Σαν να τον χτύπησε κατάστηθα αστροπελέκι, που έσκισε ξαφνικά τον ουρανό κι έπεσε με ορμή στο στόχο του, έτσι έσβησε προχθές στην αγκαλιά του πάτριου κρητικού πελάγους ο Λευτέρης Βερυβάκης.

Έφυγε παλεύοντας, όπως σε όλη τη ζωή του. Δεν κιότεψε, εκλιπαρώντας το χάρο για λίγη ακόμη, έστω, και μίζερη ζωή. Όπως δεν κιότεψε μπροστά στον κίνδυνο της θανατικής ποινής που πρότεινε γι’ αυτόν και τον Αλέξανδρο Παναγούλη, τους σύγχρονους αυτούς Αρμόδιο και Αριστογείτονα, ευέλπιδες τυραννοκτόνους ο βασιλικός επίτροπος στο έκτακτο στρατοδικείο της χούντας.

Όλοι εμείς, φίλοι και συναγωνιστές του από τα πρώτα νεανικά χρόνια μέχρι αυτήν την ώρα του αναγκαστικού αποχωρισμού και οι μυριάδες όσων παραβρίσκονται νοερά μαζί μας μπροστά στη σωρό του, εκφράζουμε τον απέραντο σεβασμό μας σ’ εκείνον αλλά και την οφειλόμενη ευγνωμοσύνη σε όσους όπως ο Λευτέρης Βερυβάκης με το ατομικό τους ήθος, τους αγώνες και τις προσωπικές τους θυσίες για τα υπέρτατα και πανανθρώπινα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, τις προοδευτικές κοινωνικές τους ιδέες και τον ενεργό πατριωτισμό τους αποτελούν πρότυπα για κάθε νέα γενιά, προκειμένου ν’ ανταποκριθεί στη δική της αποστολή, στις δικές της ευθύνες.

Διανοούμενος, ανθρωπιστής και πολίτης ενεργός μπολιασμένος με τη δημοκρατική και πατριωτική παράδοση μιας βέρας κρητικής οικογένειας, ο Λευτέρης Βερυβάκης πρωτοστάτησε στους αγώνες της γενιάς, που ανδρώθηκε στο μεταίχμιο της εμφυλιακής και μετεμφυλιακής περιόδου, για την αποκατάσταση της πολιτικής ομαλότητας και τον εκδημοκρατισμό της χώρας στις δεκαετίες του ’50 και του 60.

Στον «Πρώτο Ανένδοτο Αγώνα» το αποκορύφωμα των αγώνων εκείνων είχε ηγετικό ρόλο στην οργάνωση Νέων της Ε.Κ. (Ο.Ν.Ε.Κ.), την οργάνωση που συσπείρωσε τη νεολαία γύρω από τον Γεώργιο Παπανδρέου μετά τις εκλογές βίας και νοθείας του Οκτώβρη 1961 και μέχρι τη νικηφόρα έκβαση του με την κατάρρευση της κυβέρνησης Καραμανλή και το θρίαμβο της Ένωσης Κέντρου το Φλεβάρη 1964.

Με τη διακήρυξη του «Γέρου της Δημοκρατίας: «Οι Έλληνες δεν κάνουν επιλογή τυράννων, αρνούνται την τυραννία» και την προτροπή του «Νέοι της Ελλάδος, τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες» τα δημοκρατικά νιάτα αντιμετώπισαν επί δύο χρόνια το παρακράτος της Δεξιάς σε ολόκληρη τη χώρα.

Ο Λευτέρης Βερυβάκης ηγήθηκε μετά την Ο.Ν.Ε.Κ. και της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) στο «Δεύτερο Ανένδοτο Αγώνα» μετά το βασιλικό πραξικόπημα και την Αποστασία που αποτέλεσαν και την εισαγωγή στην επερχόμενη δικτατορία. Σε όλη τη διάρκεια της Δικτατορίας είτε εκτός είτε εντός των φυλακών ευρισκόμενος συνέχισε με συνέπεια τον αγώνα.

Ως ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με στενούς προσωπικούς και πολιτικούς δεσμούς με τον Ανδρέα Παπανδρέου, συμμετείχε στη συγκρότηση του Κινήματος και εκλεγόμενος συνεχώς ως Βουλευτής της Β’ Περιφέρειας Αθηνών, στην εκπροσώπηση του στη Βουλή και στα διεθνή κοινοβουλευτικά FORA υπερασπιζόμενος παντού τις εθνικές μας υποθέσεις.

Ο Λευτέρης Βερυβάκης είχε ξεκάθαρες ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις για το ΠΑΣΟΚ, ως γνήσιο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα απαλλαγμένο από το λαϊκισμό μιας δήθεν μαρξιστικής αριστερής φλυαρίας. Πίστευε στην ανάγκη δημοκρατικής οργάνωσης των κομμάτων που αποτελούσε και αποτελεί το μεγάλο έλλειμμα της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Το αναπόφευκτο κενό ανάμεσα στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και τις λαϊκές μάζες που χειραγωγούνται εδώ και πολλά χρόνια πια από τα συγκροτήματα των ηλεκτρονικών και άλλων ΜΜΕ, κάλυψαν και καλύπτουν σύμφωνα με τις επιδιώξεις τους οι διάφοροι οικονομικοί παράγοντες που τα ελέγχουν. Οι συνέπειες είναι ολοφάνερες με την πλήρη απαξίωση των κομμάτων και της πολιτικής στις σημερινές κρίσιμες συνθήκες.

Ως υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ο Λευτέρης Βερυβάκης πραγματοποίησε σημαντικό έργο τομών   στην   Παιδεία,   στην   οργάνωση   του   Κοινωνικού Κράτους ως πρώτος υπουργός και ουσιαστικά δημιουργός εκ του μηδενός του Υπ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στο Υπ. Βιομηχανίας και Ενέργειας όπου εγκαίρως, με τη βαθιά γνώση των γεωστρατηγικών και αναπτυξιακών συνθηκών της χώρας, έστρεψε το ενδιαφέρον της πολιτείας στο ενεργειακό πρόβλημα της και την προετοιμασία στην πορεία ενσωμάτωσής της στην Ε.Ε. για την επερχόμενη απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και τις προοπτικές της ΔΕΗ. Στο Υπ. Δικαιοσύνης έχοντας και την προσωπική εμπειρία των ελληνικών φυλακών το στίγμα του Λευτέρη Βερυβάκη φάνηκε ιδιαίτερα στη βελτίωση του Σωφρονιστικού μας συστήματος.

Η κρισιμότητα των στιγμών, λόγω της ολοένα και βαθύτερης οικονομικής κρίσης επιβάλλει να τονιστεί ότι το ενδιαφέρον του Λευτέρη Βερυβάκη δεν περιορίστηκε μόνο στην παρακολούθηση των εσωτερικών οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων, ως ενεργός πολιτικός και μετά την ολοκλήρωση της κοινοβουλευτικής του θητείας.

Όντας βαθύς γνώστης και συνεχής μελετητής της δυναμικής των γεωστρατηγικών συσχετισμών, ιδιαιτέρως της μείζονος περιοχής ανησυχούσε βαθύτατα για τις επιπτώσεις της εξασθένησης της αμυντικής μας θωράκισης λόγω της οικονομικής κρίσης και του κινδύνου οικονομικής χρεοκοπίας μας στο εξωτερικό μέτωπο της χώρας.

Το τρίπτυχο, άλλωστε, Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη αποτελούσε αντικείμενο μόνιμης ενασχόλησής του  μέχρι και τις λεπτότερες πτυχές των πολυσύνθετων και αλληλένδετων προβλημάτων του.

Ο Λευτέρης Βερυβάκης απέρχεται με ήσυχη τη συνείδηση. Έκανε πάντα το χρέος του. Του οφείλουμε πολλά. Δεν μας οφείλει.

Φεύγει, όμως, σε μια τόσο κρίσιμη ώρα.

Η απουσία του θα είναι ακόμα πιο αισθητή. Χρειαζόμασταν, την αναλυτική του σκέψη, την ψυχραιμία και τον ορθολογισμό του, που συνυπήρχε με ένα βαθύτατο συναισθηματισμό και τέλος την γενναιότητα και την ανιδιοτέλεια, δύο διαμάντια που στόλιζαν το ολοκάθαρο του μέτωπο.

Φίλε Λευτέρη, καλό σου ταξίδι.

Εκ μέρους και του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, του Προέδρου και της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, σου απευθύνω το ύστατο χαίρε.

Όλοι όσοι ευτυχήσαμε να συμπορευτούμε μαζί σου στη διάρκεια μιας ολόκληρης ζωής, δεν πρόκειται να σε ξεχάσουμε όσο ζούμε.

Θα σε τιμούμε πάντα στο πρόσωπο της Λίλας, της αγαπημένης σου και αγαπημένης όλων μας συντρόφου σου που στάθηκε δίπλα σου «φύλακας – άγγελος», συνεργάτης και σταθερό στήριγμα σου σε τόσες δυσκολίες στη διάρκεια της κοινής σας πορείας.

Advertisements