλες των New York Times, επανερχόντουσαν στην ανάγκη να περιοριστούν και να ελεγχθούν τα στελέχη των τραπεζών στην αξεδίψαστη αλαζονεία και φιλαυτία τους στη νέα περίοδο, γιατί όπως και στο παρελθόν κινδυνεύουν να οδηγήσουν το Παγκόσμιο Χρηματο-οικονομικό σύστημα – που μόλις αναλαμβάνει – σε ένα νέο γύρο χρεοκοπίας πριν καν να έχουμε πλήρως διασφαλιστεί από τον προηγούμενο, από τον οποίο διαφύγαμε χάρη στο δημόσιο χρήμα των φορολογουμένων και στην ανοχή των πάμφτωχων στρωμάτων που αγόγγυστα υπομένουν την κακή τους μοίρα.LEHMAN/CAPITAL

6)Οι G20 στο Pittsburgh συναντήθηκαν για να εξετάσουν την πορεία της κρίσης και όλα όσα είναι απαραίτητα για να μην επανακάμψει η παγκόσμια οικονομία στις ημέρες του κραχ και στην εποχή της χρεοκοπίας της «Lehman Brothers».

Όμως σε πείσμα όλων όσων προηγήθηκαν και σε εκείνο που αποκλήθηκε «κρίση του 2008» και εντεύθεν η εντύπωση που απομένει από τη συνάντηση του Pittsburgh είναι ότι οι Κροίσοι της Υφηλίου και οι πολιτικοί ατζέντηδές τους δεν έχουν ακόμη πάρει επαρκή μαθήματα ικανά να περιορίσουν την αλαζονεία και την φιλαυτία του και να προστατέψουν τις διεθνείς αγορές από τα «κοράκια», που σε κάθε ευκαιρία επιπίπτουν μετά μανίας απέναντι στους αγαθούς και ανυποψίαστους επενδυτές για να τους «ξεσκίσουν».

Μετά τα πιο παλιά παθήματα και τα πιο πάνω μαθήματα, που απευθύνονται προς όλους μας είναι σαφές ότι «κανένας δεν έχει διδαχθεί από τα ίδια πάθη» και κανένας «δεν εννοεί να αυτοπεριοριστεί στα δικά του λάθη». Όλοι ονειρεύονται με ποια κόλπα θα τα καταφέρουν να πληρώσουν οι άλλοι τα δικά τους «πάθη και λάθη».

672012-44996140

7)Το Συμπέρασμα από το Pittsburgh που έκλεισε με την ελπίδα των ΚΡΟΙΣΩΝ της Υφηλίου, ότι η Κρίση, που «μόχλευσαν» και 77738που περνά στην ιστορία σαν η μεγαλύτερη μετά από τα 60 χρόνια από το μεγάλο ΚΡΑΧ του παλιού Χρηματιστηρίου (1929), θα αφήσει σαν αγαθή συνέπεια μετά τη θεραπεία της μια νέα Οικονομική Τάξη, που θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα μείζονα οικονομικά γεγονότα, όπως τα γνωρίζει η σημερινή ανθρωπότητα μέσα από τους υπάρχοντες και οικονομικά εγκατεστημένους οικονομικούς θεσμούς – π.χ. Διεθνές Οικονομικό Ταμείο, Διεθνή Τράπεζα, Διεθνής Οργανισμός Εμπορίου κλπ. – χωρίς μεγαλύτερες αναστατώσεις.


Βέβαια είναι αυτονόητο, ότι οι συμφωνίες των Μεγάλων και Πλούσιων δεν αφορούν τους Μικρούς και Φτωχούς – που δεν ερωτώνται και με βάση το ιδιαίτερο συμφέρον ενός εκάστου από τους 20, που δεν ρωτά κανέναν άλλο πλην του εαυτού του.


Ίσως για αυτό και οι G20 πρόκειται να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους G8, από τους Λαούς και τα Έθνη της Υφηλίου που αισθάνονται ότι μένουν έξω από το …Τραπέζι και, που όπως πάντα για άλλη μια φορά καλούνται … να ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ τα ΣΠΑΣΜΕΝΑ.

ελβέριος

“To be or not to be”…το DEBATE

Λαβυρινθώδεις συζητήσεις για μια … φούσκα

6774labyrinth

debateΝα δείτε που θα αποδειχθεί πως το σημαντικότερο επεισόδιο της προεκλογικής περιόδου της άρρωστης εποχής μας, θα είναι το περίφημο ή τα περίφημα DEBATES. Όχι τόσο για το περιεχόμενό τους, αυτό να το δούμε και μετά θα σας πούμε. Όσο για τις διαδικασίες και τις πόζες που θα πάρουν ή δε θα πάρουν όχι μόνο αυτοί που θα συμμετάσχουν, δηλαδή οι πολιτικοί αρχηγοί, αλλά και οι δημοσιογράφοι και οι δημοσιογραφίνες, που θα φωτογραφηθούν για να πουν τα λογάκια τους.

Δε χρειάζεται ασφαλώς να πούμε πολλά για να θεμελιώσουμε αυτά, που πιο μπροστά ισχυριστήκαμε. Γιατί στο μεγαλύτερο debate2διάστημα της προεκλογικής περιόδου των εκλογών του Οκτωβρίου 2009, το φάγαμε για τις… διαδικασίες. Αυτό που συζητείται δεν είναι τα περίφημα προγράμματα ή τα αντίστοιχα προβλήματα, που απειλούν τους Έλληνες και την ευημερία τους, αλλά είναι το πώς θα «στηθούν» και θα «σταθούν» οι δύο ή οι έξι ή οι δώδεκα πρωταγωνιστές, μια που όλοι θέλουν να φωτογραφηθούν σαν «STAR» ή «SUPER-STAR» στο περίφημο ή τα περίφημα DEBATES.

Τώρα το αν αυτά θα αποδειχθούν… «φούσκες» κανένας δεν ενδιαφέρεται.

300px-Το_γιοφύρι_της_ΆρταςΜέχρι τότε όλοι οι μύθοι του Ελληνισμού από τον περίφημο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ μέχρι το ηρωικό «Γιοφύρι της Άρτας», που «ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν» παρήλασαν από τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες και απεικόνισαν το περίφημο «Ανατολικό Ζήτημα»(το DEBATE), γιατί άπειρες φορές πηγαινοήρθαν ιδέες και σκέψεις, για το πώς έπρεπε όλα να γίνουν έτσι ώστε τελικά «να μη μεγαλώσουν ούτε να μικρύνουν» κανέναν από όσους δραστηριοποιήθηκαν για να το στήσουν συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών του ασανσέρ… που βοήθησαν όλο αυτόν… τον άρρωστο κόσμο για να ανεβοκατέβει στους θαλάμους του ραδιομεγάρου και των τηλεοπτικών studio.

δημοσιογράφος 2Όπως είναι αυτονόητο δεν πρόκειται να προστεθούμε και εμείς σε αυτούς που φιλοδοξούν να πουν τα λογάκια antitvτους στον αγώνα στησίματος του DEBATE. Και εάν ασχολούμαστε με το φαινόμενο είναι γιατί πράγματι είναι και αυτό ένα δείγμα της άρρωστης… ρωμαϊκής εποχής της ΠΑΡΑΚΜΗΣ, μέσα στην οποία κολυμπάμε στο όνομα των χρυσοφόρων αλλά κυριολεκτικά άδειων… θεαμάτων, που δυστυχώς έχουν πάρει τη θέση των πιο ουσιαστικών θεμάτων, που υπάρχουν γύρω στη ζωή των σημερινών Ανθρώπων, των σημερινών Κοινωνιών και των σημερινών Λαών.

Εδώ που βρισκόμαστε το μόνο που πια σκεφτόμαστε και ευχόμαστε είναι επιτέλους να γίνει ή να μη γίνει (to be or not to be DEBATE…), μα έτσι κι αλλιώς ό,τι κι αν ειπωθεί θα είναι…υπερτιμημένο. Με άλλα λόγια… θα ‘ναι… «ΦΑΒΑ», που είναι, με άλλα σημερινά λόγια… «ΦΟΥΣΚΑ» .

ελβέριος

Από το DEBATE των πολλών … στο DEBATE των λίγων!!!

ΝΕΑ poloiΑπό μιας αρχής το δικό μας σχόλιο για το Διάλογο μεταξύ των Εκπροσώπων των Αρχηγών και των δυοΔημοσιογράφων, που προηγήθηκε των DEBATES – για τον τρόπο που αυτά έπρεπε να «στηθούν» – ήταν ότι τελικά το σπουδαιότερο γεγονός, που τα αφορούσε θα αναδεικνυόταν ο «καυγάς» για το που και πως καθένας από τους όσους θα συμμετάσχουν….θα στηθεί, θα σταθεί και θα φωτογραφηθεί. Αυτό εξακολουθούμε να πιστεύουμε.

Αυτό και τελικά θα μείνει, όχι γιατί δεν θα ειπωθούν στα DEBATES μερικά «λαμπερά» λογάκια, αλλά γιατί τα ίδια πράγματα θα ακουστούν πάλι και πάλι σε όλη την προεκλογική περίοδο – την πιο φτωχή από πλευράς θεμάτων και περιεχομένων – που γνώρισε η Ελλάδα.tempnea1

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΑφού ομολογήσουμε ότι η πρώτη μέρα των DEBATES πέτυχε να κρατήσει το ενδιαφέρον της, χάρη σε μια «περιέργεια» για το τι θα πει καθένας στις δύσκολες «γωνιές» της διαδικασίας, θα τονίσουμε ότι τόσο το πρώτο DEBATE, όσο και το SUPER DEBATE της δεύτερης ημέρας ανάμεσα στους δύο δεν καταφέρνουν να ανατρέψουν τα δεδομένα της υπόλοιπης Κοινοβουλευτικής καμπάνιας. Δεν υπάρχουν από αυτά ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ.

Ίσως για αυτό ακριβώς τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της επόμενης ημέρας – με εξαίρεση εκείνες που απευθύνονται στους «Κομματικούς χορτοφάγους» …. του «ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ ΕΛΛΑΣ» – βγήκαν χωρίς «πανηγυρισμούς» για ΝΟΚ ΑΟΥΤ Πρωταθλητή ή τάχα Πρωταθλητή κατά του αντιπάλου του.

Εξάλλου η πρώτη είδηση αυτής της ημέρας ήταν το διπλό ΚΡΑΧ των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και της Ασφαλιστικής εταιρίας krax«ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ».

μποξΟ πρώτος γύρος έδωσε Χ.

Τάχα τι θα δώσει η συνάντηση των δύο στο δεύτερο και τελικό ΤΟΡ γύρο? Το πιθανότερο είναι να δώσει αυτό που πριν την είσοδο στο «ρίνγκ» αποφάσισαν τα «ΑΦΕΝΤΙΚΑ» να μας πουν ότι έδωσε!

Για αυτό το τελικό αποτέλεσμα -στις εντυπώσεις που θα κλείσουν τα DEBATES – θα είναι «ΦΑΒΑ», όπως από την αρχή προβλέψαμε!

Έτσι μετά την …. «ΦΟΥΣΚΑ» του Διαλόγου, το μόνο που θα επιπλεύσει και θα μείνει θα είναι ο «ΚΑΥΓΑΣ».

Τα DEBATES και τα αποτελέσματά τους στις Εκλογές 0+0, 0-0, 0Χ0, 0:0 =0


debate

Όπως και στα προηγούμενα σχετικά σημειώματα είχαμε υπαινιχθεί έτσι και έγινε. «Νοκ άουτ» δεν υπήρξε. Η υπεροχή στα σημεία δεν είναι σε θέση να πετύχει την ανατροπή. Αυτό το γνωρίζαμε πιο μπροστά. Τώρα το πιστεύουμε ακράδαντα και σταθερά. Αλλά και αποδεδειγμένα.

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΚΤΙΚΟ, ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ.

Η επικοινωνιακή υπεροχή του Πρωθυπουργού δεν υπερκάλυψε την έλλειψη πεποίθησης, που έχει ήδη διαμορφωθεί, ότι από τώρα είναι «Αντιπολίτευση». Ενώ κατά τρόπο θεαματικό τα «νέα ακούσματα» για τα «νέα οράματα» του Αρχηγού της αξιωματικής Αντιπολίτευσης, «αφομοιώθηκαν αστραπιαία» από όσους ήδη έχουν αποφασίσει να τον στηρίξουν με ανακούφιση, γιατί αισθάνονται να κατοχυρώνεται η υπεροχή του. Έτσι ο πρώτος – Πρωθυπουργός δεν κάλυψε την ήδη υπάρχουσα διαφορά, που έχει εμπεδώσει την πεποίθηση ότι είναι ήδη δεύτερος.

karmapapaΤα πρωτοσέλιδα του Τύπου της επόμενης ημέρας (23 Σεπτεμβρίου 2009-09-23) έδειξαν και απέδειξαν την πιο πάνω πραγματικότητα η οποία θα ρίξει για τις απολειπόμενες ημέρες το βάρος της στη ζυγαριά των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Η επίδοση του “SUPER DEBATE”, δηλαδή του DEBATE ανάμεσα στους δύο, όποια και αν θεωρηθεί πως ήταν, είχε απόδοση μηδέν (0).

Έτσι σχηματικά μπορεί να θεωρηθεί ότι οι αριθμητικές πράξεις που μπορούν να αποδώσουν τις πολλαπλασιαστικές ή μη συνέπειες των εντυπώσεων, που αυτή δημιούργησε μπορούν αν αποδοθούν με όλες τις μαθηματικές πράξεις – ΠΡΟΣΘΕΣΗ – ΑΦΑΙΡΕΣΗ – ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟ- ΔΙΑΙΡΕΣΗ- αλλά το τελικό γινόμενο που δημιουργούν είναι το μηδέν (0), γιατί … 0+0=0, 0-0=0, 0Χ0=0, 0:0=0.

Προσθαφαιρέσεις ή πολλαπλασιασμοί και διαιρέσεις στις εντυπώσεις από το πρώτο DEBATE, ακόμη κι αν υπήρξαν, το τελικό αποτέλεσμα υπήρξε μηδέν (0).Εικόνα 048

Το συμπέρασμα από όλα όσα προηγήθηκαν από τα DEBATES και η «φασαρία που παρεντέθηκε», προκειμένου να στηθούν και να σταθούν τα νέα κόλπα της επικοινωνίας – και τα οποία σύμφωνα με τους δημοσιογράφους ήταν απαραίτητα για την απόκτηση της εμπειρίας της Ελληνικής TV και των Ελλήνων τηλεθεατών είναι το μόνο, που απομένει από όλο τον ΚΑΥΓΑ που έγινε. Ίσως είναι και αυτό κάτι. Όμως αν συναριθμηθεί και με σύνολο του σκηνικού που συνόδευσε και χαρακτήρισε τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 απαριθμεί άλλη μία φορά και υπογραμμίζει με έμφαση αυτό, που άπειρες φορές έχουμε ιδιαίτερα τονίσει. Βρισκόμαστε στο κέντρο μιας περιόδου ΠΑΡΑΚΜΗΣ και ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού – που συντείνει στην ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ και ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ – και που αν συνεχίσει την διαδρομή της η πτώση και η οπισθοδρόμηση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και της ΕΛΛΑΔΟΣ είναι δεδομένες. Αυτός είναι ο σπουδαιότερος λόγος, που επιβάλλει – εάν δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία την ΑΝΑΤΑΣΗ των Ελλήνων και την ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ των Αξιών και των Αξίων του Μέλλοντος.

Εικόνα 049ελβέριος

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ για ΦΡΟΝΙΜΟΥΣ

ΜΙΑ «ΠΡΟΓΕΥΣΗ» ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Λίγα λόγια – πολλά έργα

Ίσως ήταν εντελώς τυχαίο, αλλά είναι άκρως χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι ανάμεσα στις δυο ημέρες των δύο DEBATE (21 και emporikibank741-big22α Σεπτεμβρίου 2009), βάρεσαν μικρά ή μεγάλα «κανόνια» λογιών-λογιών ασφαλιστικές εταιρείες, τα ναυπηγία του SKARAMANGAΣκαραμαγκά, οι Γαλλικές ανησυχίες για την τύχη της Εμπορικής Τράπεζας, διάφορες ακτοπλοϊκές εταιρείες με κατασχέσεις πλοίων της ακτοπλοΐας από εταιρείες πετρελαιοειδών και άλλα παρόμοια μικρο-επεισόδια και μικρο-συμβάντα, που όμως ένα – ένα και όλα μαζί ΒΟΟΥΝ για το βάθεμα της Κρίσης που στην Ελλάδα παρατηρείται – ενώ σε άλλα μέρη της Υφηλίου ήδη τα πράγματα παίρνουν το δρόμο της ανάκαμψης.

Αυτό που με αυτά τα συμβάντα και γεγονότα «εικονογραφείται» σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή του προεκλογικού αγώνα, είναι – και αυτό είναι αναμφισβήτητο – ότι η νέα Κυβέρνηση θα αδύνατη κυβέρνησηκινηθεί από τις πρώτες ημέρες εν μέσω «συμπληγάδων». Θα βρεθεί αντιμέτωπη με δύσκολες και σύνθετες καταστάσεις και θα είναι αναγκασμένη να δώσει «λύσεις ανάγκης», που θα πρέπει να διαχειριστεί με πειθώ και επιτηδειότητα στο Εσωτερικό, προκειμένου να μην ανάψουν από μιας αρχής φωτιές, που δε θα μπορούν να σβήσουν στη συνέχεια, γιατί θα τροφοδοτηθούν από τις αγωνίες χιλιάδων πολιτών για την επιβίωσή τους, ενώ στο Εξωτερικό θα «τρέχει» για να αναζητεί πόρους από αγορές δύσπιστες και εσωστρεφείς και από δανειστές, που θα θέλουν για λόγους εκμετάλλευσης της ανάγκης να βγάλουν και από τη «μύγα ξύγκι». Και όλα αυτά δε θα περιμένουν τις εκατό ή τις χίλιες μέρες ΧΑΡΙΤΟΣ – στις οποίες υπολογίζει κάθε μια νέο-εκλεγόμενη Κυβέρνηση. Για αυτό λιγότερες χαρές και πανηγύρια από τώρα. Λίγα λόγια – πολλά έργα.

ελβέριος

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ


ΕΞΩ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΠΟ … ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

εκλογες κωνστΤην προτελευταία Κυριακή πριν από τις Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 ΞΕΔΙΠΛΩΘΗΚΑΝ σε εκείνο το Σαββατοκύριακο τα ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ.

Που στην πραγματικότητα είναι ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ.

Και τι τάχα έδειξαν? Ή καλύτερα ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ???

Αυτό που ΟΛΟΙ ξέραμε αλλά ΚΑΝΕΝΑΣ δεν το παραδεχόταν.

Ότι η Ελληνική Πολιτική «σκηνή» δεν διαθέτει πια ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ. Ούτε όμως θέλει να ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ!

εκλογεσ1

Τώρα επίσημα και πανηγυρικά το παραδέχονται όλοι ανακηρύσσοντας σαν «αγλάϊσμα» των συνδυασμών τους στις θέσεις των Βουλευτών Επικρατείας, κάποιες ΚΥΡΙΕΣ ή ΚΥΡΙΟΥΣ, όχι υποχρεωτικά Έλληνες – τάχα με πολύ βαριές σπουδές – που το κύριο κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι ενώ είναι Διεθνείς Προσωπικότητες είναι Παγκοσμίως ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ.policy

Αυτοί ανακηρύσσονται σαν οι ΗΓΕΜΟΝΕΣ και ΑΡΧΗΓΕΤΕΣ του Πολιτικού Βίου των Ελλήνων για την επόμενη τετραετία.

Από αυτούς αν εξαιρέσει κανείς κάποιους μετρημένους στα δάχτυλα της μιας χειρός, γνωστούς από την Πολιτική της Ελλάδας ή το Δημόσιο Βίο των Ελλήνων, ο συντριπτικά μεγάλος αριθμός των Κομμάτων Εξουσίας είναι Παγκοσμίως άγνωστα άτομα με έργο ή επιδόσεις, που ΚΑΝΕΝΑΣ Έλληνας ούτε τα ΕΙΔΕ, ούτε τα ΑΚΟΥΣΕ ποτέ, που όμως οι Κύριοι – κύριοι Αυτοκράτορες και οι «αυλές» τους, τους θεωρούν σαν τάχα τους «εκλεκτούς» της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ.

ekloges 2009Οι Κύριοι Αυτοκράτορες – οι Κύριοι Αρχηγοί των Κομμάτων – είναι βέβαιοι ότι μέσα στην κοσμοχαλασιά του Προεκλογικού Αγώνα, κανένας δεν θα κάνει «κιχ». Μάλιστα τα πρωτοσέλιδα των «μπουκωμένων» εκφραστών του Τύπου, θα αναπέμψουν ύμνους για την ΑΝΑΝΕΩΣΗ. Αλλά όλοι γνωρίζουν καλά από τις προηγούμενες «ΝΟΥΛΕΣ και ΜΗΔΕΝΙΚΑ», που με τα ίδια χαρτιά παλαιότερα μας «περιμάζεψαν», οι προηγηθέντες μεγαλο – συνάδελφοί τους, ότι είναι άλλη μία φορά «άχθη αρούρης», που όμως με τις κατάλληλες φωτοσκιάσεις παριστάνονται σαν τα «κοσμήματα στο διάδημα του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας».

Ίσως για αυτό και κολλητά σε αυτό μας απειλούν και από πάνω ότι οι πρώτες πράξεις που θα ακολουθήσουν από τη νέα Κυβέρνηση θα είναι η αλλαγή των Εκλογικών Νόμων από το ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΕΡΟ στο ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΟΤΕΡΟ.

30atdvr

Το υπόδειγμα της κατάρτισης των Ψηφοδελτίων Επικρατείας – που εξ’ ορισμού καταλαμβάνουν τις θεαματικότερες θέσεις της Ελληνικής ΚΑΛΠΗΣ – δεν θα πρέπει να λησμονηθεί ποτέ από τους Έλληνες εάν και όσο αγαπούν και υπερασπίζονται τον ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ και τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Οι πανουργίες κατά του ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ δεν καλύπτονται ούτε συγχωρούνται πάντα από τους «ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥΣ ΜΑΝΔΥΕΣ» και τις καθ΄υφαρπαγή ΨΗΦΟΦΟΡΙΕΣ, που μεθοδεύουν οι Ηγεσίες.

ε2

Γιατί από τα λογιών – λογιών σκάνδαλα – που συνεχώς ακούμε ότι έγιναν, γίνονται ή θα γίνουν- χωρίς πάντως να αφήσουν οι Κύριοι – κύριοι Αρχηγοί κανένα πραγματικά να δικαστεί και καταδικαστεί για φυλακή – το μεγαλύτερο και το κραταιότερο σε βάρος των ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ και της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ θα’ ναι εκείνο που ΝΟΘΕΥΕΙ τη θέληση των ΕΛΛΗΝΩΝ με παρόμοιας κοπής τεχνάσματα.

____________________________________________________________________________________________________________________________

συνέχεια….ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ…………. ΙΛΑΡΟ-ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ …. για ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ για ΚΛΑΜΑΤΑ

ψ3

λαΌταν την περασμένη εβδομάδα σημειώσαμε στην ιστοσελίδα μας «ΟΥΔΕΙΣ ΣΟΦΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ – ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΣΗΨΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗΣ» δεν περιμέναμε ότι το έργο θα συνεχιστεί και με άλλους … θιάσους σ’ αυτό το βαθμό, ώστε τελικά να δικαιολογείται και ο υπότιτλος «ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ».

Κυρίως δεν περιμέναμε ότι ο υπότιτλος τελικά θα αγκαλιάσει και θα καλύψει και τους άλλους … Πολιτικούς χώρους, σε αυτόν τον απόλυτο βαθμό, που τελικά με όσα καθημερινά μαθαίνουμε στον τομέα των ψηφοδελτίων συμβαίνουν.

c2

Έτσι και τα νεότερα που έρχονται μετά την 14η Σεπτεμβρίου με τα υπολειπόμενα ψηφοδέλτια, θα μπορούσαν άριστα να δικαιολογήσουν τους τίτλους που σηκώνει η περίσταση και που με μια λέξη νομίζουμε αποδίδονται εκείνα τα οποία συμβαίνουν στην Ελληνική Πολιτική «σκηνή» – σχεδόν χωρίς εξαίρεση – και που μπορούν να δικαιολογήσουν όλους τους τίτλους του ΕΛΑΦΡΟΛΑΪΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ.

ψ1

τσΚωμωδίες – Ιλαρο- τραγωδίες – Δράματα και ότι άλλο θα μπορούσε να προκαλέσει το περίφημο ενδιαφέρον ή ψ4τη θεαματικότητα … του ΤΣΙΡΚΟΥ.

Για αυτό πιστεύουμε πως δεν είναι υπερβολή να ζητήσουμε επιτέλους από τις Ηγεσίες των Κομμάτων πριν από όλα και πάνω από όλα ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ, ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ … μέχρι και ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ… όταν καταρτίζουν τα ψηφοδέλτιά τους, που επαναλαμβάνουμε άλλη μία φορά … στο όνομα της … ΘΕΑΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ έχουν καταντήσει για ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ… ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ … ΙΛΑΡΟ-ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ….

ελβέριος

________________________________________________________________________________

Η ΠΕΝΙΑ …. ΤΕΧΝΑΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ

ψ2

Επειδή κάποιοι που φοβούνται ότι κινδυνεύουν στις δικές τους αυτοδυναμίες θέλουν οπωσδήποτε τη «νομή της Εξουσίας» να κατακτήσουν, πάνω στην απόγνωσή τους … κατεργάζονται τέχνας και στήνουν παραμύθια, προσφιλέστερο των οποίων σε αυτές τις περιπτώσεις έχει αποδειχθεί το παραμύθι της «ακυβερνησίας».

παπαρήγαΑυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε μέρα και πιο πολύ όσο γίνεται κατανοητό ότι μια από τις πιθανότητες είναι να είναι όλα «οριακά» ή να χρειάζονται «συναινετικές» διαδικασίες τόσο και δυναμώνει ο ψίθυρος του κινδύνου της ακυβερνησίας και γίνεται «ρεύμα και κύμα» για φανταστικούς κινδύνους που περιμένουνε τη Χώρα … αν δεν θριαμβεύσει ο Α’ ή ο Β’ Κομματικός Μηχανισμός.

Για αυτό τα σενάρια :

Α) των οριακών ποσοστών καιψ1

Β) των «διπλών» Εκλογών

προβάρονται καθημερινά.

karameklogesΌμως αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η Χώρα θα κυβερνηθεί και αυτό που είναι βεβαιότερο είναι πως αν εξασφαλιστεί ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ και ΠΛΑΤΙΑΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ θα κυβερνηθεί καλύτερα, παρά αν κυβερνηθεί από το περίπου 40%, το οποίο με τη «ψυχή στο στόμα» κάποιος εξασφαλίσει.ελβέριος

_______________________________________________________________________________________

ΟΥΔΕΙΣ ΣΟΦΟΤΕΡΟΣ … ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ! ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ … ΣΗΨΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗΣ…

GIA GELIA

Δεν θα χρειαζόταν πιο τρανταχτή επιβεβαίωση του «κανένας δεν έγινε σοφότερος … από τα λάθη του», από την δημοσιοποίηση των πρώτων ψηφοδελτίων των Κομμάτων για τις Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

mhtrΓια αυτό οι Πολιτικές Εφημερίδες της 11ης Σεπτεμβρίου έχουν απόλυτο δίκιο όταν με κείμενα ή με γελοιογραφίες ή παντός είδους δημοσιεύματα σημειώνουν με έμφαση τα λάθη και τις αντιφάσεις των Κομμάτων, που ισχυρίζονται ότι άκουσαν τα μηνύματα του Λαού και με βάση αυτά κατάρτισαν τους συνδυασμούς τους.

Όχι μόνο τα μηνύματα των τελευταίων Εκλογών (Ευρωεκλογών ή Εθνικών Εκλογών) δεν έχουν ληφθεί υπόψη από τις Ηγεσίες των Κομμάτων, που μέσα από τις επιλογές των υποψηφίων τους δείχνουν ότι κάθε μέρα και πιο πολύ γίνονται χειρότερες, αλλά και το γεγονός ότι έχουν «χτυπήσει» και «σμπαραλιάσει» σε όλα τις «κόκκινες γραμμές», που θα έπρεπε να προσέχουν και να σέβονται, όταν διαλέγουν αυτούς, που υποδεικνύουν σαν τους εκλεκτότερους των Κομμάτων και Παρατάξεών τους στους Έλληνες πολίτες και ψηφοφόρους.

Μετά το φαινόμενο της «εθελούσιας φυγής» πολλών εκ των πιο διακριθέντων στο παρελθόν Πολιτικών ή και Βουλευτών, είτε είχαν εκλεγεί στην τελευταία Βουλή ή στις προηγηθείσες Εκλογές, είτε όχι, και το φαινόμενο της επιλογής ασήμαντων ή «τραγελαφικών φιγούρων», επαλήθευσαν την από όλους πανθομολογούμενη παρακμή και σήψη, η οποία κάθε μέρα και περισσότερο, καθομολογείται από όλους ανεξαίρετα, αφού οι επιλογές των «αστέρων», των βρώμικων και τυχάρπαστων του life style καταλαμβάνουν τις προτιμήσεις των Ηγεσιών.

ωκυβέρνηση εκλογώνΤο σύνδρομο των «άσχετων» που υπερ – προβάλλονται ως μεγάλοι «αστέρες» και των τάχα μεγάλων καλλιτεχνών, που λόγω συμφυρμού με κοσμικούς ή κοσμικοφέρνοντες κύκλους, διαθέτουν «όνομα», κατέκλυσε τις επιλογές όλων των Κομμάτων, αφήνοντας στα «αζήτητα» παλιούς ή νεότερους Πολιτικούς με γνώση, πείρα και ικανότητες.

Από τα ψηφοδέλτια των Κομμάτων απουσιάζουν εντελώς οι καταξιωμένοι από το έργο και την κοινωνική τους δράση, επιστήμονες ή άνθρωποι της εργασίας, του πνεύματος και της κοινωνικής προσφοράς, ή οι άριστοι των χώρων της δημιουργίας, που είτε αρνήθηκαν και αρνούνται, είτε δεν επελέγησαν από τους ανθρώπους των Κομματικών μηχανισμών, με τελικό αποτέλεσμα την πλήρη δικαίωση του …. Κόμματος της «ΑΠΟΧΗΣ».ελβέριος

______________________________________________________________________________

ΤΟΥΡΚΙΑ : ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ «ΕΥΡΩΠΑΙΑ»…???

φενο τΤο ζήτημα δεν είναι το εάν και κατά πόσο η σημερινή Τουρκία φοράει «φερετζέ». Και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει Ευρωπαία.

Το ζήτημα είναι αν «πάει» και αν χωρά στην Ευρώπη.

Εγώ δεν έχω κανένα λόγο να κρύψω ότι ποτέ δεν απάντησα καταφατικά μέχρι τώρα στο ερώτημα «Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ?». Όμως πραγματικά καταπλήσσομαι όταν ανακαλύπτω κάθε μέρα και πιο πολύ ότι πολλοί από αυτούς που είχαν ταχθεί αναφανδόν υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. – ανάμεσα σ’ αυτούς και οι άξιες ή ανάξιες Ελληνικές Ηγεσίες? – τώρα αρχίζουν, όταν επανέρχεται το θέμα να ψελλίζουν αμφιβολίες, αν αυτό μπορεί και πότε να ολοκληρωθεί. Λες και πίστευαν ότι αυτοί μπορούν να «ασπρίσουν τον αράπη». Και συνεπώς να μεταβάλλουν εύκολα την Ασία σε Ευρώπη.τ3

Όμως τώρα το θέμα των σχέσεων Ε.Ε. – Τουρκίας ξαναρχίζει – και με την ευκαιρία των εκτιμήσεων της προόδου του δεσμού ανάμεσα στα δύο μέρη, που θα κριθεί το Δεκέμβριο- να συζητάτε δυνατά για να βγουν κρίσιμα συμπεράσματα από όλους.

μαρτιΜε την ευκαιρία της νεοπαγούς φιλοτουρκικής επιτροπής του Μάρτι Αχτισαάρι πρώην Πρωθυπουργού της Φιλανδίας, που εκμισθωμένος – αυτός και η επιτροπή του – από τους Τούρκους έχει αναλάβει τη συνηγορία υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., πολλά δημοσιεύματα υπάρχουν πάνω στο θέμα στα παγκόσμια και τα ευρωπαϊκά Μ.Μ.Ε και όργανα του Διεθνούς Τύπου.

Έτσι για το θέμα διαβάζω στον Economist ανάμεσα στα άλλα να λέγονται τα εξής :

t6Όταν ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις τον Οκτώβριο του 2005, οι αναλυτές μίλησαν πρώτοι για έναν «ηθικό κύκλο» – οι Τούρκοι μεταρρυθμιστές θα χρησιμοποιούσαν την πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ως εφαλτήριο για προώθηση αλλαγών, στάση που θα καθησύχαζε τους Ευρωπαίους, οι οποίοι και στη συνέχεια θα γίνονταν περισσότερο δεκτικοί στην Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Αυτός ο «ηθικός κύκλος» μοιάζει να σπάει όταν, σύμφωνα με τους αναλυτές του Economist, άρχισε στην Τουρκία να κερδίζει έδαφος η ιδέα ότι «τελικά το ταξίδι είναι εξίσου σημαντικό … με την άφιξη στον προορισμό».

Δηλαδή με άλλα λόγια … κάντε μας αμέσως, χωρίς άλλο πλήρες μέλος… έτσι όπως μας γέννησε …ο Αλλάχ.. . και δεν αλλάζουμε για κανέναν και με τίποτε!

Και ο Economist συνεχίζει :

Πρόκειται για σημείο κομβικό, καθώς όπως σπεύδει να υπενθυμίσει το περιοδικό, για να συνεχιστεί ένα ταξίδι, τπόσο μάλλον για να ολοκληρωθεί, οι ταξιδιώτες θα πρέπει να πιστεύουν στον τελικό προορισμό. Και η αλήθεια είναι ότι και οι Τούρκοι διαβάζουν εφημερίδες και γνωρίζουν ότι δεν είναι πια λίγοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες – όπως ο Νικολά Σαρκοζί – που πιστεύουν ότι πλέον έχει έρθει ο καιρός να σταματήσουν όλοι να ψεύδονται για την «πλήρη ένταξη της Τουρκίας». Ο κίνδυνος μιας τέτοιας ρητορικής είναι σαφής και ενέχει τον κίνδυνο να μετατρέψει τον «ηθικό» σε «φαύλο» κύκλο.

Στα πιο πάνω του Economist πρέπει να προσθέσουμε και δυο ακόμη διαστάσεις του ιδίου προβλήματος.

1) Ότι οι οικονομικοί υπολογισμοί που θα πετύχαιναν αυτή τη μεταμόρφωση υπολογίζονται σε 140 δις. € – που πρέπει να δώσει η Τουρκία για τη μεταμόρφωση – καιtu

2) Σε ένα άγνωστο και άδηλο αριθμό ετών, που θα χρειαστούν, προκειμένου η «χανούμισσα» της Άγκυρας να μεταμορφωθεί σε χορός κκε«Ευρωπαία κυρία».

Όμως τους πιο πάνω όρους ασφαλώς δεν τους είχαν σκεφθεί ούτε όσοι από τους Ευρωπαίους – οι Αμερικάνοι δεν υπολογίζονται αφού μιλάν…. «τσάμπα» – θα’ θελαν να δουν «χορό της κοιλιάς» στο City .. του Λονδίνου ή της Στοκχόλμης.

Γι’ αυτό αυτές οι νέες αξιώσεις από τους απαιτητικούς υποψήφιους δεν φαίνεται να αρέσουν σε κανέναν από όσους ονειρεύονται τους … «οντάδες» των Σουλτάνων στα Ευρωπαϊκά Σαλόνια.

Και τώρα κάνουν «τουμπεκί ψιλοκομμένο»!! Δεν λένε ΤΙΠΟΤΕ!!!

ελβέριος___________________________________________________________________________________________________________

ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ…

μαργαρίταvote

Τα ψέματα τελείωσαν. Οι πρόωρες Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 είναι γεγονός.

Όμως σε πείσμα της παλιάς αλήθειας ότι οι Πολιτικές Εκλογές έχουν κριθεί ήδη την τελευταία ημέρα της λήξης της προηγούμενης Βουλευτικής περιόδου για τις Εκλογές του 2004, ούτε απόλυτη βεβαιότητα δεν έχει ακόμη σχηματιστεί, αν θα δώσουν ή όχι Αυτοδυναμία, ούτε τι θα γίνει κατά την ημέρα των αποτελεσμάτων των Εκλογών, σε σχέση με τις επόμενες Εκλογές – όχι εκείνες των 40 εδρών bonus, αλλά των 50 εδρών bonus.

δ2AYTOΔΥΝΑΜΙΑ ή μη ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ είναι το ερώτημα που μέρες πριν από την προκήρυξη των Εκλογών και μέρες μετά απ΄αυτήν τυραννά Πολιτικούς παρατηρητές και Λαό, αφού από την ώρα της προκήρυξης των Εκλογών και μετά έχουμε κάθε μέρα και κάθε λεπτό, πολλά και απροσδόκητα νέα για το τι γίνεται μέσα στα Κόμματα και μέσα στις υποψηφιότητες Κομμάτων και προσώπων της Εκλογής της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Η Αυτοδυναμία αποτελεί στοίχημα και για τα δυο Κόμματα Εξουσίας .

dimoskopisi

Για αυτό και η δημοσκοπήσεις πέφτουν «βροχή» μιλώντας για την αδύνατη ή όχι, εφικτή ή μη Αυτοδυναμία των Κομμάτων Εξουσίας – στην πραγματικότητα του ΠΑΣΟΚ – και σε δεύτερη ζήτηση το εάν ή όχι θα ακολουθήσουν – και μάλιστα εντός του Νοέμβρη του 2009 – νέες Εκλογές που θα επιδιώξουν όχι το bonus του Καλπονοθευτικού 40%, αλλά το bonus του Καλπονοθευτικότερου 50%.p g

Και όμως το ζητούμενο ή όχι πάντα μένει. Όχι τι Κοινοβούλιο θα δώσουν οι Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου – μια και έτσι αλλιώς οι καλές προσδοκίες είναι ελάχιστες – όσο ποια Κυβέρνηση θα υπάρξει και επί πόσο στην Αθήνα από την 5η Οκτωβρίου και μετά.

Η δική μας τοποθέτηση έχει ήδη αναρτηθεί στις ιστοσελίδες της ΠΝΥΚΑΣ 21ος Αιώνας και τη KΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΓΛΑΥΚΟΣ και είναι : Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας και ταυτόχρονα Κυβέρνηση Μεγάλης Εθνικής Συναίνεσης.(https://pnyka21os.wordpress.com/ και http://glafx.wordpress.com/).

Όμως εν τω μεταξύ το ρεπορτάζ, που ακολούθησε την πρώτη μέρα της προκήρυξης των Εκλογών έδωσε δραματικές εξελίξεις σε Κόμματα και υποψηφίους, που ούτε λίγο ούτε πολύ είναι προορισμένες να επηρεάσουν βαθιά το Πολιτικό αποτέλεσμα.

δ1Τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ, οι υποψηφιότητες της Ν.Δ., αλλά και του ΠΑΣΟΚ, τα εσωτερικά των κάθε λογής ΠΡΑΣΙΝΩΝ, τα εσωτερικά ή μη των λοιπών Μικρών Κομμάτων και οι άλλες κρίσιμες λεπτομέρειες, όχι τόσο για την ανατροπή των προσδοκιών, που έχουμε από τις κάλπες της 4ης Οκτωβρίου, όσο για το τελικό αποτέλεσμα που πρέπει να προσδοκούμε σε σχέση με την Αυτοδυναμία, και που με μια λέξη είναι αν ο πρώτος με συν + πλην – 1 στο 40% των ψήφων θα εξασφαλίσει την Αυτοδυναμία των εδρών στο Κοινοβούλιο (150+1 έδρες).

Όμως ανεξάρτητα από τις μετρήσεις που σ’αυτές τις Εκλογές κινούνται σε κλίμα αβεβαιότητας για το τελικό αποτέλεσμα, μεγάλη28a σημασία θα έχουν και όσα θα προσταφαιρεθούν από τους Αρχηγούς και τα Κόμματα, σε σχέση με τα κρίσιμα Οικονομικά και Εθνικά Θέματα μέχρι την τελευταία στιγμή.

Εμείς με τις 3 ιστοσελίδες της ΠΝΥΚΑΣ:

https://pnyka21os.wordpress.com/

http://raysofpnyka.wordpress.com/

http://glafx.wordpress.com/

θα παρακολουθούμε διαρκώς τις εξελίξεις, όχι μόνο μέχρι τις Εκλογές, αλλά και μέχρι το σχηματισμό της νέας Κυβέρνησης, που αυτή τη φορά θα είναι ο κρίσιμος παράγοντας, τόσο στα Εθνικά, όσο και στα Οικονομικά προβλήματα του Ελληνισμού.

ελβέριος

————————————————————————————————————————

« ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ»

Στο προηγούμενο σημείωμά μας με τον τίτλο «Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ Ή ΜΗ», είχαμε σε έκταση τονίσει ότι οι Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου πρέπει να εκδηλώσουν το «ΡΕΥΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ», που ήδη έχει καταγραφεί, αλλά όμως λόγω της μεγάλης ανάγκης να μην υπάρξει «ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ» στους «Κομματικούς Αυτοκράτορες», που ονειρεύονται Κομματικές Αυτοδυναμίες, χωρίς φραγμούς και χωρίς όρους, θα πρέπει το μήνυμα της ψήφου να είναι αντίστοιχο των μέχρι σήμερα μηνυμάτων που εκδήλωσαν την βαθιά δυσπιστία των Ελλήνων πολιτών, σε όσους μέχρι σήμερα απέτυχαν ντόρα καρπαταγωδώς στη διαχείριση και των Οικονομικών και των Εθνικών Θεμάτων. Και αυτοί είναι οι «Αυτοκρατορικές Κομματικές Ηγεσίες  του αρχηγοκεντρικού μας Πολιτικού Συστήματος.

γ σημ

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που δείχνουν τα πιο κάτω στοιχεία από μια δημοσκόπηση, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου σε δείγμα 500 ατόμων. Σύμφωνα με την έρευνα το 42% της κοινής γνώμης πιστεύει ότι καμιά αυτοδύναμη Κυβέρνηση, είτε της Ν.Δ. είτε του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τη σημερινή Κρίση. Εμείς θα προσθέταμε ότι σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό θα έφτανε η δυσπιστία των Ελλήνων πολιτών, αν έμπαινε το κατάλληλο ερώτημα για το χειρισμό και των Εθνικών Θεμάτων.

Εικόνα 071Πηγή: Public Issue για την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Το ερώτημα για την καλύτερη Κυβέρνηση για τη Χώρα, ανεξάρτητα του τι ψηφίζουν οι πολίτες, ποια Κυβέρνηση πιστεύουν ότι μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την Οικονομική Κρίση, συγκέντρωσε : Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ 28%, Κυβέρνηση Ν.Δ. 22% και οι δύο 3% , καμιά από τις δύο 42%, δεν γνωρίζω – δεν απαντώ 6%.

ContentSegment_12209876$W1000_H0_R0_P0_S1_V1$Jpg

Από όσα αβίαστα προκύπτουν από τα δύο πιο πάνω σημειώματα (το αμέσως προηγούμενο «Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ Ή ΜΗ» και το παρόν « ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ») οι Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 μπορούν πράγματι να καταστούν Ιστορικές αν τις χαρακτηρίσουν δυο στοιχεία μοναδικά και για πρώτη φορά δοκιμαζόμενα στον Πολιτικό στίβο μας :

εΑ) να δώσουν Κυβέρνηση Μεγάλης Εθνικής Συναίνεσης και

Β) να μη χρησιμοποιηθούν αμέσως μετά την 4η Οκτωβρίου Νέες Εκλογές, προκειμένου να οδηγηθεί η Χώρα σε Νέα Κάλπη,για να εισπραχθεί το “bonus plus” του δεύτερου «Καλπονοθευτικού», «Καλπονοθευτικότερου του σημερινού Νόμου Παυλόπουλου».

_________________________________________________________________________________________________________

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ Ή ΜΗ.

ContentSegment_12209910$W1000_H0_R0_P0_S1_V1$JpgΟι δημοσκοπήσεις λένε πως στο ξεκίνημα της προεκλογικής «κούρσας», το ΠΑΣΟΚ είναι μπροστά. kalpi240Το ουσιαστικό προβάδισμά του έναντι της ΝΔ υπολογίζεται στο μεταξύ του 5- 7% σαν μεταξύ τους διαφορά.  Όμως σχεδόν για όλους αυτό δε σημαίνει τίποτε με βάση το γεγονός, ότι τα δύο κόμματα εξουσίας «καταδιώκουν» την αυτοδυναμία. Για αυτήν όμως σημαντικότερο στοιχείο για την μεταξύ των δύο πρώτων, υπάρχουσα διαφορά, είναι το πόσοι σχηματισμοί θα καταφέρουν να μπουν στη Βουλή ή αλλιώς κατά πόσο η νέα Βουλή θα καταφέρει να είναι τρι-κομματική, τετρα-κομματική, πεντα-κομματική, εξα-κομματική Βουλή ή τι?

Από τις 300 έδρες τις Βουλής, getImage.doοι 40 είναι το bonus, που θα έρθει στον πρώτο έστω κι αν βγήκε μπροστά για μια ψήφο. Οι υπόλοιπες 260 μοιράζονται αναλογικά, και το εκλογικό μέτρο προκύπτει από τις διαιρέσεις των εγκύρων ψήφων, που «έχουν πιάσει» το 3%. Με βάση αυτά, το ποσοστό που είναι απαραίτητο στον πρώτο κυμαίνεται γύρω στο 40 + – 1-1,5% και υπό την προϋπόθεση ότι στη διανομή των εδρών δε θα είναι πάνω από τέσσερις σχηματισμοί.

Αν εντός νέας Βουλής οι συμμετέχοντες σε αυτήν  θα είναι 5 ή 6 και τα ποσοστά των τελευταίων μεγάλα, τότε η διανομή των εδρών δε θα επιτρέψει στο νικητή να υπερβεί τους 150 και έτσι θα εξαναγκαστεί να συναινέσει σε Κυβέρνηση πολυκομματική ή Κυβέρνηση πολυκομματικής στήριξης.

nd-pasok-gallup

Σε αυτήν την τελευταία περίπτωση η Κυβέρνηση εκ των πραγμάτων θα αποτελέσει αφενός μεν ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ και ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΝΕΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ, που θα διεξαχθούν με βάση όχι το νόμο Σκανδαλίδη, αλλά το νόμο Παυλόπουλου.

eklogesΜετά τα προηγούμενα ασφαλώς δικαιούται «πας τις» να μας ρωτήσει γιατί να μην ταχθούμε αναφανδόν υπέρ της αυτοδυναμίας των κυβερνήσεων εξ’ ενός κόμματος. Η απάντηση είναι ότι εκτός από τα οικονομικά υπάρχουν και τα εθνικά – που βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη – και ο καλύτερος τρόπος για την προστασία τους απέναντι στους τρίτους και όσους από το εσωτερικό – Ναι-ναίδες και Νενέκους – τα επιβουλεύονται. Είναι η Κυβέρνηση ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ αλλιώτικα ΝΕΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

Μάλιστα μερικοί από τους «διεστραμμένους του κομματισμού» άρχισαν ήδη να απειλούν ότι σε εκείνη την περίπτωση, που δε θα πετύχουν άνετη αυτοδυναμία θα καταφύγουν σε νέες εκλογές ( καπάκι στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου) εντός του 2009, προκειμένου να εκβιάσουν από το εκλογικό σώμα και από το νέο εκλογικό νόμο τις παραπανίσιες έδρες, που τους δίνει ο νόμος Παυλόπουλου. Μερικοί μάλιστα ορίζουν από τώρα και τη μέρα και το μήνα του 2009, που αυτό θα το κάνουν. Υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο, που προκειμένου περί λαού, μπορεί στις δεύτερες εκείνες εκλογές να τους αφήσει στα αζήτητα.

news-pasok-advance-gallop-poll

Είναι αναγκαίο να καταλάβει και ο τελευταίος ακόμη Έλληνας, πως το όνομα του ελάχιστου της ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανέναν από τους «αυτοκράτορες» του πολιτικού μας βίου αλλά ταυτόχρονα μεγάλης ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ πολιτικό, να πάρει αποφάσεις ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ μόνος του. Και αυτό το διασφαλίζει κάτω από τις σημερινές συνθήκες μόνο η Κυβέρνηση ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ και ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ.

ελβέριος

ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ

Αναδημοσίευση άρθρου από την 15νθήμερη εφημερίδα της ΠΝΥΚΑΣ «ΚΡΑΥΓΗ της ΓΛΑΥΚΟΣ»

Ελληνική_Βουλή_Αθήνα

Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου θα κριθούν και θα κρίνουν όχι τόσο πολύ από τις σχετικές διαφορές των κομμάτων – μεταξύ τους ιδιαίτερα καραμανλής - παπανδρέουτων δύο πρώτων – όσο από τα πόσα κόμματα θα μπουν στη Βουλή – τέσσερα, πέντε, έξη ή πόσα ? – και τι ποσοστό ψήφων και εδρών θα πάρουν τα μικρά κόμματα. Σε κάθε περίπτωση αυτό που κρίνεται κατά τρόπο απόλυτο και καθοριστικό είναι εάν θα υπάρξει αυτοδύναμη και μονοκομματική κυβέρνηση ή όχι. Είναι δε σε κάθε περίπτωση καθοριστικό κυρίως, όχι μόνο για τα οικονομικά, όσο για τα εθνικά θέματα.

Οι λόγοι και οι τρόποι διαλύσεως της Βουλής του 2007, έχουν απαξιώσει τα εξίσουf16_450x σημαντικά με τα οικονομικά, τα εθνικά μας θέματα από την γενική προσοχή. Όμως αυτό δε σημαίνει πως αυτά δε βρίσκονται σε εξίσου κρίσιμη, αν μη κρισιμότερη φάση, με τα οικονομικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που εμείς διαλύαμε την Βουλή, οι γείτονες τους οποίους επιμένει η Ελληνική Ηγεσία να «ευεργετεί», μπήκαν σε νέο κύκλο «προκλήσεων και επιθέσεων» στο Αιγαίο.

Η Αυτοδυναμία, που είναι το ζητούμενο από τα δύο πρώτα Κυβερνητικά κόμματα ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, δεν κρίνεται τόσο από τη διαφορά μεταξύ τους (έτσι ή αλλιώς τις 40 έδρες του μπόνους τις παίρνει το πρώτο κόμμα), αλλά από το πόσο θα είναι το τελικό ποσοστό των μικρών κομμάτων έναντι των μεγάλων κομμάτων. Με μεγάλο ποσοστό μικρών κομμάτων τα μεγάλα κόμματα έχουν ανάγκη μεγάλου ποσοστού και μεγάλης διαφοράς, με μικρό ποσοστό το αντίστροφο. Για αυτό την Κυβέρνηση την δίδουν ή την παίρνουν στους μεγάλους οι μικροί.Εικόνα 069

Αν ληφθούν υπόψη οι τελευταίες μετρήσεις θα πρέπει ουσιαστικά τα ποσοστά των μεγάλων, που κινούνται γύρω στο 30% συν ή πλην κάποιες μονάδες, να κινηθούν γύρω στο 40% συν ή πλην κάποιες μονάδες για να εξασφαλίσουν την αυτοδυναμία.

Για αυτό την Κυβέρνηση την δίνουν ή την παίρνουν οι ψήφοι των μικρών και οι ψήφοι των κομματικά αδέσμευτων και αφανάτιστων πολιτών, που στο μυαλό τους και στην καρδιά τους θα έχουν το ελληνικό συμφέρον.Εικόνα 068

Όμως δικαιούται κανείς να ρωτήσει πόσο καίρια και αποφασιστική για τη μοίρα του Ελληνισμού θα είναι η επόμενη αναμέτρηση.

Η απάντηση είναι απλή. Για μεν τα οικονομικά θέματα θα είναι σημαντική, για τα εθνικά όμως θέματα θα είναι καθοριστική.

Για αυτό η επόμενη εξουσία θα πρέπει να είναι ευρείας, ευρυτάτης βάσεως και συναίνεσης.

Δε νοείται παρόμοια θέματα να τα χειριστεί Κυβέρνηση του 40% ιδιαίτερα αν είναι – και θα είναι – θέματα εθνικής κυριαρχίας και σημασίας.

ελβέριος

Ο ΚΥΒΟΣ ΕΡΡΙΦΘΗ….

Αναδημοσίευση άρθρου από την 15νθήμερη εφημερίδα της ΠΝΥΚΑΣ «ΚΡΑΥΓΗ της ΓΛΑΥΚΟΣ»

Ο κύβος ερρίφθη, Εκλογές την 4η Οκτωβρίου 2009

κε

Δεν γνωρίζω πότε ελήφθη η απόφαση . Πολλοί επιμένουν ότι έχει ληφθεί εδώ και καιρό – δεν το ξέρουμε και ίσως ποτέ δε θα το μάθουμε.

Όμως γεγονός αποτελεί ότι η Χώρα μπήκε σε τροχιά ΕΚΛΟΓΩΝ επισήμως από χθες, 3 Σεπτεμβρίου 2009.

papou_450x_1_

Για τους περισσότερους σημασία έχει να νικήσει το κόμμα τους.

Μερικοί ίσως για αυτό θα τα δώσουν όλα. Για τους πολλούς όμως σημασία έχει να νικήσει ο ΤΟΠΟΣ. Να ωφεληθεί η Ελλάδα.

καεΓια τους πολλούς σημασία έχει εν μέσω Οικονομικής «θύελλας» – αλλά όχι μόνο γιατί τα προβλήματα της Ελλάδος δεν είναι μόνο οικονομικά, αφού τα Εθνικά και εκείνα της Ελλαδικής υπόστασης στον Παγκόσμιο και τον Ευρωπαϊκό χώρο είναι μεγάλα – η «τελική μοίρα» της Ελλάδος πρέπει να βγει νικήτρια και ωφελημένη.

Η «τελική μοίρα»  της Ελλάδος θα εξαρτηθεί σημαντικά από την έκβαση της προσεχούς Εκλογικής αναμέτρησης. Αυτή είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αλλάξει τη θέση των δύο πρώτων κομμάτων, γιατί ήδη όλα τα δείγματα λένε πως το ΠΑΣΟΚ θα μπει μπροστά από τη Ν.Δ.

Όμως θα δώσει και αυτοδυναμία? Αυτό είναι κρίσιμο για την εν συνεχεία πορεία του τόπου, γιατί η Αυτοδυναμία των κομμάτων μετά τις Εκλογές  θα κρίνει το προς τα πού θα κατευθυνθεί ο τόπος στο σύνολό του.

Και ίσως είναι η πρώτη φορά που η Αυτοδυναμία των κομμάτων εξουσίας δεν ταυτίζεται ούτε με τη σταθερότητα, ούτε με την πεπιτυχία του Κυβερνητικού έργου, το οποίο είναι απολύτως αναγκαίο στα επόμενα χρόνια να είναι επιτυχές.

Θα έλεγα μάλιστα ότι οι Κυβερνήσεις Συνεργασίας, για πρώτη φορά ίσως είναι επωφελέστερες για τον τόπο από ότι οι Μονοκομματικές Κυβερνήσεις. Για αυτό ίσως θα χρειαζόταν και ως επόμενος εκλογικός νόμος : η ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ, όχι το ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΟ.

Γι’ αυτό σημασία μεγάλη σ’ αυτές τις Εκλογές έχει το μοίρασμα των Δυνάμεων, ανάμεσα σε πολλές Δυνάμεις, που όμως όλες στη σημαία τους θα αναγράφουν δυο συνθήματα:εθ

Α) Εθνική ακεραιότητα και υπερηφάνεια

Β) Οικονομική «ανάταση»  και «ανάκαμψη»

Ο κύβος έχει ήδη ριφθεί . Ο Λαός κυρίαρχα αποφασίζει!!!

ελβέριος

ΤΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ? ΙΙ

ΦΡΕΝΑΡΕΙ Η ΠΤΩΣΗ? ΑΝΑΣΤΡΕΦΕΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ? ΑΝΑΚΑΜΠΤΕΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ?

INTERMETGIO II

1239201567

_images_content_51123Στο τέλος Αυγούστου – αρχές Σεπτεμβρίου 2009 η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, που μας έχει βρει απότο 2008 συνεχίζεται, αλλά όμως τώρα επειδή ήδη βρίσκεται σε Ύφεση  έχει πάψει πια να «επιτίθεται» κατά της Παγκόσμιας Οικονομικής Ανάπτυξης.

Πέρασαν σχεδόν 4  μήνες από τότε που ο Πρόεδρος Ομπάμα με το πρώτο αισιόδοξο μήνυμά του ξεκίνησε την «εκστρατεία αισιοδοξίας» με τα περίφημα «πρώτα μπουμπούκια» της «νέας ανθοφορίας», που προοιωνιζόντουσαν την ανάκαμψη και την ανάπτυξη, που ερχόταν κατά τις πρώτες μέρες του Μαΐου 2009 και έκτοτε τα μηνύματα είναι σταθερώς αισιόδοξα για τις μεγάλες οικονομίες στις οποίες τις τελευταίες ημέρες προστέθηκε και η Ιαπωνία. Όμως το αυτό δε συμβαίνει με όλες τις περιοχές της Γης – σε αυτές περιλαμβάνεται και η Ελλάς, που βρίσκεται σε ΥΦΕΣΗ – γιατί σε πάρα πολλές από αυτές τις Περιοχές, τα Κράτη και τις Κοινωνίες, οι Οικονομίες πάσχουν καθώς εξακολουθούν να είναι βυθισμένες στην Κρίση.

Εκτός  από αυτά που συνέβαιναν  στις πρώτες μέρες του Μάη του 2009 και εκείνα που ελάμβαναν χώρα κατά τις πρώτες μέρες του Ιουλίου του 2009, όπου στην Λ’Ακουίλα της 2009-07-09t130134z_01_sum223_rtrmdnp_3_g8-summit-thumb-largeΙταλίας συγκεντρώθηκαν οι Ηγέτες των πλουσιότερων G8 –που κατέληξαν G38 – τα πολλά και διάφορα μαντάτα, που έφερναν μαζί τους οι Αρχηγοί των πλουσιότερων Κρατών της Υφηλίου δεν προσκόμιζαν πολύ διαφορετικά πράγματα.

Με μια λέξη από παντού ερχόταν το ίδιο μήνυμα :

«βρισκόμαστε – στα περισσότερα μέρη της γης – σε πορεία ανάκαμψης αλλά κανένας δεν είναι εντελώς σε θέση να πει που ακριβώς βρισκόμαστε και που όπως και πότε ακριβώς φτάνουμε στο τέρμα αυτού του δρόμου που σήμερα τραβάμε».

asia-ischiri-anodos-273-tou-NikkeiΤώρα με το ξεκίνημα της νέας περιόδου του φθινοπώρου – χειμώνα 2009, οι προοπτικές των Μεγάλων Οικονομιών της Υφηλίου, ιδιαίτερα των Ασιατικών Χωρών, εμφανίζονται πάλι αισιόδοξες και έτοιμες να ξαναξεκινήσουν ένα νέο ράλι ανόδου, που αν και δεν θα θυμίζει σε όλα την περασμένη περίοδο, εντούτοις είναι βέβαιο ότι θα σηματοδοτήσει και για τις Χώρες στις οποίες σημειώνεται και για τον κόσμο ολόκληρο, την αρχή της κούρσας εξόδου από το τούνελ της Κρίσης.

Το ίδιο λίγο πολύ συμβαίνει και με την Ινδία. Αν και η περίπτωση της Ινδίας δεν είναι απολύτως όμοια με εκείνη της Κίνας Image.ashxεντούτοις στην παρούσα φάση και η Ινδία – όπως και άλλες ασιατικές χώρες εμφανίζει δείγματα ανόδου της οικονομίας της, που εμπνέουν άκρα αισιοδοξία για το αμέσως προσεχές διάστημα.

Το συμπέρασμα από την εξέταση των ασιατικών αγορών είναι, ότι στην παρούσα φάση βρίσκονται μπροστά στην κούρσα της ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας και κρατάν τα σκήπτρα του αγώνα επιστροφής στην ανάπτυξη.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα είναι ότι σε όλες τις χρηματαγορές το τελευταίο διάστημα όλοι παραδέχονται ότι τον πρώτο ρόλο στην παρόμοια κούρσα τον παίζει η αγορά της Σαγκάης, που μπαίνει ορμητικότερα από όλους στον οικονομικό αγώνα ανάδειξης των πρωταθλητών της Οικονομίας.STOCK ASIA 25_450x

Η λίστα των 100 ταχύτερα αναπτυσσόμενων εταιριών του κόσμου, που δημοσίευσε το περιοδικό Fortune – που για πρώτη φορά φέτος περιελάμβανε εταιρίες από όλο τον κόσμο και όχι μόνο από τις ΗΠΑ – έχει Κινεζικό άρωμα.

Ενώ οι Ασιατικές τίγρεις, που μετά την κρίση της Περιοχής το 1997-1998 και μετά το ξεφούσκωμα των μετοχών υψηλής τεχνολογίας το 2001 φαινόντουσαν ότι θα καθυστερούσαν στην ανάκαμψη, αφού πολλοί Οικονομολόγοι πρόλεγαν ότι έπρεπε να προηγηθεί η ανάνηψη της Οικονομίας των πελατών τους στις άλλες περιοχές της Γης, έχουν ήδη πάρει την ανιούσα και δεν αναμένουν την ανάπτυξη των Οικονομιών, από τις οποίες παλιότερα εξαρτιώνταν για την εξαγωγή των προϊόντων τους.

Την ίδια ώρα η Δύση εξακολουθεί να εμφανίζεται συνολικά αδύναμη παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν τελευταία αποκτήσει και κάθε μέρα δυναμώνουν το ρυθμό ανάπτυξης της Οικονομίας των, που πιστεύεται ότι ίσως προς το τέλος του χρόνου φτάσει μέχρι 3,5%.CHINA CURRENCY

Κατά το ίδιο διάστημα – από τότε που ο Πρόεδρος Ομπάμα διέκρινε τα πρώτα «μπουμπούκια της νέας ανθοφορίας» μέχρι σήμερα – η Ευρώπη εμφάνισε τις πρώτες «αχτίδες φωτός» στην μέχρι εκείνη τη στιγμή «σκοτεινή» Οικονομία της Ε.Ε. Η Γερμανία και η Γαλλία έδειξαν ότι κατά το 2ο τρίμηνο του έτους εξήλθαν της ύφεσης και εμφάνισαν απρόσμενη αύξηση του ΑΕΠ και στις δύο χώρες κατά 0,3% εκπλήσσοντας όλους τους αναλυτές και μελετητές της Οικονομικής κατάστασης στην περιοχή.

Τα πιο πάνω δείγματα και μαζί όσα άλλα στοιχεία αφορούν την οικονομική κατάσταση διαλύουν τα σύννεφα της απαισιοδοξίας, που μέχρι σήμερα επικρατούσαν και επιτρέπουν σε ένα νέο «ούριο άνεμο» ελπίδας να αρχίσει να ξαναφυσά και στο ευρωπαϊκό τοπίο.

Όμως παρά τα όσα παραπάνω αισιόδοξα σημειώσαμε στην παγκόσμια οικονομία αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο υπάρχουν πολλοί παρατηρητές και σχολιαστές, που παρατηρούν ότι η ανάκαμψη συνολικά εξακολουθεί να βρίσκεται μακριά γιατί το τούνελ στο οποίο μέσα βρισκόμαστε είναι μεγάλο. Και ναι μεν στην άκρη του τούνελ όλοι έχουν αρχίσει να διακρίνουν φως η απόσταση όμως που χωρίζει τους περισσότερους από εκείνο το σημείο δε θα καλυφθεί γρήγορα και εύκολα.

Τα σπουδαιότερα των επιχειρημάτων, που επιστρατεύουν και με βάση αυτά επιχειρηματολογούν – όσοι βρίσκονται προς την άποψη αυτής της πλευράς βασίζονται στο γεγονός ότι σε όλα λίγο πολύ τα μέρη της Γης η ανεργία unemploymentείναι μεγάλη και συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ η κατανάλωση εξακολουθεί να είναι καχεκτική και να μην παρουσιάζει την γνωστή από τις εποχής της ευημερίας ευρωστία και κινητικότητά της.

Ειδικότερα στην περίπτωση της Ελλάδος δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία – και πάνω σε αυτό δεν υπάρχει καμία αντίρρηση ότι η Ελληνική Οικονομία διανύει περίοδο ΎΦΕΣΗΣ με την πραγματική οικονομία να νοσεί θέτοντας υπό απειλή δεκάδες χιλιάδες θέσεις απασχόλησης. Η ραγδαία επιδείνωση που καταγράφεται στους επιμέρους μακροοικονομικούς δείκτες υποδηλώνει, ότι το ένα μετά το άλλο τα φράγματα της μέχρι πριν από λίγους μήνες θωρακισμένης έναντι της κρίσεως οικονομίας υποχωρούν. Όπως μάλιστα επισημαίνουν όλοι οι αναλυτές του φαινόμενου είναι αξιοσημείωτη η ταχύτητα με την οποία επιδεινώνεται η εικόνα της πραγματικής οικονομίας στην Ελλάδα.

Από τον περσινό μέσο ρυθμό ανάπτυξης πέριξ του +3% φέτος σημειώθηκε προσγείωση απότομα σε αρνητικό έδαφος ( ανάπτυξη – ) ήδη από το δεύτερο τρίμηνο του 2009, με όλους τους διεθνείς οργανισμούς να θεωρούν σχεδόν αναπόφευκτη για φέτος την ΥΦΕΣΗ.0,,4085250_1,00

Η αύξηση των απολύσεων υπό το βάρος της μεγάλης κάμψης στον τουρισμό, την οικοδομή, το εμπόριο και τη μεταποίηση πιστοποιεί πως η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη ΥΦΕΣΗ μετά από πολυετή περίοδο ισχυρών αναπτυξιακών επιδόσεων.

Μετά από όλα όσα πιο πάνω παρατηρούμε και ενώ βρισκόμαστε στην αρχή του δευτέρου μέρους του έτους (τέλος καλοκαιριού – αρχή φθινοπώρου 2009)  το φως στο τούνελ που από την άνοιξη είχε αρχίσει να χαράζει ολοένα και πιο δυνατά διαπιστώνεται από όλους αλλά και μέρα με τη μέρα επεκτείνεται για λογαριασμό περισσοτέρων στην παγκόσμια οικονομία.E-EU_sighn_924773772 Παρά ταύτα η οικονομική πρόοδος που σημειώνεται είναι πολλές φορές αβέβαιη και ασταθής με τρέμοντα βήματα και οπισθοδρομήσεις, που αποτρέπουν τους πολλούς από μια ορμητική κούρσα ανόδου, που θα μπορούσε να συμπαρασύρει προς τα πάνω τις επιμέρους οικονομίες ή και την ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία. Μάλιστα μπορεί κανείς να πει ότι σε πολλές περιοχές όπου η ανάπτυξη δεν έχει ακόμη εμφανιστεί ή η όποια ανάπτυξη εμφανίζεται δε δημιουργεί πεποίθηση ισχυρού κύματος αλλά εξασθενημένων και αβέβαιων κυματισμών.

Σε περιοχές μάλιστα, που δεν είχαν προλάβει να εμπεδώσουν ισχυρή οικονομία π.χ. νοτιοανατολική Ευρώπη – χώρες παλαιού Σοβιετικού Block – η παθογένεια, που λίγο πριν από την κρίση απεκρύπτετο στην επιφάνεια από το κύμα της ευημερίας των γειτνιαζουσών περιοχών επανεμφανίζεται με την μορφή αρνητικής ανάπτυξης ή και ανοικτής κρίσης.

Η ποικιλία της πιο πάνω εικόνας, που λίγο πολύ εκτείνεται σε μεγάλα κομμάτια της ανεπτυγμένης ανθρωπότητας δημιουργεί και Εικόνα 055τις αμφιβολίες γύρω από την πεποίθηση της πλευράς των αισιόδοξων στην τελική έκβαση της υπό εξέλιξηπωλΚρούγκμαν μάχης.

Σε αυτούς τους τελευταίους συμπεριλαμβάνονται πολλοί από τους επιφανείς θεωρητικούς π.χ. Έντμουν Φέλπς  ή Πόλ Κρούγκμαν και Τζοτζεφ Στίγκλιτς που δε θεωρούν ότι η παρούσα περίοδος ανάκαμψης έχει οριστικά και τελεσίδικα απαντήσει σε όλα τα ερωτηματικά που οι ακόμη ανησυχούντες για την πρόοδο των πραγμάτων διατυπώνουν.

Με μια λέξη η απάντηση στην ερώτηση αν και κατά πόσο το ρέκβιεμ της κρίσης έχει ήδη τελεσίδικα παιανίσει ή όχι είναι ότι: ναι καθ’ όλες τις ενδείξεις αυτό έχει πράγματι συμβεί, αλλά όλοι πρέπει να είναι έτοιμοι να θεωρήσουν ότι το πιο πάνω γεγονός δεν εκπέμπεται ή δεν εισπράττεται σαν ιδιαίτερα ισχυρό – που είναι σε θέση αμετάτρεπτα να σημαίνει πορεία προς την ανάπτυξη και αντεπίθεση απέναντι στην κρίση – γιατί η ανασύνθεση του παλαιού «μείγματος ανάπτυξης» ακολουθεί το δικό της δρόμο με νέα σύνθεση των νεότερων δεδομένων.

Για το ίδιο πράγμα στη γλώσσα του τίτλου θα έλεγα ότι η ΠΤΩΣΗ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΦΡΕΝΑΡΕΙ, Η «ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ» ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ, Η ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ αλλά όλα αυτά με ένα νέο τρόπο και μέσα σε ένα νέο ρυθμό.

ελβέριος 2Ελευθέριος Βερυβάκης τ. Βουλευτής – Υπουργός

Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟΥ 2007 ΣΕ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009

Μια επανάληψη του εφιάλτη – θρίλερ – του 2007 παίζεται τα τελευταία 24ωρα στην Αττική.

Με το τέλος των διακοπών του Αυγούστου 2009, ο πύρινος εφιάλτης επέστρεψε στην Β.Α. Αττική, που είναι παραδομένη στις φλόγες σε έκταση 150.000 – 200.000 στρ. στα «πύρινα νύχια» του.5

Όλα τα δεδομένα και τα στοιχεία μαρτυρούν αναντίρρητα πως ο πύρινος εφιάλτης δεν προέκυψε τυχαία.

Σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από εμπρηστές.3

Ίσως είναι πολύ νωρίς για να μπορέσει αυτή τη στιγμή να βγάλει κανείς πλήρη συμπεράσματα, όμως δεν είναι καθόλου νωρίς να ξεκινήσει από την παραδοχή ότι το έργο στο ξεκίνημά του ήταν ψυχρή απόφαση εκτελεστών.

Βέβαια οι εν συνεχεία ευθύνες μετά το πρώτο «φυτίλι» της πυρκαγιάς, απλώνουν και κατακαλύπτουν τους παντός είδους υπεύθυνους, οι οποίοι παρά το γεγονός ότι 30 τώρα χρόνια όλοι είμαστε μάρτυρες λίγο – πολύ του αυτού σεναρίου, ελάχιστα έχουν διδαχθεί και τίποτα δεν έχουν πράξει στον τομέα της πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών παρομοίου τύπου, που σταθερά κατ’ έτος επισκέπτονται τις Ελλαδικές περιοχές.

Όμως για αυτά όλα εκτεταμένες αναλύσεις και δημοσιεύματα θα καταχωρήσει η ΠΝΥΚΑ 21ος Αιώνας στις 3 ιστοσελίδες της (https://pnyka21os.wordpress.com, http://glafx.wordpress.com, http://raysofpnyka.wordpress.com)

______________________________________________________________________________________________________

ΤΟ «ΡΕΚΒΙΕΜ» της ΚΡΙΣΗΣ?

«ΦΡΕΝΑΡΕΙ» Η ΠΤΩΣΗ? – «ΑΝΑΣΤΡΕΦΕΙ» Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ? –

«ΑΝΑΚΑΜΠΤΕΙ» Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ?

Το «ΠΡΕΛΟΥΔΙΟ»

δολεε

1. Η τρέχουσα Παγκόσμια Κρίση ξέσπασε επίσημα τον Αύγουστο του 2008 όταν οι Κεντρικές Τράπεζες και μεγάλοι Νομισματικο – Πιστωτικοί Οργανισμοί με Παγκόσμια εμβέλεια, ενισχύθηκαν με παρεμβολή των πολιτικών ηγεσιών και προκειμένου να μην καταρρεύσουν, με χρήματα του Δημόσιου Ταμείου των πλουσιοτέρων Κρατών της Υφηλίου.

‘Οπως μετέδωσαν το BBC και το CNN κατά τον Αύγουστο του 2008 οι «ενέσεις ρευστότητας» αποφασίστηκαν από τις Κυβερνήσεις προς το Νομισματικο – Πιστωτικό Σύστημα, σε ένα μεγάλο αριθμό από Τράπεζες ή Νομισματικο –Πιστωτικά Ιδρύματα στις ΗΠΑ και στα μεγάλα Κράτη της Ε.Ε. ( American Home Mortgage, BNP Paribas, Counrtywide Financial, Northnen Rock, Merrill Lynch και αργότερα American Bank, City Group κ.ά.), προκειμένου να μην καταρρεύσουν ή να μην κηρύξουν πτώχευση.

Εξάλλου μετά από λίγο η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση αγκάλιασε ολόκληρη την Υφήλιο και η οποία έκτοτε «σφράγισε και σφραγίζει» την οικονομική ζωή του Κόσμου.

2. Η κατάσταση έκτοτε, σε Οικουμενική κλίμακα, βάδισε από το κακό στο χειρότερο. Έτσι ώστε ο παγκόσμιος συναγερμός που σημειώθηκε από τους κορυφαίους εκπροσώπους των Κρατών και των Οργανισμών,  ήταν ότι δεν πρέπει να αναμένεται η «θεραπεία» των υγειών οικονομικών στοιχείων και μεγεθών πριν από την παρέλευση μεγάλου χρόνου. Χρόνου που κανένας,  λίγο πολύ, δεν τον υπολόγιζε κατώτερο από 2-3 χρόνια, στην καλύτερη των περιπτώσεων.

3. Αυτός εξάλλου ήταν και ο λόγος που πριν από λίγο καιρό, στις 2 Απριλίου 2009, οι G20 πλουσιότερες χώρες του κόσμου συνήλθαν στο Λονδίνο, προκειμένου να αποφασίσουν τι πρέπει να γίνει, προκειμένου για υπάρξει ανάκαμψη, η οποία προβλεπόταν ότι πρέπει να αναμένεται μετά το 2010.

Όμως το τελευταίο διάστημα διάφορα περίεργα μηνύματα λένε άλλα. Τάχα τι ακριβώς λένε και ποια μπορεί να είναι η σημασία των νέων μηνυμάτων.

Το ξεκίνημα του Ρέκβιεμ της Κρίσης?

INTERMETGIO

4. Κατά τις πρώτες μέρες του Μαΐου 2009 με πρώτο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα ξεκίνησε ένα «κύμα αισιόδοξων μηνυμάτων». Παρόμοια μηνύματα ακολούθησαν και  από διάφορες Προσωπικότητες και Οργανισμούς με Οικουμενική εμβέλεια και κύρος.

Στο τέλος του Α’ δεκαημέρου του Μαΐου ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) διαπίστωσε πως η Ύφεση σε Βρετανία , Γαλλία, Ιταλία, όπως επίσης και στην Κίνα έχει σχεδόν τελειώσει.

Όσο για τις ΗΠΑ η Κυβέρνηση Ομπάμα βλέπει τώρα ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης 3,5% στα τέλη του έτους για την Αμερικανική Οικονομία.

Σχεδόν την ίδια στιγμή ο κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) δήλωνε «οι Κεντρικοί Τραπεζίτες ανά τον Κόσμο βλέπουν και αυτοί τα πρώτα σημάδια της ανάκαμψης». Όπως επί λέξει ο ίδιος λέει «όσον αφορά την ανάκαμψη είμαστε σε σημείο στροφής του Οικονομικού κύκλου».

Όμως παρά την πιο πάνω αισιόδοξη «νότα» ο ίδιος στην ομιλία του, στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, στην Βασιλεία της Ελβετίας, μίλησε για επιβραδυμένους ρυθμούς ανάπτυξης εντός της ύφεσης, που θα εξακολουθούν μέχρι την επιστροφή στην πλήρη ανάπτυξη. Ενώ τελικά προσέθετε ότι «η Κίνα ίσως έχει ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη, η οποία θα προχωρήσει, με αργότερους ρυθμούς απ’ ότι στο παρελθόν». Τα αρνητικά μηνύματα που επιμένουν σε περιοχές όπως η Ιαπωνία, άλλες περιοχές της Ευρώπης, μεγάλες περιοχές της Ασίας δεν λήφθηκαν υπόψη όυτε συνυπολογίστηκαν από τυος αισιόδοξους της συγκυρίας η οποία σε μερικά σημεία της υφηλίου συνεχίζει την πορεία της προς τα κάτω. Για αυτό τα αισιόδοξα μηνύματα δίνουν τον τόνο και απτόηττα σημειώνονουν την πορεία προς τα πάνω.

Το τελικό συμπέρασμα από όλα τα προηγούμενα είναι ότι το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει ο «βομβαρδισμός» όλων μας από τις Ηγεσίες των μεγάλων κρατικών και Οικονομικο – Κοινωνικών Πόλων της Υφηλίου ( ΗΠΑ, Κίνα, Ε.Ε.), με αισιόδοξα μηνύματα και δηλώσεις τους.  Βάσει αυτών που θέλουν την ανάκαμψη της Οικονομικής πτώσης να έρχεται νωρίτερα από ότι οι παλιότερες δυσοίωνες προβλέψεις, που την τοποθετούσαν μετά το τέλος του δίχρονου – 2009 /2010 – και ακόμα παραπέρα . Έτσι χαράζει τώρα το ξεκίνημα της Άνοιξης του 2009 – το χαμόγελο της Οικονομικο –Κοινωνικής ανάκαμψης των Οικονομιών.

5. Ανέφερα και πιο πάνω ότι πρώτος ο Πρόεδρος Ομπάμα τις πρώτες μέρες του Μαΐου μίλησε για «αχτίδες φωτός ελπίδας» (glimpses of hopes) στο βαθύ σκοτάδι της «μεγάλης νύχτας», που ζούμε, διαβεβαιώνοντας την Ανθρωπότητα με «τις εκτιμήσεις των ειδικών», που ερμήνευαν «ποικίλα σημάδια» σαν δείγματα της σημερινής υπό διαμόρφωση πραγματικότητας με προοπτική και πορεία προς μια αισιόδοξη, γρήγορη και αποφασιστική «θεραπεία» της Οικονομικής πραγματικότητας και κακοδαιμονίας, που σήμερα ζει η Αμερική. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη η «πτώση» σταμάτησε.

Στις ΗΠΑ τα πρόσφατα οικονομικά στοιχεία ενισχύουν την εκτίμηση, ότι η υποχώρηση της Οικονομικής δραστηριότητας, η οποία βρίσκεται σήμερα στον 17ο μήνα της θα τελειώσει το 4ο τρίμηνο του 2009.

Την άποψη αυτή συμμερίζεται και ο Πρόεδρος της FED (Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ) κ. Μπεν Μπερνάκι του οποίου ο λόγος κατά γενική ομολογία είναι σήμερα λιγότερο απαισιόδοξος.

Βεβαίως όσοι υποστηρίζουν την άποψη αυτή επισημαίνουν ότι η ανάκαμψη θα είναι «αναιμική και αργή».

Με μια λέξη οι υπεύθυνοι της Αμερικανικής Κυβέρνησης εμφανίζονται με προϊούσα βεβαιότητα ότι τα γενικότερα δείγματα είναι καλά, όσον αφορά το μέλλον ώστε να «περνούν ένα κλίμα ευφορίας» στις χρηματαγορές που χαρακτηρίζονται από ένα ράλι ανόδου στις μετοχές και από μεγάλα κέρδη για τους επενδυτές.

Εξάλλου η είδηση πως έχει αρχίσει να μειώνεται ο ρυθμός απώλειας θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ ενίσχυσε τις ελπίδες των επενδυτών, ότι δηλαδή πλησιάζει η περίοδος ανάκαμψης της Διεθνούς Οικονομίας με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης στα Χρηματιστήρια.

Τον Απρίλιο οι απώλειες θέσεων εργασίες στις ΗΠΑ μειώθηκαν στις 590.000 σε σχέση με το Μάρτιο όπου είχαν χαθεί 663.000 θέσεις εργασίας. Έτσι το ποσοστό ανεργίας έπεσε από το 8,9% στο 8,5%. Η Αμερικανική Κυβέρνηση επιμένει ότι δε θα υπερβεί το 9%.

Η είδηση αυτή σε συνδυασμό με τις αισιόδοξες εκτιμήσεις  του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ και του διοικητού της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ κ. Μπεν Μπερνάκι ότι καμιά από τις Αμερικανικές Τράπεζες δεν κινδυνεύει με χρεοκοπία, σκόρπισε άνεμο αισιοδοξίας ότι η Παγκόσμια Οικονομία σταθεροποιείται και ότι τα χειρότερα πέρασαν.

6. Αλλά η ίδια αισιόδοξη προοπτική αφορά και την Οικονομία της Κίνας, που αναπτύσσεται τελευταία με ρυθμό 6,1% και η Βιομηχανική παραγωγή της οποίας πηγαίνει ακόμη καλύτερα μαζί με τις Αγορές των Χρηματιστηρίων, που συνεχίζουν τις τελευταίες ημέρες να ανεβαίνουν. Η πιο πάνω άνοδος «τονώνει» την αισιοδοξία των αρμοδίων, που με τη σειρά τους επιδίδονται στο γνωστό σπορ τους – των «ενέσεων αισιοδοξίας» των μεγάλων μαζών.sj-go-red-rmb

Χαρακτηριστικά σημειώνουμε, ότι σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Κίνας η άνοδος του ΑΕΠ της Χώρας το Α’ τρίμηνο του 2009 διαμορφώθηκε σε 6,1% – που βέβαια δεν φτάνει τα ιλιγγιώδη νούμερα των προηγούμενων χρόνων – όμως η Βιομηχανική παραγωγή ξεπερνά το 8% και οι γενικότερες εκτιμήσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη κινούνται προς ακόμη υψηλότερα επίπεδα.

Μεγάλοι οίκοι όπως η HSBC, Deutsche Bank και η UBS συμφωνούν ότι η αύξηση του Κινεζικού ΑΕΠ στο τέλος του 2009 θα διαμορφωθεί στο 8% και με αφετηρία αυτό τοποθετούν τώρα την έναρξη της ανάκαμψης της Παγκόσμιας Οικονομίας στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αρχές του 2010.

Στην τελευταία πρόβλεψη, πάντως, το ΔΝΤ εκτιμά ότι η ανάπτυξη της Κίνας το 2009 θα είναι της τάξεως του 6,5%. Βεβαίως δεν αποκλείεται να αναθεωρήσει προς τα πάνω τις προβλέψεις του, καθώς ο διεθνής οργανισμός προσβλέπει στους επιγόνους του Τενγκ Χσιάο Πινγκ (βλ. ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ) για την έξοδο της παγκόσμιας οικονομίας από την ύφεση και στα νέα μέτρα της Κινεζικής Κυβέρνησης.

7. Όσον αφορά την Ε.Ε. η εκτίμηση την οποία ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ, την ώρα που ανακοίνωνε περαιτέρω μείωση του επιτοκίου του ευρώ κατά 0,25% ήτοι στο ιστορικά χαμηλότερο  επίπεδο για την Ευρωζώνη δηλαδή στο 1% , ήταν ότι «παρατηρούνται ισχνά σημάδια σταθεροποίησης πριν από τη σταδιακή ανάκαμψη της οικονομίας της ζώνης του ευρώ που αναμένεται το 2010».

8. Μετά τα πιο πάνω που αφορούν τις Οικονομίες των ΗΠΑ, της Κίνας και της ΕΕ η εκτίμηση ότι η οικονομική κρίση έχει ξεπεράσει τη χειρότερη φάση της και ότι έχει σημαντικά βελτιωθεί το επενδυτικό κλίμα και η διάθεση των επενδυτών να αναλάβουν ρίσκο στηρίζεται σε ορισμένα γεγονότα, όπως ότι κεφάλαια που λιμνάζουν σε όλο τον κόσμο από τις χώρες της Αραβικής χερσονήσου ως τη Ρωσία και από την Κίνα ως τις ΗΠΑ και αναζητούν επενδύσεις εμπνέει σε ορισμένους κύκλους έναν άνεμο αισιοδοξίας για τον χρονικό ορίζοντα μετά το 2009.

9. Όμως κατά πόσο όλα αυτά βρίσκονται σε στέρεο έδαφος και πατούν σε «ξερό και όχι σάπιο σανίδι» είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό για το οποίο όλοι πρέπει να έχουν μεγάλη αμφιβολία και να αναπτύσσουν μεγίστη επιφυλακτικότητα. Το μέλλον θα μιλήσει για αυτά.

111208_emea Η αμέσως πιο πάνω παρατήρηση αποκτά δραματικό ενδιαφέρον όταν συνδυαστεί με δύο σημαντικά στοιχεία που προκύπτουν από όσα εν τω μεταξύ γίνονται γνωστά. Το πρώτο αφορά την απασχόληση ή οποία ούτως ή άλλως εμφανίζεται ισχνή και αναιμική με μεγάλους αριθμούς στην ανεργία και στην έλλειψη απασχόλησης και το δεύτερο αφορά την πίεση που ασκούν όλες οι εξουσίες των υπέρ – εθνικών Οργανισμών, προκειμένου να κατοχυρωθούν μορφές «ευέλικτης εργασίας» και να αποδεκατιστούν τα εργασιακά προνόμια και οι εργατικές εξασφαλίσεις και δικαιώματα.

10. Πριν όμως να διατυπώσουμε τα δύο κρίσιμα τελικά ερωτήματα, θα θέλαμε να καταφύγουμε στο τι ακριβώς λένε δύο κρίσιμοι εκφραστές, των δύο πλευρών της σημερινής συγκυρίας, της αισιόδοξης και της απαισιόδοξης για την πορεία της Κρίσης από δω και μετά.

Ο Τζορτζ Σόρος και ο Πολ Κρούγκμαν.

Ο πρώτος ισχυρίζεταισορος ότι «εκτονώνεται η Οικονομική Κρίση και τα Εθνικά πακέτα τόνωσης των Οικονομιών αρχίζουν να έχουν θετικά αποτελέσματα». Εν συνεχεία υποστηρίζει πως η πρώτη περιοχή που θα εξέλθει από την Κρίση θα είναι η Ασία, με την Κίνα να αναδεικνύεται σε κινητήριο μοχλό της Παγκόσμιας Ανάπτυξης. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ο Γουέν Ζιαμπάο προανήγγειλε την λήψη πρόσθετων μέτρων και πρωτοβουλιών για την τόνωση της ανάπτυξης, προκειμένου να πάρει την «σκυτάλη» της ατμομηχανής της Παγκόσμιας Οικονομίας.

πολΑντίθετα την ίδια ώρα ο Πολ Κρούγκμαν – με τον οποίο συμφωνώ απολύτως – μιλώντας μετά από μια εκτεταμένη περιοδεία στην Ασία για τις ΗΠΑ – υποστήριξε ότι «οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να χάσουν μια ολόκληρη 10ετία ανάπτυξης, όπως συνέβη στην Ιαπωνία, εάν δεν πάρουν δραστικά μέτρα για να τονώσουν την Οικονομία και να εξυγιάνουν το Τραπεζικό Σύστημα». Και κατέληξε «είναι επείγουσα ανάγκη να υπάρξει ένα δεύτερο πακέτο τόνωσης, που θα λάβει υπόψη του και τους εργαζόμενους». Ενώ για την Κίνα ανέφερε ότι «όσο η Κινεζική Οικονομία εξαρτάται από τις εξαγωγές, κάθε ελπίδα για εξ’ Ανατολών ανάκαμψη είναι «φρούδα». Και όσο η Κινεζική ανεργία ανεβαίνει, οι ελπίδες για τόνωση της εσωτερικής ζήτησης στην Κίνα εξανεμίζονται».

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ

Δεδομένου ότι η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, που εκδηλώθηκε τον Αύγουστο του 2008, ήταν «μοχλευμένη» και μέχρι τέλους παραμένει «ελεγχόμενη» από τις Πολιτικές και Οικονομικές Ηγεσίες της Οικονομικά Παγκοσμιοποιημένης Υφηλίου, το πρώτο βασικό ερώτημα, που «ίπταται άνωθεν» των «κυμάτων αισιοδοξίας», που εξαπολύονται και διοχετεύονται τεχνητά (???) σε ολόκληρο τον Κόσμο και τα «διαλύουν», είναι:

1) τάχα δόθηκε το σύνθημα της «ειλικρινούς» και όχι, δια λόγους «αισιοδοξίας» ανάκαμψης, και εάν ναι ποιος θα είναι ο ρυθμός και ο τρόπος, που αυτή θα προχωρήσει?

Και

2) κατά πόσο, εν τω μεταξύ, οι διάφορες επιμέρους εξουσίες των Παγκοσμιοποιημένων Κέντρων θα επιτύχουν να «συμπιέσουν»  κι’ άλλο το ήδη κατακτημένο έδαφος των δικαιωμάτων των εργαζομένων,  των απλών ανθρώπων του Λαού και των φτωχών του Κόσμου, που αποτελούν τα οικονομικά υποκείμενα της Υφηλίου? Θα χάσουν δηλαδή περαιτέρω έδαφος και αγαθά χάριν του Πλούτου και των Ηγεμόνων της?

Ελευθέριος Βερυβάκης – τ. Υπουργός – Βουλευτής

___________________________________________________________________

ΣΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 2009

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ

ή

ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΑΙ  ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ?

Α) Τη στιγμή της πτώσης του ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΥ το ‘89-‘90 το βασικό ερωτηματικό που πλανήθηκε στην ατμόσφαιρα ανάμεσα στους σχολιαστές του μέλλοντος ήταν «τάχα από δω και πέρα η ανθρωπότητα θα βαδίσει και θα προχωρήσει ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ

ή ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΑΙ  ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ? ».

ΜΠΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ «ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ» ή ΠΙΣΩ ΠΡΟΣ ΤΟ «ΜΕΣΑΙΩΝΑ»?

Ο  δεξιός και ο αριστερός, ο αισιόδοξος και ο απαισιόδοξος, έσπευσε με τα

μέσα που είχε στη διάθεσή του καθένας  να εκφραστεί για να απαντήσει με ότι βαθύτερα είχε μέσα του από το παρελθόν – αλλά ΟΛΟΙ και ο δεξιός ή ο αριστερός και ο αισιόδοξος ή απαισιόδοξος – επειδή αφενός μεν ήθελαν να ελπίζουν και αφετέρου επειδή δεν μπορούσαν να διακρίνουν στα «σκοτάδια του μέλλοντος», στο βάθος δεν ήξεραν τι ακριβώς να απαντήσουν για το βαθύτερο μέλλον.

Όλοι άφηναν να το απαντήσει η ΖΩΗ και το ΜΕΛΛΟΝ με τις καλύτερες ευχές και ελπίδες.

Β1) Σήμερα είκοσι χρόνια αργότερα και αφού η ζωή έχει κλείσει ένα ολόκληρο ΠΟΛΙΤΙΚΟ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΥΚΛΟ, ίσως είναι κατάλληλη η στιγμή για να ξαναβάλουμε το ερώτημα και να δώσει καθένας χωριστά και όλοι μαζί τις απαντήσεις, που η σοφία του ενδιάμεσου χρόνου  επιβάλλει.

Όμως πριν από το συμπέρασμα προηγούνται τα γεγονότα.

Σε ολόκληρο τον Πλανήτη μαίνεται εν μέσω Διεθνούς και Εσωτερικού Νόμου η ΑΝΑΡΧΙΑ. Ενώ λυσσομανά η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ, η ΣΗΨΗ και η ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ επικρατεί στο Εσωτερικό των Κρατών και των Κοινωνιών των Ανεπτυγμένων Περιοχών και η ΠΑΡΑΚΜΗ βασιλεύει στις προθέσεις και τα σχέδια των ιθυνόντων τους.

Η έλλειψη ΕΛΠΙΔΑΣ και ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ, που να «ανοίγουν τα πανιά των προσδοκιών» των ΟΜΑΔΩΝ και των ΑΤΟΜΩΝ, κυριαρχεί ΠΑΝΤΟΥ.

Συνεπώς η απάντηση θα ήταν απλή και εύκολη, αλλά επειδή βασίζεται σε γενικές διαπιστώσεις δεν την αποτολμώ.

Β2) Εξάλλου προηγουμένως θα διάλεγα ένα παράδειγμα από τα πιο ζωντανά της στιγμής και της εποχής που ζούμε, για να μιλάμε «ζωντανά και συγκεκριμένα» και για να δείχνουμε με παραδείγματα το τι πιο συγκεκριμένα εννοούμε.

Σαν τέτοιο διαλέγω το πιο χαρακτηριστικό και «θεαματικό» της εποχής μας, την επανεμφάνιση της ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ.

cf80ceb5ceb9cf81ceb1cf84ceb5cf82

Στην εποχή της «ασύνορης» ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ και της «αφύλαχτης» ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑΣ, η πειρατεία στη θάλασσα γνωρίζει μοναδική άνθηση και καρποφορία.

Η πειρατεία στη θάλασσα είναι το αποτέλεσμα της αναρχίας στην ξηρά.

Ιδού το παράδειγμα της Σομαλίας

somal

Β2.α) Οι σημερινοί πειρατές της Σομαλίας μοιάζουν ελάχιστα με τον Μπαρμπαρόσα. Προέρχονται από τις διάφορες φυλές της Σομαλίας, που στο παρελθόν έχουν πολεμήσει φύλαρχους, είναι εξοπλισμένοι με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και καθοδηγούν μικρούς στρατούς.  Οι πιο πλούσιοι   από αυτούς ζουν σε παραθαλάσσια μέγαρα, οδηγούν υπερπολυτελή αυτοκίνητα, παντρεύονται πολλές γυναίκες και περιστοιχίζονται από διαχειριστές και δικηγόρους.

Οι πειρατές τους τελευταίους μήνες δείχνουν έτοιμοι για όλα και αποτολμούν επιθέσεις σε πιο μακρινά νερά.

Β2.β) Η Σομαλία είναι ένα ΚΡΑΤΟΣ – ΠΑΡΙΑΣ και έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Αφρική. Είναι λοιπόν – μετά όσα πιο πάνω είπαμε – λογικό να ανθεί εκεί η πειρατεία.

Ο Γάλλος ιστορικός Φερνάν Μπροντέλ έχει χαρακτηρίσει  την πειρατεία  μια «δευτερογενή μορφή πολέμου», που τείνει να εντείνεται σε περιόδους συγκρούσεων μεταξύ Κρατών και Αυτοκρατοριών.

ceb5ceb9cebacf8ccebdceb1-063

Η Σομαλία ως κράτος υπάρχει μόνο στα χαρτιά και η ομόσπονδη κυβέρνηση που υποτίθεται ότι έχει υπό τον έλεγχό της ένα μεγάλο τμήμα της χώρας, στην ουσία δεν ελέγχει τίποτα. Με την ανοχή ή την αδυναμία των Αρχών, οι πειρατές έχουν δημιουργήσει το δικό τους κράτος στο Πούντλαντ. Το λιμάνι Εϊλ αποτελεί το ορμητήριό τους. Εκεί ελλιμενίζουν τα  πλοία που καταλαμβάνουν μέχρι να καταβληθούν τα λύτρα. Η Νότια Σομαλία , με εξαίρεση την πρωτεύουσα  Μογκαντίσου εξακολουθεί να ελέγχεται από ισλαμιστές, η κεντρική χώρα κυβερνάται από τους τοπικούς φυλάρχους, ενώ η Σομάλιλαντ (το άλλοτε βρετανικό  προτεκτοράτο της Σομαλίας) έχει ανακηρύξει μονομερώς την ανεξαρτησία του.

Ο Κόλπος του Άντεν και ο Ινδικός Ωκεανός, ρότα απ’ όπου διέρχονται το 12% των παγκόσμιων εμπορευμάτων και το 30% του πετρελαίου, έχει αναδειχθεί  σε επικερδή πεδίο επιχειρήσεων των πειρατών, που πέρσι έκαναν 111 επιθέσεις και κέρδισαν περισσότερα από 75 εκ. ευρώ.

Φέτος κι ενώ πολεμικά πλοία των ΗΠΑ, της Ε.Ε., της Ρωσίας, της Ινδίας, της Ιαπωνίας κλπ., περιπολούν τον Κόλπο του Άντεν, οι επιθέσεις αυξήθηκαν στις 74, οι εισπράξεις έφτασαν τα 38 εκ. ευρώ και στα χέρια τους βρίσκονται 15 πλοία και κάπου 280 ναυτικοί.

Τα πολεμικά της  διεθνούς κοινότητας δεν επαρκούν για να καλύψουν μια θαλάσσια περιοχή μεγαλύτερη του ενός εκ. τ. χλμ. ενώ οι πειρατές έχουν επεκτείνει τη δράση τους προς Νότο και ανοιχτά  στον ωκεανό.

ceb5ceb9cebacf8ccebdceb1-064

Το τέλος της πειρατείας εξαρτάται όχι μόνο από την αποτρεπτική ικανότητα που θα κερδίσει η διεθνής δύναμη αλλά και από το πολιτικό μέλλον της χώρας,  κατέστησε σαφές ο Σομαλός Υπουργός Εξωτερικών, Αμπντουλάχι Ομαάρ.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Σομαλία ποτέ δεν συνήλθε από τον εμφύλιο που ξέσπασε το 1991 μετά την ανατροπή του Σιάντ Μπαρέ. Σήμερα είναι ένα ανύπαρκτο κράτος, όπου βασιλεύει η αναρχία , ενώ  η προσωρινή κυβέρνηση του Σαρίφ Αχμέντ μάχεται να αναχαιτίσει τους ριζοσπάστες, ιδίως της Αλ Σαμπάαμπ, που ελέγχει μεγάλο μέρος της χώρας.

Η  πειρατεία είναι η μοναδική επιχείρηση που ευδοκιμεί στη χώρα. Στην αρχή ήταν ψαράδες που επιτίθεντο για να απομακρύνουν  τα μεγάλα ξένα αλιευτικά, τα  οποία επωφελούμενα από την ανυπαρξία κράτους άλωναν τις ακτές της χώρας (δίχως να πληρώνουν δικαιώματα αλιείας) πλήττοντας τον ντόπιο πληθυσμό. Η ευκολία των ρεσάλτων έφερε τις καταλήψεις, τις ομηρίες και τα λύτρα  για κάθε είδους σκάφος που διέσχιζε την περιοχή.

Β2.γ) Με τη Σοβιετική Ένωση και τις παλιές αποικίες της στην Αφρική να μην υπάρχουν πια και με την Αμερικανική επιρροή στον Τρίτο Κόσμο να παρουσιάζεται μειωμένη, έχουν ενσκήψει άτακτες συγκρούσεις τόσο στην ξηρά, όσο και στη θάλασσα. Οι συγκρούσεις αυτές πιθανότατα θα συνεχιστούν ώσπου να αναδυθούν νέες Αυτοκρατορίες.

Όμως εν τω μεταξύ οι πειρατές με διάφορους τρόπους επιδεικνύουν την ισχύ τους και επεκτείνουν την κυριαρχία τους στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό και  έκταση. Το Αμερικανικό Ναυτικό χρειάστηκε λίγες μέρες πριν από το Πάσχα να οργανώσει μια ολόκληρη επιχείρηση με  πολεμικά πλοία, για να τους αποσπάσει έναν αιχμάλωτο Αμερικανό Αξιωματικό του Ναυτικού, τον Πλοίαρχο Ρίτσαρντ Φίλιπς.

Ενώ και μετά την επιχείρηση διάσωσης σε νέα «επίδειξη ισχύος» κατελάμβαναν μια σειρά από πλοία, ανάμεσα στα οποία υπήρχε το Ελληνικής ιδιοκτησίας φορτηγό «ΙΡΕΝ ΕΜ».

Οι Σομαλοί πειρατές αυτό το διάστημα εξακολουθούσαν να κρατούν συνολικά 18 πλοία, με 300 ναυτικούς ομήρους, ζητώντας λύτρα δεκάδων εκ. δολαρίων. Η πιο πάνω στάση τους αναγκάζει πολλούς να αλλάζουν ρότα, παρακάμπτοντας την Αφρική, πράγμα που στοιχίζει πολύ σε χρόνο και χρήμα.

Β2.δ) Ο Μπάρακ Ομπάμα μετά τα πιο πάνω γεγονότα δηλώνει αποφασισμένος να βρει λύση σε συνεργασία με άλλες Χώρες. Πολύ περισσότερο γιατί πολλοί φοβούνται ότι η πειρατεία μπορεί να γίνει «εφαλτήριο» για τρομοκράτες.

Φόβοι για Αλ Κάϊντα

Όμως η μεγάλη ανησυχία αμερικανικών και ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών είναι μήπως η συμμαχία της Αλ Κάϊντα με την Αλ Σαμπάαμπ επωφεληθεί από την πειρατεία χρησιμοποιώντας τα κέρδη της για τον εξοπλισμό  τρομοκρατών ή μήπως οργανώσει μεγάλης εμβέλειας επίθεση στην θάλασσα.

Β2.ε) Αλλά κακά είναι τα ψέματα η λύση του προβλήματος της πειρατείας είναι πάρα πολύ σύνθετη, πολύπλοκη και δύσκολη, γιατί μπερδεύεται με την σημερινή κατάσταση της γενικότερης αδυναμίας ΟΛΩΝ και της αναρχίας ΠΑΝΤΟΥ.

Για αυτό αν σήμερα με βάση το πιο πάνω «ζωντανό και συγκεκριμένο» παράδειγμα, με καλούσε κανείς να απαντήσω τι βλέπω για πορεία προς το μέλλον, δεν θα είχα κανένα δισταγμό ότι μετά από 20  χρόνια ΜΕΤΑ ΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ η πορεία του Κόσμου είναι με κατεύθυνση «ΠΙΣΩ στο ΜΕΣΑΙΩΝΑ».

Όχι μόνο σαν σε γενικό και αφηρημένο χαρακτηρισμό και προσδιορισμό, που περιγράφει την κακή πορεία των πραγμάτων, αλλά και εκείνον, που καταγράφει το επίπεδο των σχέσεων ανάμεσα στα Κράτη – τις Κοινωνίες – τους Ανθρώπους και έτσι θα έδινε δίκιο στον αριστερό και απαισιόδοξο της αφετηρίας.

Γ) Όμως η εικοσαετία που πέρασε είχε και κατακτήσεις και πορεία προς τα ΜΠΡΟΣ. Για αυτό πριν να υπάρξει οποιαδήποτε οριστική κρίση θα πρέπει να σταθμιστούν τα γεγονότα προσεκτικά και να ζυγιαστούν ακριβοδίκαια τα στοιχεία που τα συγκροτούν.

Ασφαλώς όσοι από τη Δύση το 1989/90 «τρελοί» από τη χαρά τους, γιατί ο Ανατολικός Πόλος κατέρρευσε με πάταγο χωρίς μια τουφεκιά, βιάστηκαν να φωνάξουν πως «φτάσαμε» στο «ΤΕΛΟΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ»,  μίλησαν ανόητα, αφιλοσόφητα και ανιστόρητα. Διέγραφαν την αμείλικτη πραγματικότητα που τους παραφύλαγε πιο κάτω για να τους γελοιοποιήσει.

Όμως αυτό δε σημαίνει πως τα 20 περασμένα χρόνια δεν είχαν και επιτεύγματα, μολονότι η «καρικατούρα» της Παν – Παγκοσμιοποίησης (Πολιτικής, Οικονομικής, Κοινωνικής, Πολιτιστικής Παν-Παγκοσμιοποίησης), που  θέλησαν να «σφηνώσουν από τα πάνω», στο μυαλό των ανθρώπων της Γης, τους έχει καταστήσει περίγελο και του τελευταίου «γαβριά» της Υφηλίου.

Γιατί η εξασφάλιση σε κάποιο βαθμό και ανάμεσα σε αναρίθμητες παγίδες ειρήνης και συνεργασίας ανάμεσα σε τόσο διαφορετικούς ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ και ΚΡΑΤΗ, έχει βοηθήσει την άνοδο του επιπέδου ζωής σε όλες τις γωνιές του Πλανήτη και την επέκταση του καλύτερου επιπέδου ζωής ΠΑΝΤΟΥ.

Ασφαλώς η προπαγάνδα που γίνεται στο όνομα της ΨΕΥΤΟ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ κατά της ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, δημιουργεί σύγχυση και επιτρέπει στις μεγαλύτερες «Κοσμοπολίτικες Συμμορίες», με τη μορφή Πολυεθνικών ή Θυγατρικών Εθνικών Εταιριών, να απομυζούν τους πόρους και τον πλούτο πολλών Περιοχών και Τόπων της Γης.

Όμως αυτό δεν είναι λόγος για να δημιουργείται σύγχυση και να γεμίζει η ατμόσφαιρα από απαισιοδοξία και απόρριψη σε όλων των ειδών τα σχήματα της Πολιτειακής – Πολιτικής και  Οικονομικής  Εξουσίας.

Με την ευκαιρία που δίνει η  σημερινή Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και από αφορμή την αναπόφευκτη ανασύνθεση, που θα γίνει μετά από την ανάκαμψη και «ανάρρωση» των Οικονομιών, ότι αυτή τη στιγμή είναι απολύτως απαραίτητο και αναγκαίο είναι η αποκατάσταση του ΚΡΑΤΟΥΣ στις πραγματικές χρήσιμες λειτουργίες του και της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ στο αναντικατάστατο έργο της, που θα είναι σε θέση να βοηθά και καθοδηγεί τον ΠΟΛΙΤΗ στην προς τα ΜΠΡΟΣ πορεία του.

Έτσι, το ερώτημα δε θα παίρνει αναγκαστικά τη μορφή του διλήμματος  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ και ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ή ‘ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ και ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ, γιατί θα μπορεί συχνά να αρκείται και στο ‘ΜΠΡΟΣ στο ΔΙΑΡΚΕΣ και ΩΦΕΛΙΜΟ, χωρίς την πρόκληση και την προσβολή της άπληστης και ακόρεστης αναζήτησης του ανέφικτου – αδύνατου και ονειρικού ΑΙΩΝΙΟΥ.

Δ) Οι εξελίξεις της 20ετίας – που ασφαλώς θα συνεχιστούν και  στο «αόρατο μέλλον»  προς άδηλες για τους πολλούς κατευθύνσεις – δεν θα «παγώσουν» ξαφνικά, αλλά αντίστροφα ίσως θα επιταχυνθούν με απομάκρυνση από τον ΜΟΝΟΠΟΛΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, που κυριάρχησε σ’ αυτό το διάστημα και που έδωσε στους πολλούς την εντύπωση της ΜΟΝΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ και της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ του ΕΝΟΣ, της ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ.

Σήμερα όσο ποτέ στο  παρελθόν ΟΛΟΙ λίγο πολύ καταλαβαίνουν ότι ο Κόσμος του Παρόντος και του Μέλλοντος είναι ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟΣ και από αυτή την πλευρά η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ έχει πάψει να θεωρείται ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ του ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ  για την ΥΦΗΛΙΟ.

Και με αυτό το σταθερό δεδομένο ξεκινά η νέα 20ετία.

Ασφαλώς για αυτό η  απάντηση στο ερώτημα που εξαρχής αντιμετώπιζε η Ανθρωπότητα :

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ

ή ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΑΙ  ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ?

έχει περισσότερες από μια δυνατότητες απάντησης εξαρτημένες από το είδος των επιλογών που θα κάνουν στο μέλλον οι περισσότερες από τη μια Υπερδυνάμεις, που ήδη διαμορφώνονται και διαμορφώνουν τον ΠΟΛΥ-ΠΟΛΙΚΟ ΚΟΣΜΟ προς τον οποίο κατευθυνόμαστε.

Εν τω μεταξύ οι επιλογές που γίνονται από αυτές διαμορφώνουν έναν κόσμο σε διαρκή κίνηση και ανταγωνισμό, που καθημερινά και πιο πολύ κάνει πιο πολύπλοκες και δύσκολες τις απαντήσεις για το ΜΕΛΛΟΝ της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Ε) Στα πιο πάνω πρέπει χωρίς άλλο να προστεθεί ότι τα τελευταία χρόνια ολοένα και πιο πολύ επανεμφανίζεται το ΚΡΑΤΟΣ και μάλιστα συχνά σαν ΕΘΝΟΣ – ΚΡΑΤΟΣ και μάλιστα διεκδικεί πρωτεύοντα ρόλο – σε πείσμα της παλαιότερης  ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗΣ υστερίας, που επέμενε ασφυκτικά για την ολοκληρωτική εξάλειψή του και την επικράτηση της Οικουμενικής Ιδιωτικής Κυριαρχίας.

Έτσι το πιθανότερο από όλα τα ενδεχόμενα σενάρια του μέλλοντος παραμένει εκείνο, που ήθελε – όπως συχνά σημειωνόταν και στο παρελθόν – τον ΠΟΛΕΜΟ και την ΕΙΡΗΝΗ, την ΕΥΤΥΧΙΑ και την ΔΥΣΤΥΧΙΑ, την ΑΤΥΧΙΑ και την ΕΠΙΤΥΧΙΑ, να εναλλάσσονται κατά περίπτωση και διακεκριμένα και να μην εξασφαλίζονται για ΠΟΛΥ και για ΚΑΝΕΝΑ, η  απόλυτη και ολοκληρωτική κυριαρχία του.

*********************************************************************************************

ΑΝΑΦΟΡΑ στον ΠΟΛΙΤΗ

ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΡΙΜΗΝΟΥ ΤΟΥ 2009

barak2311fo1

Με τη συμπλήρωση του πολιτικού τριμήνου του 2009 και την παρέλευση των πρώτων ημερών του Απριλίου 2009, έκλεισε ο κύκλος του πρώτου τριμήνου της περιόδου Μπάρακ Ομπάμα στην ηγεσία των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα με τον τερματισμό του πρώτου ταξιδιού του νέου Αμερικανού Προέδρου στην Ευρώπη και Τουρκία και την επιστροφή του στις ΗΠΑ, να έχει το σύνολο της Υφηλίου τις πρώτες σημαντικές κινήσεις και πράξεις του νέου Αμερικανού Προέδρου σε κορυφαία πολιτικο – οικονομικά και στρατιωτικά προβλήματα όπως:

1. Εκείνα της οικονομικής ύφεσης και κρίσης,

2. των σχέσεων Αμερικής – ΕΕ,

3. των θεμάτων της Δυτικής Ασφάλειας και του ΝΑΤΟ σε ΗΠΑ και Ευρώπη,

αλλά και

4. των σχέσεων της νέας Αμερικανικής Διακυβέρνησης, υπό τον

Ομπάμα, και της Ρωσίας και

5. των ΗΠΑ και περιοχών όπως η Μέση Ανατολή, το Ιράκ, το Ιράν, το

Αφγανιστάν κ.ά.

Σε μια συνέντευξή μου προς Αθηναϊκή εφημερίδα που δόθηκε τις παραμονές του νέου χρόνου και αφορούσε τις προβλέψεις μου για το 2009, είχα υποστηρίξει ότι «το μεγαλύτερο πολιτικό γεγονός του νέου χρόνου θα ήταν η αντικατάσταση του προέδρου Μπούς από τον πρόεδρο Ομπάμα εκτός των άλλων και γιατί εκλέχθηκε στην προεδρία των ΗΠΑ με το σύνθημα “ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΝΤΟΥ” και οι Δημοκρατικοί, που θα διαδέχονταν τους Ρεπουμπλικάνους θα ασκούσαν μια πολιτική, που αν και δε θα είχε αλλαγή στρατηγικών στόχων, εντούτοις  θα προχωρούσε σε πολλές ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ από τα μέχρι τότε ισχύοντα». Η πιο πάνω πρόβλεψη ενισχυόταν και από το γεγονός, ότι κατά το δεύτερο ήμισυ του 2008 σημειώθηκε και έγινε επισήμως αποδεκτό ότι το ΚΡΑΧ του 2008/2009 ήταν μοναδικό γιατί :

1. Ήταν απρόβλεπτο και απροσδόκητο. Ελάχιστοι το είχαν προβλέψει και κανένας δεν το ανέμενε.

2. Ήταν μοναδικό σε πλάτος και βάθος και εκτεινόταν σε ολόκληρη την Υφήλιο.

3. Κανένας δε γνώριζε τη φύση και το χαρακτήρα της ασθένειας των ελεύθερων αγορών και τον τρόπο της ίασής της.

Έτσι αν και δε με αιφνιδιάζει καθόλου η σημερινή εξέλιξη εντούτοις επειδή διαπιστώνω, ότι ακόμη και σήμερα προχωρούμε στα «τυφλά», αισθάνομαι ότι οι ηγεσίες του κόσμου δεν έχουν καταλήξει στο τι φταίει και πως μπορούν να απαντήσουν βάζοντας σε λειτουργία γνωστά ή άγνωστα «φάρμακα» σε όσα εντωμεταξύ θεωρούνται από όλους σαν πορεία προς περαιτέρω επιδείνωση της «μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης εδώ και 60 χρόνια».

cebfceb9cebacebfcebdcebfcebccebacf81ceb9cf83ceb7

Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα από το δεύτερο εξάμηνο του 2008, που ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην Αμερική οι επάλληλες και επανειλημμένες διασκέψεις Διεθνών Οργανισμών και Οργάνων διαφαίνεται, ότι κατέτειναν στην διοργάνωση της συνάντησης των G20  στο ΕXCEL του Λονδίνου στις 2 Απριλίου του 2009, που έπαιρνε τη μορφή της κορυφαίας στιγμής συζητήσεων και αποφάσεων για το  ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΡΑΧ του 2008/2009 και τον τρόπο θεραπείας του.

Δεν ήταν λίγοι αυτοί που σε αυτό το γεγονός είδαν το τέλος μιας εποχής που άρχισε, με τη λήξη του ψυχρού πολέμου το 1989 και την αρχή μια άλλης που θα ξεκίναγε από τις προσπάθειες συγκράτησης της βύθισης στην φτώχεια και το χάος και της αναστροφής προς τη θεραπεία, που όλοι αναμένουν και οι ηγεσίες επιχειρούν μέσα από την παύση της βύθισης και την αναστροφή προς την ανάπτυξη.

Αυτοί μάλιστα θεώρησαν, ότι η πιο πάνω περίοδος χαρακτηρίστηκε από αφενός μεν την Αμερικανική Μονοκρατορία και τον Οικουμενικό Μονο- πολισμό και την Παγκοσμιοποίηση –  που περνούσε από την κατάλυση του έθνους – κράτους που αντικαθίστατο αυτόματα ή σταδιακά από την κατάργηση των συνόρων και τον Κοσμοπολιτισμό και αφετέρου την ολοκληρωτική Οικονομικο – Κοινωνική κυριαρχία της Αγοράς και των Νόμων της.

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ap-hague-afghanistan-conference-190eng30mar09_1

G20: Επίθεση στην Κρίση με 9 αποφάσεις

Το πρώτο άλμα του Μπάρακ Ομπάμα στο Λονδίνο αφορούσε την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση. Με αυτό όλοι μαζί επιχείρησαν να σταματήσουν την ατέλειωτη πτώση των Αγορών.

Με το φιλόδοξο τίτλο «Μία καινούρια Παγκόσμια Τάξη» τιτλοφόρησαν το κοινό ανακοινωθέν οι Ηγέτες, που συμμετείχαν στη Σύνοδο Κορυφής της G20 και φιλοδοξούν με 1.100 δισεκατομμύρια δολάρια να βάλουν φρένο στην πτώση της Παγκόσμιας Οικονομίας και να την επαναφέρουν σε τροχιά ανάπτυξης το αργότερο το 2010.

Στην πραγματικότητα, όμως, επρόκειτο για μία Σύνοδο η οποία κατέληξε σε πολλούς συμβιβασμούς, αφού πολλές ήταν και οι αντιθέσεις κυρίως ανάμεσα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.

Τις αποφάσεις που τελικά πήραν οι 20 Αρχηγοί Κρατών ανακοίνωσε μετά το τέλος της Συνόδου ο Βρετανός Πρωθυπουργός και οικοδεσπότης Γκόρντον Μπράουν κάτω από το άστρο του κυρίαρχου STAR της Συνόδου, του Μπάρακ Ομπάμα.

Τα κυριότερα σημεία είναι:

*Τα κεφάλαια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θα αυξηθούν κατά 500 δις. δολάρια και θα φτάσουν στα 750 δις. δολάρια.

*Θα προστεθούν άλλα 250 δις. δολάρια από την έκδοση ειδικών δικαιωμάτων ανάληψης (DRS) ύψους 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

*Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείου θα πουλήσει ένα μέρος των αποθεμάτων σε χρυσό για να βοηθήσει τις πιο φτωχές χώρες που επλήγησαν από την κρίση.

*Οι επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας δεν θα ορίζονται πλέον από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους.

*Θα διατεθούν άλλα 250 δις. δολάρια για την ενίσχυση του εμπορίου.

*Θα ενισχυθούν με 100 δις. δολάρια οι αναπτυξιακές τράπεζες όπως η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης και η Αφρικανική.

*Αποφασίστηκε να δημοσιευτεί η λίστα του ΟΟΣΑ με τους φορολογικούς παραδείσους, να ληφθούν μέτρα εναντίον εκείνων που δεν συνεργάζονται, ενώ στο ανακοινωθέν γίνεται λόγος για το τέλος της εποχής του τραπεζικού απορρήτου.

*Θα ενισχυθεί ο έλεγχος των οίκων αξιολόγησης επιχειρήσεων και χωρών, καθώς και των hedge funds, ενώ θα ισχύσουν νέοι κανόνες για τις αμοιβές και τα μπόνους των Golden Boys σε παγκόσμιο επίπεδο ώστε να αποτραπεί η ανάληψη υπερβολικού ρίσκου.

*Δεν θα επιτραπεί η υιοθέτηση μέτρων Προστατευτισμού τουλάχιστον ως το τέλος του 2010.

Στο τέλος της Συνόδου ο Γκόρντον Μπράουν έκανε λόγο «για μία νέα Παγκόσμια Τάξη που θα ανατείλει μέσα από την Κρίση», η ‘Ανγκελα Μέρκελ είπε πως πρόκειται για «ένα ιστορικό συμβιβασμό» και ο Νικολά Σαρκοζί υποστήριξε ότι «πήγε πιο πέρα από εκεί που μπορούσαμε να φανταστούμε».

Το ΝΑΤΟ μέσα στη ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ?

m140839nato_flag1

Η επίσκεψη του Ομπάμα στο Στρασβούργο για τον εορτασμό των 60 χρόνων από την ίδρυση του ΝΑΤΟ αλλά και τη διεύρυνσή του προς την Κροατία και την Αλβανία αποτελεί το δεύτερο άλμα του Ομπάμα όπως και μια έμπρακτη απάντηση των Αμερικανών στις προσπάθειες Ευρωπαίων (π.χ. κ. Μέρκελ και Σαρκοζί) και Ρώσων για την δημιουργία ενός άλλου Οργανισμού Ασφάλειας εντός της Ηπειρωτικής Ευρώπης, που κατά κύριο λόγο θα εκτεινόταν στις Ευρωπαϊκές περιοχές που καλύπτουν, Ευρωπαϊκές δυνάμεις όπως  η Γαλλία και η Γερμανία αλλά και η Ρωσία, καθώς επίσης και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες –απροσδιόριστες ακόμη πόσες και ποιες κατά αριθμό και είδος – που με πλαίσιο τον ΟΑΣΕ ή κάποιον άλλον Οργανισμό, ακόμη απροσδιόριστο, θα ανελάμβαναν την υπόθεση της Ευρωπαϊκής Ασφάλειας.

Η δυσφορία των Αμερικανών στις πιο πάνω συζητήσεις και κινήσεις Ευρωπαίων Ηγετών για τα πιο πάνω σχέδια, εκδηλώθηκε και με την επίσκεψη του Ομπάμα στο Στρασβούργο κατά την οποία εκτός από τον εορτασμό για τα 60 χρόνια και την είσοδο της Κροατίας και της Αλβανίας επιβεβαιωνόταν η θέληση των ΝΑΤΟικών του Ευρω- Ατλαντικού οράματος να διατηρηθεί το ΝΑΤΟ σαν ο κυρίαρχος Οργανισμός Ασφάλειας της ΔΥΣΗΣ και στην Νέα Περίοδο.

Με αυτήν την κίνηση του ταξιδιού Ομπάμα στην Ευρώπη, οι Ευρωατλαντιστές πέτυχαν δύο στόχους, αφενός μεν την περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, αφετέρου δε την επιβεβαίωση του γεγονότος ότι ο πιο πάνω στόχος παραμένει στις σταθερές επιδιώξεις, όσων επιθυμούν σαν «ασπίδα ασφαλείας» της Δύσης τον Ευρω- Ατλαντικό Οργανισμό. Εξάλλου με αυτήν τη θέση τους διέψευδαν  πανηγυρικά και τις ελπίδες, όλων όσων ανέμεναν το ΝΑΤΟ να έχει την τύχη του Συμφώνου της Βαρσοβίας – και τη θέση του να πάρει μια νέα Συνθήκη Ασφάλειας, που θα συμπεριελάμβανε και τη Ρωσία, της Ευρύτερης Ευρώπης (Largest Europe) – απέναντι στο οποίο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε – επιβεβαιώνοντας έτσι άλλη μια φορά το «ΟΥΑΙ της ΗΤΤΗΜΕΝΟΙΣ».

Ο Ευρω – Ατλαντικός Πολιτικο – Οικονομικός Δεσμός και η «επιδιόρθωσή του» στην Πολιτικο – Οικονομική διάστασή του, αποτέλεσε το τρίτο άλμα του Μπάρακ Ομπάμα στην Πράγα της Τσεχίας, μόνο που κατά τη διάρκεια της προσπάθειας για να το διανύσει, «σκόνταψε» στην αναπτυσσόμενη σταδιακά  Ευρωπαϊκή θέληση να κλείσει την πόρτα της Τουρκίας στην Ευρώπη.

Με εξαίρεση το τελευταίο αυτό σημείο ο Ευρω –  Ατλαντικός Δεσμός, που κατά τη διάρκεια της Διοίκησης Μπους, είχε σε ορισμένους τομείς, π.χ. Ενέργεια, διαταραχθεί και διαρραγεί μετά από συντονισμένες προσπάθειες και από τα δύο μέρη (Γαλλο – Γερμανική έναντι Αγγλο – Αμερικανικής πλευράς), καταβλήθηκε προσπάθεια να επιδιορθωθεί και αποκατασταθεί.

Το μέλλον θα δείξει πόσο επιτυχημένο μπορεί να θεωρηθεί το τρίτο αυτό βήμα, που έγινε στην Πράγα σε ότι αφορά την Οικονομική και Εμπορική πλευρά του. Όμως όσον αφορά την Τουρκία και την είσοδό της ή μη στην Ευρώπη έχει ήδη κριθεί. Η Τουρκία τελικά δεν θα περάσει στην Ευρώπη.

Το Αντι – Πυρηνικό Μέλλον του Κόσμου

Το προτελευταίο βήμα του Ομπάμα στην Ευρώπη ήταν στην Πράγα.

Εκεί διακήρυξε σε υψηλούς τόνους το όνειρο του για κατάργηση των πυρηνικών, στο όνομα του γεγονότος πως οι Αμερικανοί αισθάνονται τύψεις – αλήθεια ή ψέματα είναι άλλη ιστορία –  γιατί είναι οι μόνοι που μεταχειρίστηκαν την πολεμική πυρηνική ενέργεια στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με αυτό τον τρόπο έδειξε καθαρά πως ένα κομμάτι των στόχων του είναι ο Πυρηνικός Αφοπλισμός – χωρίς αμφιβολία των μικρότερων και  ανίσχυρων – και η  δημιουργία ενός Κόσμου χωρίς Πυρηνικά. Ασφαλώς με εξαίρεση των μεγάλων και ισχυρών.

Το αν αυτό θα αποτελέσει την αληθινή θέληση και εφαρμογή της Πολιτικής των ΗΠΑ ή όχι είναι μια άλλη ιστορία.

Ο Μπάρακ Ομπάμα γνωρίζει καλά ότι, ανεξάρτητα από το τι αληθινά θέλει και μπορεί στο θέμα του πυρηνικού αφοπλισμού δε θα κριθεί από την αλήθεια των όσων λέει, αλλά από τη δύναμη των όσων πράττει σε αυτό το πεδίο. Εξάλλου με εξαίρεση τον Πυρηνικό Όλεθρο ολόκληρης της Υφηλίου δε θα κριθεί από την ιστορία από το εάν και κατά πόσο αυτός μόνος και πρώτος θα καταργήσει τα πυρηνικά. Για αυτό δε διστάζει να τάζει τα πάντα σε αυτό το πεδίο στην υφήλιο, έστω κι αν γνωρίζει ότι αν πραγματικά το θέλει πρέπει να αρχίσει από τις ΗΠΑ.

Η Τουρκία στην Ευρώπη?

turkey_eu

Όμως το λεπτότερο σημείο του πρώτου ταξιδιού του Ομπάμα στην Ευρώπη ήταν τα τελευταία άλματά του στην Τουρκία και το Ιράκ.

Με άλλες λέξεις η επίσκεψή του στην Τουρκία ( Άγκυρα – Κωνσταντινούπολη) και η «βόλτα» μέχρι τη Βαγδάτη (Ιράκ) με την οποία φιλοδόξησε να περάσει στις περιοχές του Μωάμεθ και στα χωράφια του Ισλάμ. Για αυτό και δεν είχε κανένα δισταγμό και δεν τον διέκρινε κανένας ενδοιασμός προκειμένου επί τη ευκαιρία του ταξιδιού του στην Ευρώπη να «μπάσει» την Τουρκία στην Ευρώπη πάρα τη θέληση των Ευρωπαίων σαν αφεντικό ολόκληρης της ΔΥΣΗΣ. Όμως ειδικότερα για μας τους Έλληνες μεγάλη σημασία έχει το ότι δεν είπε λέξη για τις  Ελληνο – Τουρκικές διαφορές στο Αιγαίο – που κατ’ αυτές τις μέρες δε γνώρισαν παραβάσεις και παραβιάσεις του Ελληνικού FIR – ούτε έκανε την οποιαδήποτε αναφορά στην Κύπρο –  για την οποία όμως απέναντι στον Ταλάτ των Τουρκο- Κυπρίων κρατούσε σαν δώρο την χωρίς καθυστέρηση πρόσκλησή του από την Χίλαρη στην Ουάσινγκτον, δείχνοντας έτσι την απόλυτη προτίμησή του προς την Τουρκία του σήμερα.

Για αυτό οι αρχηγοί των Ευρωπαίων δε δίστασαν ούτε λεπτό για πρώτη και μόνη φορά να αγριέψουν, γιατί κατάλαβαν εξ’ενστίκτου αμέσως ότι ο Ομπάμα θεώρησε ότι και Ευρώπη αποτελεί το χωράφι του και το «μαντρί» του και αυτός κάνει κουμάντο για το ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει σε αυτό.

Όμως  σε πείσμα της «Συνθήκης του Ελσίνκι» η Τουρκία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα περάσει στην Ευρώπη. Ότι παλαιότερα έγινε μετά από πίεση των ΗΠΑ στις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις ήδη «αναθεωρείται», προκειμένου να «μεταμορφωθεί» η παραμονή της Τουρκίας στον «προθάλαμο» της Ευρώπης σε «ειδική σχέση» μ’ αυτήν.

Μ’ άλλα λόγια τα πράγματα δεν είναι το ίδιο –  όπως στα γενικά Οικονομικά – στην υπόθεση της Τουρκίας.

Οι ΗΠΑ αδιαφορώντας στο βάθος για την τύχη της Ευρώπης και ενδιαφερόμενες μόνο για την εξωτερική όψη του Ευρω – Ατλαντικού Δεσμού έχουν ριχθεί μονές – διπλές για να περάσουν την Τουρκία στην Ευρώπη, χωρίς να επιδεικνύουν ενδιαφέρον για το τι είδους Ευρώπη θα προκύψει.

Ακριβώς για αυτό η διαφορά ανάμεσα στη θέση « Η Τουρκία μέσα στην Ευρώπη» που θέλουν οι ΗΠΑ με τη θέση «Η Τουρκία σε ‘ειδική σχέση’ με την Ευρώπη», που θέλουν οι συντριπτικά πολλοί Ευρωπαίοι και τα περισσότερα Ευρωπαϊκά Κράτη, αποτελεί ήδη και θα αποτελεί πολύ περισσότερο στο μέλλον μεγάλη και κρίσιμη διαφωνία ανάμεσα στους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους. Και πραγματικό αγκάθι στις σχέσεις τους.

Ίσως λοιπόν σ’ αυτό το σημείο το μέλλον επιφυλάσσει μια από τις οδυνηρές εκπλήξεις στα σχέδια ΟΜΠΑΜΑ και τον σχεδιασμό για πλήρη και ολοκληρωτική εξάρτηση της Ε.Ε. από τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι η εμμονή τους στην είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη θα «αποτύχει».

Το πρώτο ταξίδι του Μπάρακ Ομπάμα στην Ευρώπη – είναι βέβαιο ότι μέχρι το 2009 θα γίνουν και άλλα – έκλεισε όταν από την Κωνσταντινούπολη «πέταξε» στη Βαγδάτη για να ξανα – υποσχεθεί στους Αμερικανούς στρατιωτικούς ότι μέχρι το 2011 θα παραδοθεί το Ιράκ στους Ιρακινούς και αυτοί θα βρεθούν σε άλλες περιοχές στην Αμερική.

Με αυτόν τον τρόπο θεώρησε πως έδωσε μια πρώτη αποφασιστική απάντηση για τις σχέσεις των ΗΠΑ με το Ισλάμ και των ΗΠΑ με τα Κράτη και τους Λαούς στη ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΙΡΑΚ, ΙΡΑΝ και ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ από όπου οι απαγκιστρώσεις και οι διευθετήσεις που χρειάζονται, προκειμένου να υπάρξει το κλείσιμο της περιόδου Μπους στις περιοχές του πετρελαίου και του Ισλάμ για την οποία πολύτιμος σύμμαχος στη νέα περίοδο ορίζεται η Τουρκία.

Μετά τα πιο πάνω οι δύο τελευταίες ημέρες του ταξιδιού Ομπάμα στην Ευρώπη και στην Τουρκία ήταν γεμάτες «αγάπες και παράτες» με Ερντογάν και Κεμάλ, αφού η Τουρκία είναι ο απαραίτητος σημερινός σύμμαχος στα τωρινά σχέδια του Ομπάμα, τόσο απέναντι στη Ρωσία όσο και απέναντι στο Ισλάμ και για αυτό είναι απολύτως αναγκαία η «Νέα Περίοδος Αγάπης» στην αιώνια Αμερικανο- Τουρκική σχέση ΜΙΣΟΥΣ και ΕΡΩΤΟΣ.

προηγούμενη ανάρτηση

ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ?

Η Διάσκεψη  των G20 στο Λονδίνο το πρώτο και η συνάντηση της Κωνσταντινούπολης το τελευταίο βήμα του Μπάρακ Ομπάμα στην Ευρώπη???

βίντεο Οbama – επίσκεψη στην Αγιά Σοφιά

βίντεο Obama – επίσκεψη στο Ιράκ

Ίσως κάποιοι στο πρώτο ταξίδι του Αμερικανού Προέδρου στην Ευρώπη να «ονειρεύτηκαν» το πρώτο σκίτσο του «Αμερικανικού Ονείρου» στην εποχή της Προεδρίας Ομπάμα και για αυτό με τη βοήθεια και του πρώτου μεγάλου τίτλου του πρώτου βήματός του στο Λονδίνο, να ονόμασαν το ξεκίνημα του νέου Αμερικανού Προέδρου «ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ».

Εμείς με λιγότερο φιλόδοξους τίτλους θα το ονομάζαμε απολογισμό της πρώτης εξόρμησης – ταξιδίου, που εμπεριείχε και το αμερικανικό όνειρο στην εποχή της Προεδρίας Ομπάμα.

Όμως όπως και αν το ονομάσουμε πρέπει να παραδεχθούμε ότι είχε ευφάνταστα στοιχεία και φιλόδοξες εικόνες για το τι θα’ θελε ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος  να είναι τα πρώτα βήματά του.

Το πρώτο βήμα του Μπάρακ Ομπάμα στην Ευρώπη κατά την πρώτη επίσκεψή του σ’ αυτήν, υπήρξε η Σύνοδος των G20 στο EXCEL του Λονδίνου, όπου υποσχέθηκαν ότι ΜΑΖΙ ΟΛΟΙ οι πλουσιότεροι Ηγέτες της Υφηλίου θα επιχειρήσουν να «τιθασεύσουν» την Παγκόσμια Χρηματικο-Πιστωτική Κρίση, που μαστίζει την Υφήλιο.

Πολλοί αμφιβάλλουν αν μόνο αυτή μπορεί να «θεραπεύσει» την Κρίση. Όμως ο Μπάρακ Ομπάμα, όπως ο ίδιος λέει  «με οποιοδήποτε μέτρο και αν μετρήσει τη Σύνοδο στο Λονδίνο την θεωρεί  ΙΣΤΟΡΙΚΗ». Το μέλλον θα δείξει αν και πόσο έχει δίκιο, σε πείσμα των πολλών αμφισβητήσεων, που μπορεί να επισύρει παρόμοιος ισχυρισμός ότι  θα επιτευχθεί σύντομα τελικά η ανάκαμψη από την Κρίση.

Όμως τα αμέσως επόμενα βήματά του – το δεύτερο για τον εορτασμό των εξήντα χρόνων του ΝΑΤΟ και της εισόδου της Κροατίας και της Αλβανίας σ’ αυτό στο Στρασβούργο – και το τρίτο στην Πράγα για τις σχέσεις ΗΠΑ – Ε.Ε. και τη διακήρυξη του αντιπυρηνικού ονείρου του στην εποχή μας – την κατάργηση των πυρηνικών – αλλά εξίσου και οι επόμενες δύο ημέρες του – στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη, τα δυο επόμενα βήματα – για την «χάλκευση» ισχυρού Αμερικανο-Τουρκικού δεσμού στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας, μέσα από τον οποίο θα «δαμάσει» το Ισλάμ,  έδωσαν την ολοκληρωμένη εικόνα των στόχων, που φιλοδοξεί να πετύχει σε ολόκληρη την πρώτη περίοδο της Προεδρίας του, πριν τη «στροφή» του στην ΑΣΙΑ.

Οι επτά ημέρες του πρώτου ταξιδίου του Ομπάμα από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη και οι ενδιάμεσοι σταθμοί, που πιο πάνω  σημειώσαμε, δίνουν το «σκίτσο» των αμερικανικών φιλοδοξιών του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, που με το πρώτο ταξίδι του στην Ευρώπη επιδιώκει να πετύχει για τις αντίστοιχες περιοχές της Υφηλίου.

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

α. G20: Επίθεση στην Κρίση με 9 αποφάσεις

Το πρώτο βήμα του Μπάρακ Ομπάμα στο Λονδίνο αφορούσε την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση. Με αυτό όλοι μαζί επιχείρησαν να σταματήσουν την ατέλειωτη πτώση των Αγορών.

Με το φιλόδοξο τίτλο «Μία καινούρια Παγκόσμια Τάξη» τιτλοφόρησαν το κοινό ανακοινωθέν οι Ηγέτες που συμμετείχαν στη Σύνοδο Κορυφής της G20 και φιλοδοξούν με 1.100 δισεκατομμύρια δολάρια να βάλουν φρένο στην πτώση της Παγκόσμιας Οικονομίας και να την επαναφέρουν σε τροχιά ανάπτυξης το αργότερο το 2010.

Στην πραγματικότητα, όμως, επρόκειτο για μία Σύνοδο η οποία κατέληξε σε πολλούς συμβιβασμούς, αφού πολλές ήταν και οι αντιθέσεις κυρίως ανάμεσα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.

Τις αποφάσεις που τελικά πήραν οι 20 Αρχηγοί Κρατών ανακοίνωσε μετά το τέλος της Συνόδου ο Βρετανός Πρωθυπουργός και οικοδεσπότης Γκόρντον Μπράουν κάτω από το άστρο του κυρίαρχου star της Συνόδου, του Μπάρακ Ομπάμα.

gordon

Τα κυριότερα σημεία είναι:

*Τα κεφάλαια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θα αυξηθούν κατά 500 δις. δολάρια και θα φτάσουν στα 750 δις. δολάρια.

*Θα προστεθούν άλλα 250 δις. δολάρια από την έκδοση ειδικών δικαιωμάτων ανάληψης (DRS) ύψους 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

*Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείου θα πουλήσει ένα μέρος των αποθεμάτων σε χρυσό για να βοηθήσει τις πιο φτωχές χώρες που επλήγησαν από την κρίση.

*Οι επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας δεν θα ορίζονται πλέον από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους.

*Θα διατεθούν άλλα 250 δις. δολάρια για την ενίσχυση του εμπορίου.

*Θα ενισχυθούν με 100 δις. δολάρια οι αναπτυξιακές τράπεζες όπως η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης και η Αφρικανική.

*Αποφασίστηκε να δημοσιευτεί η λίστα του ΟΟΣΑ με τους φορολογικούς παραδείσους, να ληφθούν μέτρα εναντίον εκείνων που δεν συνεργάζονται, ενώ στο ανακοινωθέν γίνεται λόγος για το τέλος της εποχής του τραπεζικού απορρήτου.

*Θα ενισχυθεί ο έλεγχος των οίκων αξιολόγησης επιχειρήσεων και χωρών, καθώς και των hedge funds, ενώ θα ισχύσουν νέοι κανόνες για τις αμοιβές και τα μπόνους των Golden Boys σε παγκόσμιο επίπεδο ώστε να αποτραπεί η ανάληψη υπερβολικού ρίσκου.

*Δεν θα επιτραπεί η υιοθέτηση μέτρων Προστατευτισμού τουλάχιστον ως το τέλος του 2010.

Στο τέλος της Συνόδου ο Γκόρντον Μπράουν έκανε λόγο «για μία νέα Παγκόσμια Τάξη που θα ανατείλει μέσα από την Κρίση», η ‘Ανγκελα Μέρκελ είπε πως πρόκειται για «ένα ιστορικό συμβιβασμό» και ο Νικολά Σαρκοζί υποστήριξε ότι «πήγε πιο πέρα από εκεί που μπορούσαμε να φανταστούμε».

β. Το ΝΑΤΟ μετά τα εξήντα χρόνια του και η πορεία του προς το ΜΕΛΛΟΝ

08780_0904030757

Το δεύτερο βήμα του Αμερικανού Προέδρου αφορούσε στον Εορτασμό των εξήντα χρόνων του ΝΑΤΟ και στην ταυτόχρονη διεύρυνσή του με δύο νέους Βαλκάνιους Εταίρους (Κροατία, Αλβανία), μαζί με την προοπτική ένταξης και άλλων από την ίδια περιοχή, που επιβεβαιώνουν τη θέληση των Νατοϊκών Συμμάχων – σε πείσμα των πολλών συζητήσεων που γίνονται στην Ευρώπη και την Ρωσία για μια νέα Συνθήκη Ασφάλειας, που θα περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή από το Βανκούβερ στο Βλαδιβοστόκ – όχι μόνο να παραμείνει η Συμμαχία «ζωντανή», αλλά και να διευρυνθεί περαιτέρω, δημιουργώντας δεσμούς ακόμη και με τη Ρωσία.

Έτσι το δεύτερο αυτό βήμα διαψεύδει πανηγυρικά όλους όσους ανέμεναν το ΝΑΤΟ να έχει την τύχη του «Συμφώνου της Βαρσοβίας» – και τη θέση του να πάρει μια νέα Συνθήκη Ασφάλειας της ευρύτερης περιοχής – απέναντι στο οποίο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε, επιβεβαιώνοντας άλλη μια φορά το «ΟΥΑΙ τοις ΗΤΤΗΜΕΝΟΙΣ».

γ. Σχέσεις ΗΠΑ – Ε.Ε.

Ο Ευρω – Ατλαντικός Πολιτικο – Οικονομικός Δεσμός και η «επιδιόρθωσή του» στην Πολιτικο – Οικονομική διάστασή του, αποτέλεσε το τρίτο βήμα του Μπάρακ Ομπάμα στην Πράγα της Ευρώπης, μόνο που κατά τη διάρκεια της προσπάθειας για να το διανύσει, «σκόνταψε» στην αναπτυσσόμενη σταδιακά  Ευρωπαϊκή θέληση να κλείσει την πόρτα της Τουρκίας στην Ευρώπη.

Με εξαίρεση το τελευταίο σημείο ο Ευρω –  Ατλαντικός Δεσμός, που κατά τη διάρκεια της Διοίκησης Μπους, είχε σε ορισμένους τομείς π.χ. Ενέργεια, διαταραχθεί και διαρραγεί μετά από συντονισμένες προσπάθειες και από τα δύο μέρη (Γαλλο – Γερμανική έναντι Αγγλο – Αμερικανικής πλευράς), καταβλήθηκε προσπάθεια να επιδιορθωθεί και αποκατασταθεί.

Το μέλλον θα δείξει πόσο επιτυχημένο μπορεί να θεωρηθεί το τρίτο αυτό βήμα, που έγινε στην Πράγα σε ότι αφορά την Οικονομική και Εμπορική πλευρά του. Όμως όσον αφορά την Τουρκία και την είσοδό της ή μη στην Ευρώπη έχει ήδη κριθεί. Η Τουρκία τελικά δεν θα περάσει στην Ευρώπη.

δ. Το Αντι – Πυρηνικό Μέλλον του Κόσμου

Το προτελευταίο βήμα του Ομπάμα στην Ευρώπη ήταν στην Πράγα.

Εκεί διακήρυξε σε υψηλούς τόνους το όνειρο του για κατάργηση των πυρηνικών, στο όνομα του γεγονότος πως οι Αμερικανοί αισθάνονται τύψεις – αλήθεια ή ψέματα είναι άλλη ιστορία –  γιατί είναι οι μόνοι που μεταχειρίστηκαν την πολεμική πυρηνική ενέργεια στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με αυτό τον τρόπο έδειξε καθαρά πως ένα κομμάτι των στόχων του είναι ο Πυρηνικός Αφοπλισμός – χωρίς αμφιβολία των μικρότερων και  ανίσχυρων – και η  δημιουργία ενός Κόσμου χωρίς Πυρηνικά. Ασφαλώς μακριά από τους μεγάλους και ισχυρούς.

Το αν αυτό θα αποτελέσει την αληθινή θέληση και εφαρμογή της Πολιτικής των ΗΠΑ ή όχι είναι μια άλλη ιστορία.

ε. Η Τουρκία στην Ευρώπη?

Σε πείσμα της «Συνθήκης του Ελσίνκι» η Τουρκία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα περάσει στην Ευρώπη. Ότι παλαιότερα έγινε μετά από πίεση των ΗΠΑ στις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις ήδη «αναθεωρείται», προκειμένου να «μεταμορφωθεί» η παραμονή της Τουρκίας στον «προθάλαμο» της Ευρώπης σε «ειδική σχέση» μ’ αυτήν.

Μ’ άλλα λόγια τα πράγματα δεν είναι το ίδιο –  όπως στα γενικά Οικονομικά – στην υπόθεση της Τουρκίας.

Οι ΗΠΑ αδιαφορώντας στο βάθος για την τύχη της Ευρώπης και ενδιαφερόμενες μόνο για την εξωτερική όψη του Ευρω – Ατλαντικού Δεσμού έχουν ριχθεί μονές – διπλές για να περάσουν την Τουρκία στην Ευρώπη, χωρίς να επιδεικνύουν ενδιαφέρον για το τι είδους Ευρώπη θα προκύψει.

Ακριβώς για αυτό η διαφορά ανάμεσα στη θέση « Η Τουρκία μέσα στην Ευρώπη» που θέλουν οι ΗΠΑ με τη θέση «Η Τουρκία σε ‘ειδική σχέση’ με την Ευρώπη», που θέλουν οι συντριπτικά πολλοί Ευρωπαίοι και τα περισσότερα Ευρωπαϊκά Κράτη, αποτελεί ήδη και θα αποτελεί πολύ περισσότερο στο μέλλον μεγάλη και κρίσιμη διαφωνία ανάμεσα στους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους.

Ίσως λοιπόν σ’ αυτό το σημείο το μέλλον επιφυλάσσει μια από τις οδυνηρές εκπλήξεις στα σχέδια ΟΜΠΑΜΑ και τον σχεδιασμό για πλήρη και ολοκληρωτική εξάρτηση της Ε.Ε. από τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι η εμμονή τους στην είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη θα «αποτύχει».

Όμως το πρώτο ταξίδι του Ομπάμα στην Ευρώπη έκλεισε με τα τελευταία βήματα του Αμερικανού Προέδρου στην Τουρκία.

Οι δυο τελευταίες ημέρες στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη – από την οποία πέταξε στη Βαγδάτη και ξανα-υποσχέθηκε αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΙΡΑΚ μέχρι το 2011 –   που σκοπό είχαν να κερδίσουν την Τουρκία για τις ΗΠΑ στην προσπάθεια, που θα καταβάλουν να ηρεμήσουν και να καθυποτάξουν το ΙΣΛΑΜ στους Αμερικανικούς σχεδιασμούς, επέβαλαν την απεγνωσμένη προσπάθεια του Ομπάμα να πείσει και να επιστρατεύσει τους Τούρκους στα νέα Αμερικανικά σχέδια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Νοτιο – Ανατολικής Ασίας.

ceb9cf81ceb1ceba-cebfcebccf80ceaccebcceb11

Όμως προκειμένου αυτό να γίνει κατορθωτό, απαραίτητος όρος είναι να κερδηθεί η Τουρκία από την Αμερική και αυτό ρίχνει  την Αμερική στα αναπόφευκτα παζάρια που η Αμερικάνοι και Τούρκοι πρέπει να κάνουν για ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΙΡΑΚ, ΙΡΑΝ και ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ για να φτάσουν σε συμμαχική και συμπληρωματική  δράση με αμοιβαίο όφελος.

Έτσι οι Τουρκικές ημέρες του Ομπάμα ήταν γεμάτες με πολλές αγάπες και παράτες με  Ερντογάν και Κεμάλ, μέχρι να δώσουν συμφωνίες και συμμαχίες στην νέα Αμερικανο-Τουρκική σχέση ΕΡΩΤΟΣ και ΜΙΣΟΥΣ.

Δημοψήφισμα – μέχρι 30 Απριλίου 2009

Προηγούμενη ανάρτηση…

H OIKOYMENIKH OIKONOMIKH KΡΙΣΗ

ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ G20 ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

Ενημέρωση Παρασκευή πρωϊ 3ης Απριλίου 2009

g20washington

Δηλώσεις ΟΜΠΑΜΑ σε βίντεο

Φωτογραφίες από τη Συνάντηση των G20

Χωρίς καμιά αμφιβολία οι δυο μέρες (1η – 2η Απριλίου 2009) της συνάντησης των Ηγετών των G20 πλουσιοτέρων Κρατών της Υφηλίου στο EXCEL του Λονδίνου «έγραψαν ιστορία».

Όχι βέβαια τόσο γιατί ο Μπαράκ Ομπάμα ονόμασε την συνάντηση των G20 στο Λονδίνο «Ιστορική», όσο γιατί για παρόμοια αιτία δεν είχε ποτέ στο παρελθόν προηγηθεί παρόμοια σύναξη και γιατί διαφάνηκε η θέληση όλων τους να συνεχίσουν «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ» τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση της Κρίσης.

Οι Ηγέτες των 20 πλουσιοτέρων Κρατών του Πλανήτη συναντήθηκαν την 1η Απριλίου στο Λονδίνο και προσήλθαν στη συνάντηση της επομένης 2 Απριλίου 2009 χωρίς καμία βεβαιότητα για τελική συμφωνία κάτω από προοπτικές που δεν ενέπνεαν καμία αισιοδοξία, γιατί είχε ήδη διαφανεί από όσα είχαν προηγηθεί ότι την επομένη θα προσέρχονταν στη συνάντηση με σημαντικά διαφορετικές απόψεις.

Οι μεγαλύτερες δυνάμεις είχαν σχηματοποιηθεί μέχρι τότε σε τρεις τουλάχιστον τάσεις:

Α) Τους  Αγγλοσάξονες (ΗΠΑ – Αγγλία),

Β) Τους  Κεντρο – Ευρωπαίους (Γερμανία – Γαλλία),

Γ) Τις χώρες BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα), πλην ίσως της

Λατινοαμερικανικής Βραζιλίας και σε κάποιο βαθμό της Ινδίας.

Οι πρώτες τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ της απεριορίστου ρευστότητας με κρατικά χρήματα προς τις Τράπεζες (όχι όμως αναγκαία στη φιλοσοφία του NEW DEAL ), οι δεύτερες υπέρ της σταθερότητας με περιορισμένη ρευστότητα και ελεγχόμενο πληθωρισμό και αυστηρή εποπτεία, ενώ οι τρίτες επιδιώκουν θεσμικές μετατροπές στο γενικότερο χρηματοπιστωτικό πλαίσιο ιδιαίτερα εκείνες, που θα εξέφραζαν παράλληλα με τις μεταρρυθμίσεις και την αναβάθμιση της δικής τους θέσεως, για αυτό χτυπούν άμεσα ή έμμεσα το δολάριο και υποστηρίζουν τον συνυπολογισμό των εθνικών νομισμάτων τους  στο «καλάθι» της Χρηματικο – Πιστωτικής μονάδας του αποθεματικού υπολογισμού, π.χ. του Ρουβλίου, του Γουάν, της Ρουπίας, του Χρυσού κλπ., προκειμένου να προκύψει το ενιαίο νόμισμα του μέλλοντος στη λογική του τύπου SDR/1993 των «τραβηχτικών» δικαιωμάτων των κρατών μελών του ΔΝΤ.

Με αυτά τα δεδομένα ήταν ζήτημα αν το κοινό ανακοινωθέν θα έμενε μόνο σε αοριστολογίες και δεν θα περιλάμβανε συγκεκριμένα μέτρα ή θα αναφερόταν και σε κάτι, οτιδήποτε συγκεκριμένο.

Κατηγορούμενο σε αυτή τη συνάντηση ήταν το μοντέλο του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, που έχει επιβάλλει ο Αγγλοσαξονικός Άξονας μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις στο όνομα της Ελεύθερης Αγοράς κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Ενώ γιγαντώθηκε και εισέδυσε παντού μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ.

Όμως η Χρηματικο-πιστωτική Κρίση συνεπεία της οποίας κατέρρευσε η Παγκόσμια Αγορά, εξανάγκασε τους πάντες να αναζητήσουν Οικουμενική «θεραπεία», προκειμένου να μη μεγαλώσει  το κακό και να αποτραπεί στο μέλλον κάθε παρόμοιο φαινόμενο με αποκλεισμό ρυθμίσεων, όπως εκείνου του τύπου του δόγματος «περί αυτο-ρυθμίσεως των αγορών χωρίς καμία παρέμβαση και κανένα έλεγχο του Κράτους».

Παρά τα πιο πάνω και ενώ όλες οι Αντιπροσωπείες βρισκόντουσαν ήδη στο «κατώφλι» της  εισόδου στο EXCEL, οι διαφωνίες ανάμεσα στα διάφορα μέλη δεν είχαν εξαφανιστεί.

Έτσι η συμφωνία όλων πάνω στις ρυθμίσεις και τα μέτρα, που πρέπει να υπάρξουν δεν είχε εξασφαλιστεί και δεν μπορούσε να γνωρίζει κανείς με βεβαιότητα που θα κατέληγε η Σύνοδος με τη λήξη της το βράδυ της Πέμπτης 2 Απριλίου 2009.

Ίσως για αυτό το ανακοινωθέν, που εκδόθηκε και οι συμφωνίες που είχαν επέλθει στα «παρασκήνια», χαιρετίστηκε με ανακούφιση και ενθουσιασμό  από όσους εκ των G20 μίλησαν – χωρίς αναφορές από οποιονδήποτε σε άλλες απόψεις, αποφάσεις ή προτάσεις – και  προσέδωσε στη Σύνοδο το χαρακτηρισμό της «ιστορικής», μονολότι το σύνολο σχεδόν των αποφάσεων  εκτελεστικού χαρακτήρα δεν προχωρά βαθιά στα προβλήματα που γέννησαν την Κρίση.

Μετά τη λήξη των εργασιών της Συνόδου ο Πρόεδρος Ομπάμα (που αποτελούσε μαζί με τον κο Μπράουν τον ένα πόλο της Συνόδου) στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τη λήξη της Συνόδου στο EXCEL του Λονδίνου, είπε επί λέξει «οποιοδήποτε και αν είναι το μέτρο που θα μετρήσετε αυτή τη Σύνοδο, η συνάντηση των G20 στο Λονδίνο είναι ιστορική». Ενώ η Γερμανίδα Καγκελάριος κα Μέρκελ (που αποτελούσε μαζί με τον κο Σαρκοζί τον έταιρο πόλο της Συνόδου) σχολίασε τα αποτελέσματα της Συνόδου λέγοντας «ότι υπήρξαν ένας εξαίρετος συμβιβασμός σε μια πελώρια Κρίση». Και ολόκληρη η Σύνοδος των G20 φαίνεται πως υπογράφει αυτό το οποίο όλοι μαζί έδειχναν να πιστεύουν ότι : όλοι μαζί μπορούμε να συντομεύσουμε την Κρίση.

Εγώ προσωπικά εκτιμώ και πιστεύω ότι επειδή κανένας δεν γνωρίζει το βάθος και πλάτος της Κρίσης και επειδή υπάρχουν πολλές σε πλάτος και βάθος θεωρίες και αντίστοιχες διαφωνίες, όλοι συμφώνησαν να κρύψουν τα παρόμοια προβλήματα και τον προβληματισμό τους «κάτω από το χαλί», αγοράζοντας χρόνο και σοφία, για να καταλήξουν μια άλλη στιγμή. Ίσως μέσα στο 2009 ή αργότερα σε μονιμότερες και αποφασιστικότερες αποφάσεις.

Μέχρι τότε και για την ανάγκη άμεσης εξυπηρέτησης των πραγμάτων και των Δημοσίων Σχέσεων των G20, εξήγγειλαν κάποια μέτρα σαν και αυτά, που περιέχονται στο κοινό ανακοινωθέν και στις αποφάσεις των G20 του Λονδίνου.

Να τι επί λέξει λένε οι πρώτες ανταποκρίσεις από το Λονδίνο (Το ΒΗΜΑon line  Παρασκευή 3 Απριλίου 2009  [ 06:36 ]):

Σε συμφωνία για τη λήψη μέτρων ύψους 1,1 τρισεκατομμυρίων δολαρίων (820 δισ. ευρώ) με στόχο την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης κατέληξαν οι ηγέτες των 20 μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου. Πρόκειται για το πιο δαπανηρό πρόγραμμα τόνωσης της οικονομίας στην παγκόσμια ιστορία.

Με την επιτευχθείσα συμφωνία οι πόροι που διατίθενται για τους σκοπούς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ενισχύονται κατά 500 δισ. δολάρια, τριπλασιάζοντας τα κεφάλαια που μπορούν να διατεθούν στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την παγκόσμια κρίση και τα οποία ανέρχονται πλέον στα 750 δισ. δολάρια.

Επιπλέον, με απόφαση της G20 δεσμεύονται περίπου 250 δισ. δολάρια για την ενίσχυση του παγκόσμιου εμπορίου.

Θα υπάρξουν επίσης κυρώσεις κατά των λεγόμενων φορολογικών παραδείσων και μέτρα υπέρ της διαφάνειας με την επιβολή αυστηρότερων κανονισμών για τον παγκόσμιο δημοσιονομικό έλεγχο.

Ο οικοδεσπότης της Συνόδου Κορυφής του Λονδίνου, πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν είπε ότι δεν υπάρχει «γρήγορη λύση» για την παγκόσμια οικονομία, αλλά επετεύχθη μια δέσμευση για να γίνει ό,τι είναι αναγκαίο.

«Πρόκειται για την ημέρα που κόσμος ενώθηκε για να καταπολεμήσει την παγκόσμια ύφεση, όχι με λόγια, αλλά με ένα σχέδιο για την παγκόσμια ανάκαμψη και για τη μεταρρύθμιση και με ένα σαφές χρονοδιάγραμμα» είπε ο κ. Μπράουν.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα δήλωσε ότι η Σύνοδος Κορυφής του Λονδίνου μπορεί να αποτελέσει το «σημείο καμπής» για την οικονομική ανάκαμψη, αλλά και την επίτευξη προόδου στην προσπάθεια μεταρρύθμισης «ενός αποτυχημένου ρυθμιστικού συστήματος».

Ο ίδιος χαρακτήρισε τη Σύνοδο ιστορική. «Ήταν ιστορική, λόγω του εύρους και του μεγέθους των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, αλλά και εξ αιτίας του χρόνου και του μεγέθους της ανταπόκρισής μας».

Το BBC επικαλείται πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η G20 ανανέωσε το «ραντεβού» της για τον προσεχή Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να εξεταστεί η πρόοδος των προσπαθειών και η πορεία της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης μέχρι τότε, ώστε να ληφθούν νέες αποφάσεις εάν αυτό επιβάλλεται.

Τι προβλέπει το σχέδιο εν συντομία

•    Οι πόροι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) θα αυξηθούν σε δύο φάσεις κατά 500 δισεκατομμύρια δολάρια.

•    Υιοθετούνται νέοι κανόνες για την καταβολή μερισμάτων και μπόνους στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Και όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γκόρντον Μπράουν, «στο εξής δεν θα αμείβονται οι αποτυχημένοι».

•    Θα υπάρξει ρύθμιση που θα διέπει την λειτουργία των κεφαλαίων υψηλού κινδύνου.

•    Οι «φορολογικοί παράδεισοι» που δεν θα συνεργάζονται στο μέλλον με τις Αρχές των άλλων χωρών θα καταγράφονται σε «μαύρη λίστα» και θα υφίστανται κυρώσεις.

•    Ανοίγει ο δρόμος για κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου.

•    Παρέχονται στις αναπτυσσόμενες χώρες περισσότερα δικαιώματα συναπόφασης όσον αφορά στη διαμόρφωση της παγκόσμιας οικονομικής πολιτικής.

•    Συγκροτείται ένα Συμβούλιο για την Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα με ενισχυμένες εξουσίες.

•    Θα επιβληθούν διεθνή λογιστικά πρότυπα.

•    Θα τεθούν σε εφαρμογή ρυθμιστικοί κανονισμοί για τη λειτουργία των οίκων αξιολόγησης, ώστε να αποφεύγεται η σύγκρουση συμφερόντων.

•    Από κοινού αντιμετώπιση των «τοξικών» τραπεζικών προϊόντων

•    Παρέχονται από το ΔΝΤ 250 δισ. δολάρια τα επόμενα δύο χρόνια για να δοθεί ώθηση στο παγκόσμιο εμπόριο. Ζητείται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές να παρέχουν κάθε διευκόλυνση και ευελιξία για ενίσχυση της ρευστότητας και ενίσχυση του εμπορίου.

•    Παρέχονται στις πιο φτωχές χώρες 6 δισ. δολάρια μέσω της συμφωνηθείσης από το ΔΝΤ πώλησης χρυσού.

•    Η G20 στηρίζει τη χορήγηση επιπλέον πιστώσεων ύψους 100 δισ. δολαρίων προς τις φτωχότερες χώρες μέσω των διεθνών αναπτυξιακών πιστωτικών ιδρυμάτων.

•    Η G20 περιορίστηκε στο να απευθύνει έκκληση για την αποφυγή του προστατευτισμού.

•    Η G20 θα καταγγέλλει στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου κάθε ενέργεια που θα παρακωλύει τη παγκόσμια ροή κεφαλαίων

•    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου θα παρακολουθεί και θα καταγράφει σε τριμηνιαίες εκθέσεις την πορεία των μέτρων που λαμβάνονται.

Όμως  όπως είναι αυτονόητο οι πιο πάνω διευθετήσεις βρίσκονται πολύ μακριά από το να αποτελούν μέτρα για την μεγαλύτερη Οικουμενική Οικονομική Κρίση των τελευταίων 60 ετών.

Προσωπικά θα μίλαγα για  το «πρώτο βήμα» σε μια μεγάλη πορεία, που κανείς δεν γνωρίζει τι θα θεραπεύσει και πόσο θα κρατήσει. Το ανακοινωθέν αφήνει να εννοηθεί ότι τη σταδιακή ανάκαμψη της Παγκόσμιας Οικονομίας την τοποθετεί μετά το 2010, όταν και θέλει να ελπίζει ότι η Οικουμενική Οικονομική Ανάπτυξη θα υπερβαίνει το +2%. Όμως και αυτό αποτελεί ελπίδα και όχι βεβαιότητα.

Θέλω πάντως να προσθέσω ότι δεν θα μπορέσει κανείς να μιλήσει με κατηγορηματικότητα για επιτυχία των Οικουμενικών Οικονομικών προσπαθειών αν δεν εξασφαλιστεί συμφωνία σε ένα άλλο Οικουμενικό Χρηματικο-Πιστωτικό Σύστημα, που δεν θα γεννά «ΚΡΙΣΕΙΣ» και δεν θα είναι της κατηγορίας της ΚΑΖΙΝΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.

Θέλω ταυτόχρονα να υπογραμμίσω ότι ή μη ενασχόληση με την πρόταση της Κίνας για ένα μόνο νόμισμα δεν με αιφνιδίασε καθόλου αν και ανήκω σε αυτούς, που πιστεύουν ότι μια από τις προτάσεις για τις δομικές αλλαγές του Συστήματος  ίσως θα είναι και αυτή για το ενιαίο νόμισμα, που θα αντικαταστήσει το δολάριο, γιατί οι συνεχιζόμενες συζητήσεις και συναντήσεις των G20 – ήδη έχει προαναγγελθεί η επόμενη για το τέλος του 2009 – δίνουν την άνεση σε όλους να ανταλλάξουν απόψεις σε βάθος για το που θέλουν να καταλήξουν.

Έτσι συμπερασματικά θα κατέληγα ότι η G20 του Λονδίνου, που αποτελεί το πρώτο βήμα των Ηγεσιών των πλουσιοτέρων Κρατών και Οικονομιών της Υφηλίου, ξεκινά το ΔΙΑΛΟΓΟ των ΗΓΕΣΙΩΝ της ΥΦΗΛΙΟΥ για το πρόβλημα που την απασχολεί και για τις πιθανές και ενδεχόμενες απαντήσεις, που τώρα ή αργότερα θα αποφασιστεί από Αυτούς να δοθούν σε Αυτό.

——————————————————————————————————————

Προηγούμενη ανάρτηση….

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΩΝ G20 ΤΗΣ 2/4/2009 ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

g20

Ενώ φτάνουμε κατά την 25η του Μάρτη στο κατώφλι των προετοιμασιών για την Σύνοδο των G20 στο Λονδίνο, λίγες μέρες πριν από αυτήν, κάποιοι από τους πρωταγωνιστές της πιο πάνω σημαντικής μέρας, θέλησαν να δώσουν τις τελευταίες «θέσεις» ή  αποφάσεις τους, – για λόγους τόσο ουσίας, όσο και επικοινωνιακούς – προκειμένου να στείλουν τα κατάλληλα μηνύματα σε αυτούς που θα πάρουν τις αποφάσεις για τη Χρηματοπιστωτική Κρίση, που μαστίζει την Οικουμένη.

Να τί είπαν και έκαναν

Α) ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα και

Β) ο επικεφαλής του Δ.Ν.Τ, Ντομινίκ Στρος- Καν.

cebccf80ceaccf81ceb1ceba-cebfcebccf80ceaccebcceb11

Α) Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα σε ένα τελευταίο προ – μήνυμά του είπε: «Ζούμε σε μια περίοδο παγκόσμιων οικονομικών προκλήσεων, οι οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από μεμονωμένα μέτρα, ή τις αυτόνομες προσπάθειες κάθε έθνους. Τώρα οι ηγέτες της G20 έχουν την ευθύνη να αναλάβουν τολμηρή, συντονισμένη και ολοκληρωμένη δράση, η οποία όχι μόνο θα πυροδοτήσει την ανάκαμψη, αλλά θα οδηγήσει στην αρχή μιας νέας εποχής οικονομικής συνεργασίας, που θα εμποδίσει να ξανασυμβεί μια κρίση παρόμοια με τη σημερινή.»……….. «Για πρώτη φορά σε μια γενιά η παγκόσμια οικονομία συστέλλεται και το εμπόριο συρρικνώνεται. Τρισεκατομμύρια δολάρια έχουν χαθεί, οι τράπεζες έχουν διακόψει το δανεισμό και δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι θα χάσουν την εργασία τους σε όλο τον κόσμο. Η ευημερία κάθε έθνους κινδυνεύει μαζί με τη σταθερότητα των Κυβερνήσεων και την επιβίωση ανθρώπων στις πιο ευαίσθητες περιοχές του κόσμου.»……….. «Έχουμε πλέον κατανοήσει σε βάθος ότι η επιτυχία της Αμερικανικής Οικονομίας είναι στενά συνδεδεμένη με την Παγκόσμια Οικονομία, δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή μεταξύ της δράσης που θα αποκαταστήσει την ανάπτυξη μέσα στα σύνορά μας και της δράσης που την υποστηρίζει μέσα από αυτά.»……….. «Και αν συνεχίσουμε να επιτρέπουμε σε οικονομικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο να λειτουργούν απερίσκεπτα και με ανευθυνότητα θα παραμείνουμε παγιδευμένοι σε ένα κύκλο με «φούσκες» που δημιουργούνται και «σκάνε». Για αυτό και η Σύνοδος στο Λονδίνο συνδέεται απευθείας με την ανάπτυξη στο εσωτερικό μας.»

ceb5ceb9cebacf8ccebdceb1-049

Και συνέχισε για να καταλήξει λίγο αργότερα: «Το μήνυμά μου είναι ξεκάθαρο.

Πρώτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να αναλάβουν ηγετικό ρόλο και καλούμε όλους μας τους εταίρους να συνεργαστούν μαζί μας, έχοντας την αίσθηση κατεπείγοντος και έναν κοινό σκοπό. Έχει γίνει αρκετή δουλειά αλλά απαιτείται και άλλη. Η ηγεσία μας βασίζεται σε μια απλή αρχή: Θα δράσουμε με τόλμη για την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας και θα μεταρρυθμίσουμε τη ρυθμιστική δομή, και αυτές οι πράξεις θα ενισχυθούν από συμπληρωματική δράση στο εξωτερικό. Μέσω του παραδείγματός μας οι ΗΠΑ και οι άλλοι μπορούν να προωθήσουν μια παγκόσμια ανάκαμψη και να οικοδομήσουν εμπιστοσύνη σε όλο τον κόσμο, και εάν η Σύνοδος στο Λονδίνο βοηθήσει στην κινητοποίηση της συνολικής δράσης, μπορούμε να διασφαλίσουμε ασφαλή ανάκαμψη και να εμποδίσουμε μελλοντικές κρίσεις.»…………

«Δεύτερον, θα πρέπει να αποκαταστήσουμε τη ρευστότητα πάνω στην οποία βασίζονται οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές. Στο εσωτερικό εργαζόμαστε πυρετωδώς για τη σταθεροποίηση του οικονομικού μας συστήματος.»…….

«Τρίτον, έχουμε μια οικονομική, ηθική, αλλά και για λόγους ασφάλειας υποχρέωση, να τείνουμε μια χείρα βοηθείας σε χώρες και λαούς οι οποίοι αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο.»…..

«Και ενώ αυτές οι ενέργειες μπορούν να βοηθήσουν να βγούμε από την κρίση, δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με μια επιστροφή στο προηγούμενο στάτους κβο. Πρέπει να θέσουμε ένα τέλος στην επικίνδυνη κερδοσκοπία και τις δαπάνες πέρα από τις οικονομικές μας δυνατότητες.»

Και κατέληξε: «Γνωρίζω πως η Αμερική φέρει το δικό της μερίδιο ευθύνης για το χάος που όλοι αντιμετωπίζουμε. Αλλά γνωρίζω επίσης ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε ανάμεσα σε έναν αυστηρό καπιταλισμό και μια καταπιεστική, ελεγχόμενη από την κυβέρνηση οικονομία. Αυτή είναι μια λανθασμένη επιλογή, που δε θα εξυπηρετήσει ούτε τον λαό μας ούτε κανέναν άλλο λαό. αυτή η G20 μας παρέχει ένα βήμα για μια νέου είδους οικονομική συνεργασία.

Τώρα είναι η ώρα να δουλέψουμε από κοινού, για να αποκαταστήσουμε τη συνεχή ανάπτυξη, η οποία μπορεί μόνο να προέλθει από τις ανοιχτές και σταθερές αγορές που τιθασεύουν την καινοτομία, στηρίζουν την επιχειρηματικότητα και προωθούν τις ευκαιρίες.

Οι χώρες του κόσμου η μία στην άλλη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να μετέχουν σε μια παγκόσμια προσπάθεια για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αειφόρου ανάπτυξης. Μαζί μπορούμε να διδαχθούμε από αυτή την κρίση και να διαμορφώσουμε συνθήκες διαρκούς και ασφαλούς ευημερίας για τον 21ο αιώνα.»

m24-194538strosskan

Β) Ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος- Καν, δήλωσε κατά τη συνάντηση που είχε με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας: « Ειλικρινά η κατάσταση είναι τρομερή» και πιο κάτω συνέχισε: «Όλα αυτά θα επηρεάζουν δραματικά την ανεργία και πέραν της ανεργίας για ορισμένες χώρες θα αποτελέσουν τη ρίζα κοινωνικής αναταραχής, κάποιας απειλής για τη δημοκρατία και σε ορισμένες περιπτώσεις η κατάληξη μπορεί να είναι ο πόλεμος.»

Βέβαια αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από τα πιο πάνω μηνύματα οι ΗΠΑ προκειμένου να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα πήραν μια σειρά αποφάσεις, η μεγαλύτερη των οποίων ήταν πως αποφάσισαν να ρίξουν 1 τρις δολάρια για την αγορά και άλλων τοξικών αποβλήτων – πράξεις που οι αριστεροί διανοούμενοι τύπου Πωλ Κρούγκμαν και Στίγκλιτζ επέκριναν «σαν ανήκουσες στη σχολή Paulson» – από εκείνα που δηλητηρίαζαν τα χρηματιστηριακά προϊόντα με την ελπίδα, ότι με αυτόν τον τρόπο οι αγορές θα ενθαρρυνόντουσαν και θα ανέκαμπταν- πράγμα που προς στιγμή πέτυχαν με μια άνοδο 7 % στη Wall Street – και έτσι θα στήριζαν τις προεδρικές εξαγγελίες και εκκλήσεις.

Και ενώ συνεχίζονται τα μηνύματα από προσωπικότητες, κράτη και οργανισμούς και θα συνεχίζονται μέχρι το τέλος της διάσκεψης, να πέφτουν στο «τραπέζι» των συζητήσεων, παρατηρητές και σχολιαστές στην προσπάθειά τους να συνοψίσουν τα συμπεράσματα των πολλών διαλόγων και λοιπών διεργασιών, που σε όλο το προηγούμενο διάστημα έχουν λάβει χώρα έλεγαν τα εξής:

1. Τουλάχιστον από την πλευρά της Δύσης (ΗΠΑ – Ε.Ε.) το minimum του πακέτου των σκέψεων, που εκεί θα διατυπωθούν έχει «σκιαγραφηθεί» στις συναντήσεις :

i) των έξι (6) πλουσιοτέρων Κρατών της Ε.Ε. (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλίας, Ολλανδίας, Ισπανίας), της 22ας Φεβρουαρίου 2009 στο Βερολίνο

ii) της Συνόδου Κορυφής των 27 της Ε.Ε. της 1ης Μαρτίου 2009 στις Βρυξέλλες,

iii) στις συναντήσεις Γκόρντον Μπράουν και Ομπάμα

στην Ουάσιγκτον, καθώς και του λόγου του Άγγλου πρωθυπουργού Μπράουν στη Γερουσία στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον, μετά την 1η Μαρτίου 2009.

iv) στην οριστική Σύνοδο Κορυφής των «27» της 19ης και 20ης Μαρτίου στις Βρυξέλλες, όπου – στο τελικό ανακοινωθέν- διατυπώθηκαν οι τελικές θέσεις των Ευρωπαϊκών κρατών μελών της ΕΕ.

eu-2

Βέβαια είναι αλήθεια ότι εντός της Δύσης υπάρχουν δύο τάσεις: εκείνη των Αγγλοσαξόνων (ΗΠΑ και Αγγλία) και η άλλη των Γερμανών, που στο όνομα του «ευρώ» και της Γερμανικής Οικονομίας – που αποτελεί την «ατμομηχανή» της Ε.Ε., δίνει έμφαση στην οικονομική σταθερότητα και το 3% του Μάαστριχτ, ενώ η πρώτη τάση προτάσσει την ανάπτυξη, που έχει ανάγκη την ρευστότητα των Τραπεζών και τον πλούτο των επενδύσεων.

2. Όμως οποιοδήποτε και αν θα είναι το μέτωπο των προτάσεων της Δύσης, όπως «σκιαγραφήθηκαν» στα πιο κάτω γεγονότα – με όσες εντέλει προσθαφαιρέσεις θα κριθούν πρόσφορες για την περίσταση – τουλάχιστον θα περιστρέφονται γύρω από τις εξής ιδέες και κανόνες :

1) Την ιδέα του Παγκόσμιου Οικονομικού Άτλαντα. Ο Άτλας θα περιλαμβάνει τα minima γύρω από την Οικονομική κατάσταση και τους κανόνες συμπεριφοράς σε όλες τις Ηπείρους και όλες τις Χώρες.

2) Την καταδίκη του ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ – ως Προστατευτισμού – Παρεμβατισμού.

Ασφαλώς είναι γνωστό ότι από όλους ασκείται – όπου αυτό είναι δυνατό – όμως αυτό δεν εμποδίζει να καταδικάζεται από όλους σε κάθε δεδομένη περίσταση, χωρίς να σταματά κανένα από τις επιδιώξεις του.

3) Την ανάγκη ενός νέου Οικονομικού NEW DEAL . Πολλοί μιλούν για αυτή την ανάγκη κατ’ αντιγραφή των παλαιών μέτρων του Ρούσβελτ, που ακολούθησαν την Οικονομική Καταστροφή της WALL STREET ‘29-’32.

4) Την πρόσκληση προς τους Διεθνείς Οικονομικούς Οργανισμούς και Μηχανισμούς (Δ.Ν.Τ. – Διεθνή Τράπεζα κ.α.), να συνδράμουν τις καταρρέουσες Κρατικές Οικονομίες, προκειμένου να παρασχεθούν «Δάνεια Σωτηρίας» σε αυτές.

5) Την επιβεβαίωση της εμμονής στην αρχή της ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ και της ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΓΑΘΗΡΙΩΝ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. Ίσως αυτό θα φθάσει μέχρι την άρση των ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ των Οργανισμών κατά των ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ και των ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ που κατά την εποχή της ΑΚΡΟ-ΝΕΟΦΙΛΕΥΘΕΡΗΣ οικονομίας και της οικονομίας της αγοράς εκπεμπόντουσαν.

6) Την προσχηματική ή μη πρόταξη της ανάγκης ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, προκειμένου να εξασφαλίζονται ενισχύσεις από Κρατικό χρήμα και η ρευστότητα στις Τράπεζες και τις μεγάλες Επιχειρήσεις, δεδομένου ότι κατά αυτό τον τρόπο ταυτόχρονα διασώζονται και οι επιχειρήσεις των οποίων κινδυνεύουν οι θέσεις εργασίας και η κοινωνική ειρήνη των Βιομηχανικών Κοινωνιών. Η σωτηρία του ΑΓΡΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ επιβάλλει τη διάσωση της απασχόλησης.

7) Τέλος οι ΘΕΣΕΙΣ και οι ΕΚΘΕΣΕΙΣ που θα προηγηθούν αυτής της ημερομηνίας (ίδε την τελευταία έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας), θα είναι γεμάτες από καταστροφικές προβλέψεις για το 2009 και το 2010, αλλά ταυτόχρονα και από «ΕΝΕΣΕΙΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ και ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ» ότι μετά το 2010 θα υπάρχει ανάκαμψη από την Κρίση (ίδε δηλώσεις Τρισέ) και έξοδος από τα «αδιέξοδα».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι συζητήσεις και οι αποφάσεις της διασκέψεως των G20 του Λονδίνου αποτελούν το βαρυσήμαντο γεγονός από την ώρα της επίσημης παραδοχής εισόδου στην Κρίση (Αύγουστος 2008) για αυτήν. Όμως παρά ταύτα είναι σχεδόν βέβαιο ότι:

α) είναι απίθανο να υπάρξουν δεσμευτικές αποφάσεις με γενικότερη δύναμη επιβολής επί της οικονομικής συμπεριφοράς όλων των κρατών- μελών,

β) είναι πολύ πιθανό εξαίρεση από τον πιο πάνω κανόνα να αποτελέσει ό,τι έχει σχέση με τα Διεθνή Νομισματικο-πιστωτικά όργανα π.χ. ΔΝΤ ή Διεθνής Τράπεζα κ.α.

γ) είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξουν διακτινούμενες συνάξεις ή διασκέψεις μέσα από τις οποίες θα επιχειρείται η σταδιακή διαμόρφωση ενός τρόπου συμπεριφοράς δια του οποίου θα επιδιώκεται ο έλεγχος των Παγκόσμιων Οικονομικών, γύρω από ορισμένους άξονες και με συμπύκνωση διαφόρων περιοριστικών κανόνων στα χρηματοπιστωτικά ζητήματα

δ) ασφαλώς θα επιχειρηθεί η κατάργηση ή ο περιορισμός και έλεγχος των «φορολογικών παραδείσων» και των Τραπεζικών απορρήτων, προκειμένου να παραμένει εκτός ελέγχου ο παράνομος πλούτος.

ε) ίσως επιχειρηθεί η διερεύνηση της δυνατότητας εγκαθίδρυσης ενός συστήματος ρυθμίσεως και σχέσεως των νομισματικών ισοτιμιών.

Εξάλλου με βάση τα όσα ακούστηκαν εις το φετινό Νταβός, όπου η Ρωσία και η Κίνα, πραγματοποίησαν έμμεσες επιθέσεις κατά του δολαρίου «σαν μοναδικού οικουμενικού νομίσματος» ίσως θα πρέπει να αναμένουμε ότι από την πλευρά τους την πρόταση για καθιέρωση ενός και μόνου οικουμενικού νομίσματος σε ολόκληρη την Υφήλιο.

cebdcf84ceb1ceb2cf8ccf82-09Όμως επειδή όλα βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της διερευνήσεως των διαθέσεων των κυρίαρχων πόλων στους G20, όλα έχουν περισσότερο το χαρακτήρα «χαλαρών» βολιδοσκοπήσεων των διαθέσεων του καθενός εκ των βαρόνων και κροίσων- ανάμεσα στα κράτη και τα συγκροτήματα πλούτου- και λιγότερο στο επίπεδο της επιβολής κανόνων και νόμων συμπεριφοράς.

Advertisements